Albertus cōfeſſor.CCCCC CXV.
⁊ actus militares exercendo diuinavltione a fratris ſui gladio ꝑemptꝰeſt ¶ Eo tēpore qūo Albertꝰ fueratꝓuiſicial̓ ꝓuincie cicilie cōtigit ipſūquādā vicē ire viſitatū ꝓuinciā ſuaꝫEt ſociꝰ eius vaſculū portās terreūcū pane ⁊ aqͣ quibꝰ ſe alere ſolent invia: incaute ambulās vas iſtud fregit ⁊ in plurimas ꝑticulas redegit.Quod vir dei in ſpiritu cognoſcensvidens ſociū ſuū triſtē: nunc citiusnūc tardius ambulantē ⁊ poſtremoſe ab eo elongantē: acceſſit ad eum⁊ quar tam triſtis in itine̓ incederetinquiſiuit. Qui cū tremore caſū vaſis in ſolū indicaſſet: reſpōdit vir deiVade cito. ⁊ reporta michi vas cumꝑticul̓. Cumqꝫ ſociꝰ cucurriſſet: ipſūvas integrū ⁊ plenū aqua inuenitDe quo ſociꝰ vltra modū gauiſusipſū vas viro dei pn̄tauit ⁊ ampliꝰ libenter cū viro dei ambulauit. ¶ RCumqꝫ beatus lbertꝰ ſe ab hominbus occultare cogitaſſet: iter verſusciuitatē meſſanenſē qui eſt ſedes epiſcōpatꝰ illiꝰ arripuit. ⁊ ſe in quodaꝫtugurio iuxta eā orōnis ⁊ deuotōiscauſa recepit Cū ꝑ aliqͦt tēpus ibidēmaſiſſet: diēqꝫ veſolutōis ſue appropinquare vidiſſet ⁊ grauit̓ infirmatus fuiſſꝫ: orauit ad dn̄m qͣtenꝰ ipſūad cenaculū ſuū vocare dignaret̉ ſicdicēs. Et ſi ꝓprio filio tuo voluntatēſua adimplere nō ꝑmiſiſti ſed tuaꝫmā daſti: ideo nō meā ſed tua fiat voluntas. Cū igit̉ ſic in orōnis feruoe̓ꝑſiſteret ⁊ qͣſi in extaſi poſitꝰ fuiſſet:audiuit vocē dicentē ſibi Amima tuaſcōꝝ cōfeſſoꝝ ꝯſortio adiūget̉. ordines glorioſos aſcēdet: pace ſine finefruitura. Et ſi vniꝙͣ in orōne moramtraxerit: diutiꝰ tn̄ in hac ꝑſeuerabatTūc ꝓ pſalmodia: ſcōꝝ patrū ꝑlegᵗoracula. Sma ꝯtemplādo miſteria qad ꝟginē gloi̓oſā votiu a delectabảcollocutione ¶ Sed cū diē ſue veſolūtionis time̓t imimine̓: frēs ad ſevocauit exēpla ſcōꝝ patrū ymitando: eosmitiſſima voce alloqͥbat̉ dicēs cum
apl̓o Cupio inquit diſſolui ⁊ eſſe cūxpō ⁊ addidit velut ꝓpheta dicēs Dieiſtā ſpūs meꝰ a carnis ergaſtulo liberabit̉ ⁊ ad dn̄m qͥ curauit illū dirigetur. ſimulqꝫ cū ſpū meo anima ſororis mee hodie eademqꝫ boa̓ ab hacvitā trāſmnigrabit. atqꝫ voluptatibꝰhuiꝰ ſeculi renūciabit. Qd̓ a multispoſtmodū ſic ꝯtigiſſe cōꝑtū ē. Diſtabat aūt habitatio viri dei ab habitatione ſororis ſue ꝑ ducēta ⁊ ſexagintā miliaria ¶ Orāte aūt viro dei animā ſuā deo cōmēdabat Cir̄ horā veroveſptina ſenſit diſſolutionē imimine̓⁊ genibꝫ flexis. cora cōuocatis frībꝰorans: oculos ad celū leuabat. ⁊ pꝰaliqn̄tulū alta voce dicebat. In manus tuas dn̄e ꝯmēdo ſpm̄ meū Et cūhec dixiſſet aīa viri ſcī orantibꝫ frībꝫqͣſi nebula candidiſſima vno volatucelū ex orē eiꝰ viſa eſt ſcande̓ Corpꝰipſiꝰ ſuꝑ humū nobili cilicio amictūrelinqͥbat̉ ¶ Ad trāſitū huiꝰ viri cāpana quaꝫ fieri fecerat in vita: de ſecūctis audiētibꝫ ſonū ꝓpriū videbat̉tribuere. ¶ Odor ſuꝑ omia aromataſu auiſſimꝰ de corpore ipſiꝰ exalabat.cūctoſqꝫ aſtantes ſuauiter replebat̉ꝓpt̓ qd̓ ad corpꝰ huiꝰ oēs hoīes vtriuſꝙͣ ſexuſtam xp̄iani ꝙͣ iudei nimisadmirati cōfluebat. ⁊ iudei ad fideꝫſe cōuerterūt. Omnes qͥ aderāt ſcm̄corpꝰ tangere conabāt̉. qꝛ v̓tus deide illo exibat ⁊ ſanabat infirmos ml̓tos. Habitꝰ qͦꝫ eius cauſa deuotōisab ōnibꝫ rūpebả qͥlibꝫ em̄ cupiebatꝑtē illiꝰ ſortiri. qꝛ in illo habitū ꝓpt̓merita ſerui ſui deꝰ multa mirabiliaoꝑatur. L ¶ Cūqꝫ corpꝰ viri dei cuꝫmaxima ppl̓i deuotōe ad mediū maioris ecc̄ie deferret̉: ⁊ ad miſſas exeqͥarū diſponerẻ: ipō facto odor ineſtimabil̓ ſuauitatꝭ ab ipō corpoe̓ egredi ebả ſic ꝙ vnuſqͥſqꝫ de hͦ nimis imrabat̉ Fuit odor ille multaꝝ infirmitatū cua̓tio. ita vt ipō facto corpꝰilld̓vaſculū ſcītatiſ ab vniuerſis turbisindubitanter crederetur. Orieba tuiigit̉ lis inter populū ⁊ clerū queriā