Et peregrinus.CCCCLiiij.

valle veliq̄runt. Sed btūs Rochꝰ deoorōem fecea̓t. ut a dicto peſtis vulnere eū liberaret. atqꝫ raptī ſomnusbtūm Rochū occupat. Et int̓ea Gotardꝰ a cītate redit. atqꝫ cū eſſet īamiunctꝰ rocho dormiēti. audiuᵗ hac voceꝫ angeli. O roche amice dei. audiuit dn̄s p̄ces tuas. Ecor liberatꝰ a poſte ſanatꝰ es. Iubet ergo dn̄s ut verſus pr̄iam tuā greſſus intēdas. hacſb̓ita voce obſtupuit qͥdē gotardusqͥ ſemꝑ an̄ hec Rochi nomē igͦrauerat. Atqꝫ ſtatī exꝑgefacto ⁊ d̓initusſanato a peſte Rocho ꝑ angelū: voorꝫ quā audiuerar enarrauit. Rogauea̓t iō btūs Rochꝰ gotardū. ut ſuūnomē celaret nec cuiꝙͣ id dice̓t utpūta qꝛ nulliꝰ morlis gl̓e affectās. atqꝫpoſteaꝙͣ aliqͦt dies Rochꝰ cū Gotardo ⁊ ſocijs veliqͥs in he̓mo comoratꝰeſſet: oēs d̓inis oꝑibꝰ inſtruēs: ⁊ ſāctis iā inceptꝭ cobortās atqꝫ ꝯfirmāsdeſertaꝫ vallē: eoſqꝫ ceteros velinqͥt⁊ ꝑegrinꝰ rochꝰ pͥm̄e ⁊ d̓imi ſꝑ amoris ſtudioſus. v̓ſus ſuā pr̄iam tēdit.C ¶ Btūs Rochꝰ pr̄iam ſuā repetēsſeſe ad angleriā ꝓuinciā lōgobardorū at almanie verſus applicat. vbieius ꝓuincie dn̄s bellū cū hoſte gerebat. cuiꝰ milites rochū ꝯp̄henderūt.⁊ eū tāꝙͣ exploraborea īſidiatorē hoſtilē dn̄o tradider̄t. Et is btūꝫ rochūſꝑ ih̓m ꝓfitentē. ſine mora atro carceri deputauit atqꝫ oībꝰ rochꝰ pors:patiēt̓ carcerē ſb̓iuit. vbi ꝑ dies nocteſqꝫ noīs ih̓ū memor. hūiliter ſe doꝯmedauit. adeo ut carcer bto Rochonullū incōmodū afferret. Sed ꝓ heremōa ꝓ pm̄a carcerē eē volebat ⁊ illicꝑ qͥnqꝫ ānos in orōibꝰ vixit. ¶ In fine ꝟo āni qͥnti. cū iā dei volūtas eſſꝫut bt̄ī rochi aīa in ꝯſortio ſcōꝝ ſuoꝝceleſtiū iūge̓t̉ ⁊ ī d̓ino ſꝑ ꝯſpcū foe̓tille qͥ cibos btō rocho in carcere ferre ſolebat: ſingul̓diebꝫ ⁊ horꝭ magnū lumē mirabilēqꝫ ſplēdorē ꝑ atruvbiqꝫ carcerē c̓nit. et rochū genibꝰſp ꝓnū orantē vidit q̄ oīa dn̄o ſuo vetulit. atqꝫ eꝰ rei famā ſtatī totā cīta-

tem ꝯpleuit. ado ut ciues ꝙͣ pl̓es adcarcere tāte nouitatis cā cōcurrerūt⁊ idē viderūt. Et ꝯſpicati ſūt om̄es.deū laudabat. ⁊ dn̄ꝫ ſeuiciei ⁊ īpietatis incuſabāt. F ¶ Cū tādē btūs rōchꝰ ſe volūtate dei. hac vitā mōalē finiturꝰ ꝯgͦſce̓t. eūqꝫ qͥ carceris cuſtoserat ad ſe vocat rogatqꝫ eū. vti dn̄oſuo nūciet. et eū in noīe dei ⁊ gl̓oſe v̓ginis mai̓e oret qͣtenꝰ ad carcerē rochōo ſac̓dotē mittat. a qͦ rochꝰ moriēsꝯfite̓t̉. qd̓ ꝓfcō fc̄m ē. Et cū a ſac̓doteꝯfeſſus eēt. deuotiſſiē bn̄dcōeꝫ accepEt qͦꝫ rogat. ut ꝑ tres īſeq̄ntes diesbotos eū btm̄ vochū ſolū ī carce̓ celeſtia cōtēplari finat. qͦ melius ⁊ ꝓpͥꝰ ēvita decedēs: poſſꝫ de ſciſſiā paſſiōe x̄meditai̓. ſēſeā̓t eī iā btūs rochꝰ quōciues cītatꝭ dn̄ꝫ ꝓ rocho ē carce̓ liberādo ſupplicit̓ p̄carēt q̄ oīa ſac̓dos dn̄oretulit ⁊ iō btō rocho ꝑ t̓duū carcerꝭſolitudo ꝯceſſa ē. Atqꝫ ī fine diei t̓cijāgelꝰ dn̄i cū hac voce ad btm̄ rochūvenit. O voche mittit me ꝓ tua anīadeꝰ A qͦ ī hac vltīa hꝰ tue vite ꝑte: ſiqͥd optas: nc̄ id pete̓ dēas. Rochꝰ gͦab oīpotēti do̓. p̄or deuotiſſiā rogauut oēs xp̄iani. qͥ in noīe ih̓u pie et veuerēt̓ btō rocho ſupplicarēt ab oī iaculo peſtꝭ tuti ⁊ libea̓ti forēt Et orōefcā expirauit Statī āgelꝰ ē cel̓ lr̄isaureis tabulā d̓initꝰ ꝑſcpͥtā ad carcere affert. quā ſub bt̄ī rochi capitepoſuᵗ In ea eī tabl̓a ſcpͥtū ea̓t. deū eꝰorōi ꝯceſſiſſe. ut qͥ btm̄ rochū pie īuocae̓t is a nullo peſtꝭcruciatū lede̓Et ecce pꝰdiē t̓ciū. dn̄s cītatꝭ ad carcerē mittᵗ. ut ē carce̓ bt̄s rochꝰ lib̓ave? Sꝫ qͥ iā ad carcerē vener̄t. btm̄ rochū vita finitū īuener̄t ⁊ ꝑ totū carcere radios ⁊ lumē mia̓bile vider̄t utīdubie eū aicū dei crederet Erat ⁊ a capite bt̄ī rochi cereꝰ ngͣnꝰ ⁊ alt̓ qͦꝫ tātꝰ a pedibꝫ. qͥbꝫ cereis totū corpꝰ illuſtraba? Inuener̄t p̄te̓a ſb̓ eiꝰ capitep̄dcām tabl̓am. ex qͣ non btī rochiaauctoritatē ꝯgͦuerūt. Qūo noīe cog̓to hꝰ cītatꝭ dn̄i mr̄ iā āniſ multꝭ ꝯfectaꝯg̓uit rochū filiū fuiſſe dn̄i ioh̓is de