Sermo. III. De conceptiōe Marie

diſputatiue ſic̄ ⁊ nos facimus arguētes ꝯtraꝯceptōem. ⁊ ponētes ea q̄ dici poſſent ab impugnatoribꝰ v̓ginee puritatꝭ. quēadmodūetiā fac̄ Salomō qͥ ī libro Eccs dic̄ multain ꝑſona fatui. ⁊ multa in ꝑſona ſapientis. ⁊multa falſa ꝓponit. Et ita fac̄ Anſelmꝰ nondicendo p̄dicta ꝟ̓ba affirmatiue ꝓ veritate.alit̓ ꝯͣdiceret ſibijpſi. Nā oppoſituꝫ tenuitvt viſum ē ẜmōe p̄cedēti. ꝑte vlt. ⁊ etiā patebit infra ẜmōe ſeq̄nti Iō ꝑ illa ꝟba n̄ voluiton̄dere mariā ī origīali pctō ꝯceptā. ⁊ filiuꝫdei nō: ſꝫ voluit on̄dere drn̄tiā int̓ ꝯceptiōeꝫmr̄is ⁊ filij .ſ. ꝙ xp̄s fuit cōceptꝰ a maria ſinepctō carnalis delectatōis Maria aūt nō ſicſed cū delectatōe ꝯcupiſcētie parētū. Nō debemus gͦ inherere ꝟbis: ſꝫ potiꝰ mēti loquentis. vt ait glo. iij. in. c. paratus. xxiij. q. j. qꝛ ſiſola verba intueamur: nequaqͣꝫ xp̄s p̄ceptūſuū impleuit: qui nō p̄buit ꝑcutiēti maxillāvt dicit Augꝰ. in eodē. c. paratus. in pͥn. Etin. c. humane. xxij. q. v. dicit̉ ꝙ non debet aliquis ꝯſiderare verba ſed voluntatē ⁊ intētionem. vt etiā habet̉ in. c. p̄terea. ⁊ in. c. intelligentia. de verbo. ſig. ⁊ in. l. iij. C. de libe. p̄te. vl̓exhe. Facit ad hoc qd̓ inqͥt Hieronymꝰ ſuꝑepl̓a ad Gal̓. ⁊ ponit̉ in. c. Marchion. j. q. j.di. Nec putemus in verbis ſcripturarū eſſeeuangelium ſꝫ in ſenſu. nō in ẜmonū folijs:ſed in radice rōnis. hec ille. Senſus gͦ magꝭattendi debet qͣꝫ verba. vt ꝓbat̉ ꝑ. l. ſcire legeſcum duabꝰ ſequentibꝰ. ff. de legi. ⁊ notat̉ i. l.qͣꝫuis. ⁊ ibi glo. fi. ff. de in ius vocā. ⁊ in. l. et ſiqͥs. §. Idem labeo. ⁊ ibi glo. in ꝟbo imitari.ff. de reli. ⁊ ſum. fu. ⁊. l. nō dubiū. ⁊ ibi glo. ij.C. de legi. ⁊ ꝑ Bar in. l. ſcire oportet. §. oportet. ff. de excu. tu. ⁊ ꝑ gloſam ⁊ Cynū in. l. j. C.que ſit longa cō. ⁊ ꝑ Dynū in. c. fi. de reg. iur.li. vj. ¶ Ad auctoritate mgr̄i rn̄deo ꝙ nō dic̄beata v̓ginē pctm̄ originale formaliter ꝯtraxiſſe. ſꝫ eā a ſpūſancto ī illā p̄ueniēte ꝓrſus apeccato purgatā. ⁊ a fomite peccati liberatamqd̓ exponendū eſt vt ſupra dixi in principiorn̄ſionis huiꝰ ſecundi argumenti. ¶ Ad illd̓ꝟo quod inqͥt beatus Tho. eſt dicendum vl̓tra p̄dicta ꝙ ip̄e alibi ꝯtradicit. vt in ẜmoneſequēti dicet̉. qn̄ aūt qͣs dicit oppoſitat eiꝰ dictum nō dꝫ admitti. l. vbi repugnātia. ff. dere. iu. Dicūt tn̄ qͥdā ꝙ beatꝰ Tho. pͥus ꝯmētauit ſuꝑ. iij. ſen. qꝫ ſuꝑ pͥmo. qd̓ cōmentū dimiſit poſterius rōne maioris ſubtilitatꝭ ī eoꝯtente. Nō gͦ valet argumentū ſi dicat̉ poſitus eſt ī ordine formali pͥmus liber. gͦ illū pͥus cōmētatꝰ eſt. qꝛ ſil̓e videmꝰ in legibꝰ vbivna lex p̄cedit ī ordine aliā. ⁊ tn̄ illa q̄ prece-

dit eſt facta poſt illā cui p̄ponit̉. ſic̄ ptꝫ ī librocodicis. vt inqͥt glo. in. l. vnica. §. pͥmis. C. denouo co. cōfir. talis enī ordo ſcripture nō at̄tendit̉. l. nec enī. vbi Bal. ff. de ſolū. Sil̓e etiam huiꝰ videmꝰ ꝙ licet inſtitutōes ſint prime ī ſcolis ⁊ facte ꝓ iunioribꝰ. tn̄ poſt librosff. ⁊ Codicis edite ſunt. ⁊ Accurſiꝰ illas vltīoloco cōmētatꝰ ē ẜm oēs doctores. Et iō gloſeibi ſunt pinguiores. ⁊ ſil̓r fec̄ btūs Thomasvn̄ poſterius ſcribēs ſuꝑ pͥmo. retractauit etemēdauit illud qd̓ dixerat ſuꝑ iij. In dubioenī p̄ſumit̉ doctor tenere illā opinionē quaꝫvltimo loco ponit. vt ait glo. in. l. qui filium§. ſabinus. ff. ad trebel. Nā poſteriora pͥoribus derogant. §. poſteriore. Inſti. qͥbꝰ mo. teſta. infir. ⁊. l. pacta nouiſſima. C. d̓pac. ⁊. l. iudex. ff. de re iu. ⁊ ſil̓r retractauit idē ī expoſitōeſuꝑ Aue maria. de qͣ dicet̉ in ẜmōe ſeq̄nti. ꝑte. iij. Dicūt etiā nōnulli ꝙ beatꝰ Tho. ſuperiij. locutꝰ eſt vt doctor ꝯſiderādo ꝯceptōemẜm cōmunē curſum nature: ⁊ decretū dei generale. In alijs ꝟo locis in qͥbꝰ tenuit beatamꝟ̓ginem fuiſſe immunē a pctō originali. locutus eſt vt deuotus cōſiderādo legē ſpālem⁊ priuilegiū matris dei ꝑ gr̄am filij ſui illi cōceſſum. Sicut in ſimili dicimus ꝙ aliqn̄ iudex iudicat ẜm allegata ⁊ꝓbata velut iudexl. illicitas. in. §. ꝟitas. vbi glo. ff. de offi. preſialiqn̄ ꝟo vt pͥuata ꝑſona ẜm cōſcientiaꝫ. l. ſiinterruptione. ff. fini. regū. ¶ Ad auc̄tes aūtquorundā ſctōꝝ quoꝝ dicta ſunt ab eccleſiaapprobata. qͥ dicūt ſpecifice ꝙ beata ꝟgo cōtraxit pctm̄ originale. Rn̄deo ꝙ quando reperiunt̉ aliqua dicta ſanctorum ab inuicemdiſcordantia ita ꝙ includūt ꝯtradictoria q̄ſimul nō poſſunt eſſe ꝟa. quia de quolibet d̓reſſe vel nō eſſe. ⁊ de nullo ambo ſimul. vt dic̄Ariſto. in poſtp̄dicamentis. ⁊. iiij. metaph̓.Tūc licet dicta taliū patꝝ ſint ab eccl̓ia autenticata vl̓ nō reprobata. vnicuiqꝫ ē licituꝫtenere qd̓ rectiꝰ eē putat. qꝛ cū nō poſſit aliqͥſobligari ad ꝯfitēdū ꝯͣdictoria. ⁊ nullū eorūdictū eſt reprobatū. vtrūqꝫ dicit̉ autēticum:inqͣꝫtū nō ꝯtinet aliquid ꝯtra fidē. gͦ qd̓ magis placet teneri pōt. ⁊ in tali caſu verificat̉ illud quod d̓r ad Roma. xiiij. Unuſquiſqꝫ īſenſu ſuo abūdat. Et idē habet̉ in. c. vtinamlxxvj. di. Uerificat̉ etiā illa alia ſnīa. quot capita tot ſnīe. vt d̓r in. c. cū in ſacris. de ꝯſe. di.iiij. Et hoc eſt qd̓ inqͥt Augꝰ. in li. Enchiridion. ⁊ ponit̉ in. c. in ꝗͥbꝰ. xxij. q. ij. di. In qͦbus rebꝰ nihil intereſt ad capeſcendū regnūdei vtꝝ credant̉ an non. ⁊ vtꝝ vera putenturaut falſa. in his errare ⁊ aliud pro alio pu-

b 5

Solutōauctꝭ magiſtri.

ESolutōaucͣtū doctoꝝ.