CCCCLv.Anthomīꝰ in

mōtepeſſulano qͥ frater germanusfuit. Hinc de qͦ diximꝰ dn̄o. ꝙ eū ſcūꝫantea ꝓpt̓ nomē incognitū ꝓrſus igtior auerūt Agnouerint p̄terea btūꝫRochū eius nepotē eē. ꝑ ſignū illiꝰſciſſime crucꝭ. quā ſecū btūs Rochꝰut p̄dictū eſt eventre ſue mr̄is natꝰcōtraxerat. Sic igit̉ penitētes. ⁊ ſeſedolore ⁊ planctū afficiētes: tandē cūtota ppl̓i cītatis freq̄ntiā. ſolēniter ⁊religioſe btūm Rochū ſepeliūt Quipoſtea ſtatī ī apl̓atu ſcūs veligioſiſſime dedicatꝰ eſt. Atqꝫ in eiꝰ gl̓oſo nōmine⁊ honore. illi amplā ⁊ celeberrimā eccīam cōſtruxerūt. Cuiꝰ feſtū celebratur. xvj. auguſti. qd̓ eſt alterapoſt aſſumptōnis marie virginis¶ Archangelꝰ ad btūm Rochū cōfeſſorē dixit. ¶ Cōfeſſor dei venerādeobtinuit in celis deprecatio tua ut qͥdeinceps ī afflictōe ſua deuote ad teclamauerīt. ab om̄i epidinnie ac peſtis piculo. tuis meritꝭ ꝓtinꝰ liberēt̉¶ De ſcō Anthomio ꝯfeſſore ordinisfratrū minorum.Anctus Anthomꝰ in ciuitatevlixbona regni portugalie deaptiſmo fernādꝰ eſt noīatꝰ. Quipijs ꝑntibꝫ eſt natꝰ: a qͥbꝰ inlrāruꝫ adeptꝰ noticiā: mūdū deſeruit⁊ in qͦdā monaſteio ordīs ſcī Auguſtini iuxta dictā cītatē habitū veligionis aſſūpſit. Sed cū ibi pacē pectoris eꝰ turbaret carnaliū amicoꝝ freq̄ntia: ad alid̓ moͣſteriū eiuſdē ordinis ſcꝫ ſcē crucꝭde colūba : obtēta etfidifficulter pͥus ſuꝑioꝝ licētia ſe trāſtulit: vbi in om̄i veligiōe ac ſcīa mirabil̓r ꝓfecit. Interea rex marrochiorū plures fres minoꝝ occidit ꝓ xpōquoꝝ veliqͥas qͥdā vir famoſus noīepetrꝰ infans ſecū a marrochio detulit: ꝑ qͦꝝ etiā int̓ceſſionē a gͣuibꝰ ꝑiculis liberatꝰ fuᵗ. Audiēs hec Anthomiꝰ cupit ⁊ ipſe ꝓ xpō martiriū ſb̓ireqd̓ ut faciliꝰ poſſꝫ ordinē fratꝝ minorū diſponit intrare. Fatribꝰ igit̉ minoribꝰ iuxta dictā cītatē manētibꝰ:ꝓ elemoſina petēda ad ip̄m moͣſte-

riū veniētibꝰ ſuū intētū exponit: quipoſtmodū redeūtes hītuꝫ ſue veligionis ipſi in ſuo moͣſterio īponūt: cumqͥbꝫ ⁊ ipſe ſtatī receſſit. Cui dixit qͥdāex canonicis. Vade inqͥt vadeꝫ qꝛ forſitan ſcūs eris. Cui ille rn̄dit. Cū meinqͥt ſcm̄ audieris: deū vtiqꝫ collaudabis Venit ergo cū fratribꝰ ad locūqͥ ſcūs Anthomꝰ dicebả: ibidē cū fratrihꝰ manēdo. Vt āt ſollicitudinē eūreqͥrentiū pia cautela delude̓t. Anthomū ſe decetero vocari rogauit. Cū gͦferueret ad mrͣiū ⁊ ad ꝑtes infideliūiā veniſſꝫ: ita grauit̓ infirmatꝰ fuit:ꝙ ncc̄itate ꝯpulſus ad ꝑtes fideliuꝫvemeauit Ad capl̓m aūt gn̓ale veniens: a frē graciano mīſtro ꝓuīcie romaniole ē collectꝰ: ⁊ ad heremū mōtis pauli iuxͣ ipſiꝰ deſideriū eſt trāſmiſſus. Vbi in om̄is veligionis ꝑfectōe ꝓfeciat: bſtinētijs vigilijs ⁊ orōnibꝰ īſiſtēdo. Cū āt ſcīe donū ſūopeoccultaret: accidit ut frēs multi cumaliqͥbꝰ de ordine p̄dicatoꝝ ad forliniū ꝓ ſuſcipiēdis ordinibꝫ ꝯuenirētint̓ qͦs etiā erat Anthomꝰ. Cū autēmīſter frēs hortaret̉ collatōis horaut aliqͥs verbū dei ꝓponeret: ⁊ oēs facere recu̓ſarēt: tādē iniūxit hͦ Anthonio. Qui licꝫ pl̓imū renitēs verbūdei ſimpl̓r ꝓpoſuit: ſed in ꝓgreſſū. ſicmiſticis ſciētijs affluebat ut oēs mirarēt̉. Cū aūt hec res ad gn̓ale capitulū dedūcta eēt: mīſter officiū ſibi p̄dicatōis iniūxit. Qui ꝯſtant̓ loq̄nsmagnis et puis cūctos veritatis iaculis eqꝫ feriebat. Tātaqꝫ ſeueritateetiā grades ꝑſonas corripuit ut ⁊ ipfi audiētes ad eiꝰ ꝯſtātiā trepidaretCircuiēs igit̉ cītates caſtella ⁊ locaverbū dn̄i cū ſpūs feruore p̄dicabatTantoqꝫ pōdere verba ſua librās ꝓfunde dicebat: ut a ſūmo pōtifice archa teſtamēti noīaret̉ Hereticos ec̄mire ꝯfutauit: ⁊ aliqͦs eoꝝ ad lumēveritatis ꝯu̓tit. Cū at ſemel in arelatēſi capitulo frībꝰ p̄dicae̓t: beatusFrāciſcꝰ adhuc viuēs ⁊ corꝑal̓r abſens apparuit in aere br̄chijs īmodū