CRPPalS. II.

in publico diſplicebat.¶ De nona ꝯditione ſpōſe celeſtis que d̓rpudoroſitatis.Onū ornamentū quod habere denbet ſponſa dicit̉ pudoroſitatis. nonenim debet eſſe de illis de quibus Iuuenalis inquit. Hic nullus verbispudor aut reuerētia mēſe. ſꝫ debet eē verecunda. Un̄ apl̓s. j. ad Thi. ij. ait. mulieres ſintcum verecūdia ⁊ ſobrietate ſe ornantes. Debent enī verecūdari facere aliquid inhoneſtitam in ſecreto qͣꝫ in publico. Unde Hieronimus ad Demetriadē de virginitate ſeruādainquit. Quicquid pudet dicere pudeat etiam cogitare. licet aut dicat Pamphilus poeta. Naꝫ venit a ſola ruſticitate pudor. hoceſt falſum de pudore verecundie que eſt ꝟtꝰ.De qua Ualerius maximus lib̓. iiij. inquitUerecundia parens eſt om̄is honeſti. magiſtra innocentie. chara proximis. accepta alienis. omi loco omni temꝑe fauorabile proferens vultū. Hec ille. Maxime aūt hec ꝟtꝰꝯuenit iuuenibꝰ. Ait enī Seneca ad Lucillum epl̓a. xj. Uerecūdia in adoleſcēte bonuꝫſignum eſt. Et idem epiſtola .xxvj. dicit. nutriendus igit̉ pudor. qui qͣꝫdiu in animo durauerit: aliquis bone ſpei locus erit. Diuꝰ qͦqꝫAmbroſius in. j. de officijs inquit. In adoleſcētibꝰ verecūdia velut quedā nature dosꝯmendatur: ⁊ eſt prima diſciplina. hec ī ip̄ocorporis motu. geſtu. ⁊ inceſſu tenenda eſt.habitus enim mentis cernitur in ſtatu corporis. ⁊ vox quedam eſt animi corporis geſtus vel motus. In ipſo quoqꝫ corporis decore verecundia plus eminet. Hec ille. quietiam ibidē ait. Uerecundia eſt verba fedaſuperfluaqꝫ reprimere. Et Quintilianus libro. viij. de oratoria inſti. dicit. Nihil eſt adcōcilianduꝫ animos gratius verecūdia. Etideo Seneca in. ij. declamationū inqͥt. Efferat matrona oculos iacentes in terram ⁊c̄.Qd̓ quidem faciebat matrona noſtra ꝟgobenedicta om̄i verecūdia ⁊ pudore ſancto repleta. Un̄ fuit illa mulier de qua Ecc̄i. .xxvj.dicitur. gratia ſuper gratiam mulier ſancta ⁊pudorata. Ipſa enim adeo puderata ⁊ ſancta fuit ꝙ nunqͣꝫ aliquid vel minimū qd̓ ſancto pudori nō cōueniret peregit. īmo nec vnqꝫ cogitauit aut dixit. Seruauit nāqꝫ illudAmbroſij in. j. de officijs dicentiſ. Pulcra ꝟtus eſt verecundia ⁊ gratia ſuauis: que nonſolum in factis: ſed etiam in ipſis ſpectat ſermonibꝰ. vt nec modū progrediaris in loquēdo. nec quicqꝫ indecoꝝ reſonet in ẜmone. ſpe

culū nāqꝫ mētis plerūqꝫ in verbis refulget.Hec ille. O igit̉ verecundiſſima dei ſponſa:tu nō feciſti ſicut multe noſtri temporis virgines nuncupate que in portis manētes velper terras vagantes: vultus hominū inuerecunde aſpiciunt. iuuenes libenter alloquunt̉cum eis rident: truphantur: ⁊ ludūt ac tactibus ⁊ geſtis diſſolutis multa inhoneſta faciūt. Un̄ poſtea nocte cogitāt que ī die viderunt vel egerūt Sed tu virgo honeſtiſſimademiſſis in terraꝫ oculis incedebas. et adeoeras verecunda vt nō ſolū in viſione hominum ſed etiā angeloꝝ: erubeſcens quando tibi in humana ſpecie apparebant. Seruaſtiquoqꝫ illud Hiero. ad Euſtochiū dicentisꝓpterea chariſſime hoc hortor. hͦ moneo. hͦmando vobis vt que xp̄o deſpōſate eſtis coiugio. cui omnē caſtitatis veſtre fidem vouiſtis. cui nulluꝫ p̄ter ip̄m amatorē cognoſcereſub iureiurando eſtis pollicite. Uiri cuiuſcūqꝫ ſtatus ⁊ ſi eū ſanctitas exornet. etiā ſi Iohanni baptiſte equaret̉ in meritis. queratiseffugere faciem. nec liceat ſecum dilectōe feruenti aſtringi. Credatis experto. Nihil om̄inō eſt periculoſiꝰ viro qͣꝫ mulier. ⁊ mulieri qͣꝫvir. Uterqꝫ palea. vterqꝫ ignis. Dicā audacter. prochdolor dei templa. ſpūſſancti vaſa⁊ deo dicata edificia niſi diligentiſſima ſeruētur cuſtodia: ꝓſtibula fiunt. ⁊ aufert̉ tam nobile depoſitū. tam p̄cioſus theſaurus. irrecuperabile decus caſtitatis. Om̄i igit̉ cuſtodiaſeruet̉ cor. Suꝑ muros hieruſalem ponant̉cuſtodeſ. tota die ac nocte nō dormiat ne fuiintroeat ne ſpolia auferat q̄ penitus recuꝑarinō poſſunt. Hec ille.¶ De decima ꝯditione ſpōſe celeſtis q̄ dicitur honeſtatis.Ecimū ornamētū qd̓ in ſponſa ſuad requirunt magni pͥncipes dicitur ethoneſtatis. ſcꝫ interioris ⁊ exteriorꝭNon enī ſufficit ꝙ aliqua ſit honeſta ī aīmoquantū ad volūtatē: ſed etiā requirit̉ honeIſtas quantū ad euidentiā exteriorem. honeſtas aūt extrinſeca hoīs cōſiſtit in cuſtodiaªſenſuum. ⁊ circūſpectione ⁊ grauitate geſtuū fb⁊ actuū exterioꝝ. ꝑ quā exteriore grauitate ⁊honeſtatē poteſt fieri cōiectura de honeſtateinteriori. qꝛ habitus cognoſcuntur ꝑ actus.ij. de anima. ⁊. ij. polit̓. Unde Ariſto. inquitin. iiij. metaphi. Opus bonū ⁊ malū ab extra indicat quale ſit in aīa. ⁊ .j. de aīma idemph̓s ait. Anima ſimplex ⁊ intellectualis cognoſcitur ꝑ motū ac ſenſum. ⁊ ꝑ oꝑatōeꝫ ſuicorꝑis. ⁊ ibidē. Accidētia magna partē con-

Hontſtas exrior