Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Albertus carmelita.CCCCXXXv.

miſſa eſſet celebrāda de viro dei Clerus dicebat celebrādum fore de officio mortuorū. populus voro dicebatcelebrāduꝫ de officio ſanctorū. Hijsdictis clerus ad ius canonicū cucurrit. populus vero ad deuotōem ruitTandē archiep̄s mādauit ad d̓inuꝫꝯſiliū fore ſtandū ad deū ab vniu̓ſis orandū. ut deꝰ ſic ſuam pate face̓tmiſericordiā: qo vellet ſanctū ſuuꝫhonore decorare. Orātibus igit̉ vniuerſis: ſubito duo pueri albis circūamicti ſtolis necnō auro intextis inaere eleuati extiterūt. corā ppl̓ovoce tubali dicebāt (Os iuſti meditabit̉ ſapiētiā) fore cātādū. dictodiſpuerūt. Tunc archiep̄s cum rege duce cum alijs viſo tam ſolenimmiraculo decreuerūt conſentiēte clerorofficiū de vno cōfeſſore ſolemnit̓celebrandū fore. Qūo facto vex ōnis populus ꝓmiſerūt ymmo decreuerūt ſanxerūt ſedem apoſtolicāipſū virū dei approbandū canonizandū ſub laboribꝰ expēſis ipſiusregni. Ad ſepulchrū nāqꝫ ipſiꝰ delonginqͥs ꝑtibꝰ ꝓperāt. infirmi claudi ceci leproſi atqꝫ ꝑalitici poſt paucos dies liberant̉. Obdormiuit atfeliciter in domino vir dei Albertus.anno dn̄i. Accxcij. ſeptimo nonasauguſti. N Pꝰ obitū btī Alberti pͥor ꝯuētꝰ leoncij ſcm̄ denūciabat: ſac̓dos qͥdā audiſſꝫ inuidia ductꝰ corā toto ppl̓o dixit. Mētitꝰ escollū p̄dicaſ falſa ſūt qꝛ ē ſcūsille Albertꝰ de dicis. Cūqꝫ ſacerdoshec finiuiſſet verbā: ſtatī in ipſo momēto viſcera oīa inteſtina ipſiꝰ inuidi ſacerdotis corā toto ppl̓o elapſaſūt vſqꝫ ad genua. Accerſitoqꝫdico ayt ad medicꝰ meo curamine ſꝫ viri dei alberti curatōe ſi crediderꝭ liberaberꝭ. Qd̓ didiciſſꝫ ſacerdos a medicorcorā multis flebiliſſiāvoce dolore ingētiſſimo ait O Alb̓de vir dei. falſitatē locutꝰ ſū. derogādoſanctitati tue mentitus ſum. Cauſaꝟo iſtius blaſphemie meito iſta pa

tior. Sana me ſcīſſime vir dei Alberte medicamto ſalutis. ut exptusvalea veriꝰ p̄dicare ſanctitatē tuamvigiliā tui ſcīſſimi tnͣſitus obẜuaboieiunijs. ipſiꝰ dieꝫ p̄petue ſcīficaboSeq̄nti die cum aurorā finem daret:ſenſit ſacerdos virū dei Albertū ſibiadeſſe corpꝰ eius oleo ꝑungere.facto ſacerdos infirmꝰ fuerat de lecto furrexit. ſe ſanatū integre inuenit. Ad conuētum ꝓperans corā omnibꝰ grām ſanitatē ſe aſſecutū eſſeꝓteſtatus eſt. Quedā nobilis domina in mamilla incurabilem infirmitatē tribus ānis patiebat̉. Tādēſe ad virū dei Albertū cōuertensmiſit ymaginē argenteā in honoroipſiꝰ fieri. pauꝑes fratres tres denouis veſtimētis indui. Nocte igit̉ſeq̄nti in ſomno apparuit ei Albertꝰtāꝙͣ medicꝰ ignotꝰ dicēs. Si cupis ſanitatē ꝯſeqͥ: oleo alberti māmillāunge Et ſurrexiſſꝫ deuote ad capel bt̄ī viri intrͣuit ſupplicit̓ ipſū exorādo ut grām ei petēti p̄ſtaret. Ipſavoro dn̄a facta ſupplicatōe oleo lāpadis mamillam inunxit miſſam inhonorē beati Alberti audiuit. Finita miſſa ad domū redijt. in viācōmitātibus ipſam mamillā ſaniſſi pandit. ſic multū populū gaudio maximo amiratōne nimia adimpleuit N Quidā luſor in taxillis dyabolo cooꝑāte om̄ia bona ſuapdidit. in fine deſperauit Venitpoſt ludū ad locuꝫ vbi erat ymagobeate Narie bt̄ Alberti. Quasintuitus fuiſſꝫ dixit Totiēs te alberteīuocaui. nec adiuuiſti me nec iuuapotuiſti. te ſcm̄i ampliꝰ credamEt tu maria mat̓ grēdiceris: claufiſti aures pietatꝭ tue p̄cibus meis.Et accepto gladio ſcidit diuiſit ābas ymagines in ꝑticulas Et ſb̓itogutte ſanguinee emanar̄t de vtriſqꝫymaginibꝰ ſuꝑ t̓rā in magna habūdātia. Qd̓ puer qͥdā aderat vidiſſi: alta voce maxīo tremore illūmaledictū inclamae̓ cepᵗ Quod ille

ij j.