CCCCLV.Anthomus cōfeſſor.

crucis extenſis filios bn̄dicens: taliapparitōe anthonij approbās p̄dicatōeꝫ ¶ Temꝑe qͦꝫ qͣdrageſimali cū inpadila ꝯfeſſionibꝰ audiēdis ⁊ p̄dicatōni inſiſteret: dyabolꝰ eius deuotōiinuidēs cum ſe ſopori dediſſet. gutturipſiꝰ ſic valide ſtrinxit: ꝙ ip̄m niſi diuinitꝰ ꝓhibitꝰ fuiſſet ſuffocaſſ Cūqꝫnomē btīſſime v̓ginis inuocaſſet: diabolꝰ receſſit: et tota cella lumīe reſplenduit. H totā igit̉ qͣdrageſimaꝫp̄dicatōni vacans: multos pctōresad pͥmam ꝯuertit. Qūorū etiā aliqͦaffirmabant: ꝙ ad hoc a deo monitieſſent: ꝙ ſuis deberēt ꝯſtare ꝯſilijs.¶ Suā aūt ſanctificatōeꝫ: in ſpū precognoſcebat. Nam cū quodā tēꝑeciuitatē ꝑaduanā de alto loco ꝓſpiceret: exultās in ſpū eā ſocio ſuo audiēte multis extulit laudibꝫ: ut pote inbreui grādi hōre decorādā. Tēꝑe aūtmeſſis vidēs ppl̓m occupatū: ad locūſolitariū qͥ campꝰ ſcī petri d̓r diu̓tit:ibiqꝫ ꝓ ſpūali ſtudio ꝯgruā cellā adn̄o loci accepit. Quadā ꝟo die defcēdente eo ad frēs hora refectōnis: copit vehem̄t̓ infirmari. Ingraueſcēteautē morbo ne frēs pauꝑes grauae̓tꝑ adua ſe deferri popoſcit ⁊ obtinuitſed exͣ ciuitatē cum fratribꝰ qͥ pauꝑibꝰ dn̄abꝰ mīſtrabāt manſit. Cōfeſſione āt factaꝫ cepit dicere p̄nū de btāvirgine. O gl̓ioſa dn̄a. Et oculis indirectū erectis: dixit frībꝰ ſe dn̄ꝫ ſuūvidere. Et cū accepiſſꝫ ſacr̄m vnctōis⁊ pſalmos pm̄ales cū ſrībꝰ diceret:ſuſtinēs qͣfidimidia hora lenit̓ dormiēti ſil̓is expirauit ⁊ ſic ſcā illa aīaanno dn̄i. Accxxxj. die t̓ciadecimamēẜ iunij ſexta feria ad celeſtia migrauit. Et ꝙͣuis mors eiꝰ nōdū eſſetad exͣ ꝓpalata: pueri tn̄ ꝑ ciuitatē cateruati currētes: clamabat ortuſeſt pat̓ ſcūs: mortuꝰ eſt pr̄ ſcūs Anthomꝰ ¶ Cū gͦ aliqͥ vellent cellas fratrū infringe̓ ꝑ tres vices ut ſcm̄ corpꝰ viderēt: ſtupefacti ⁊ cecitate ꝑcuſſi nec ſemel introire potuer̄t: etiā i anius patefactis. Tandē qͥnta die ſui

obitus: cū multa difficultate qꝛ plures corpꝰ habere deſiderabāt: cū magna tamen ſolēnitate apud frēs ineccīa btē virginis eſt ſepultꝰ. Eadēetiā die. qͥ ad ſepulchꝝ vl̓ ad ianuas eccīe veniebāt. a quacūqꝫ detinebant̉ infirmitate ſani fiebat. Multiſqꝫ lōge lateqꝫ cepit choruſcare miraculis: ex quibꝰ ꝑ ſummū pontificēſcilicꝫ gregoriū nonū: cathalogo ſāctorū annio ſeq̄nti pꝰ obituꝫ eius eſtaſſcriptus. Na eius meritis nouedecim ꝯtracti ſūt erecti: ſex ceci illuīatitriū ſurdoꝝ aures aꝑbe. ⁊ tot mutorū lingue ſolute. duo a morbo caducō: ⁊ botidē a frebribꝰ liberati. ⁊ duomortui mirifice ſūt ſuſcitati ¶ Mulier qͥ̄dā in aquā cadēs ſcm̄ Anthoniūinuocauit ⁊ veſtimētꝭ ac corꝑe ſicca ꝑmāſit: ipſis extrahētibꝰ vndiqꝫnadefactꝭ ¶ Quidā naufragio ꝑiclitati p̄miſſa ꝯfeſſione ſcm̄ īuocātes:ſub lucis radio viſibilit̓ ipſo appente: ad portū ſūt ꝑducti. ¶ Quidā puer nire ꝓ ſe vouēte ſcō a tumore collieſt ſanatꝰ: mrē ꝟo votū nō implēteibea̓to eodē morbo eſt percuſſus: quitamē ipſo voto īterato ziteꝝ fuit liberatꝰ. ¶ Quidā miles a iuuētube hereticus incredulꝰ ſcī miracul̓: ad mēſam ſedēs vitrū qd̓ in manu habuitad petrā ꝓiecit. dicēs. Si vitꝝ hoc anthomꝰ ẜuauerit illeſam: ip̄m credaꝫſcm̄. Quo illeſo ꝯẜuator athomū ſāctū credidit: ⁊ oēs errores a ſe abdicauit ¶ Quidā ec̄ clericꝰ inqͥſitōeꝫ irridēs miraculoꝝ eiꝰ graui ē paſſiōeꝑcuſſus: ſꝫ ad votū viro dei fc̄m ſanatus: ſcītatis eiꝰ teſtis efficit̉ ¶ Quidā ꝑaduā īfidias cuidā p̄ſbr̄o ad eūoccidēdū: tetender̄t. Quibꝰ apparuitbtūs anthomꝰ: recrde̓ nolēs ꝙͣuis petitꝰ. Cūqꝫ eorū ſe ſcire dice̓t intētū ⁊ſe anthoniū eē faterẻ̉ illi ab inceptoceſſantes ſcī gl̓am diuulgauer̄t.Quidā ec̄ vir brachiū īutile habēs.cū ingͣtꝰ iimicꝭ ſe malū īferre minaveloccafiōe habita ex ſalute acceptain pͥſtinā reiicidit infirmitatē.