Albertus carmelita.CCCCXXXv.
miſſa eſſet celebrāda de viro dei Clerus dicebat celebrādum fore de officio mortuorū. populus voro dicebatcelebrāduꝫ de officio ſanctorū. Hijsdictis clerus ad ius canonicū cucurrit. populus vero ad deuotōem ruitTandē archiep̄s mādauit ad d̓inuꝫꝯſiliū fore ſtandū ⁊ ad deū ab vniu̓ſis orandū. ut deꝰ ſic ſuam pate face̓tmiſericordiā: qo vellet ſanctū ſuuꝫhonore decorare. Orātibus igit̉ vniuerſis: ſubito duo pueri albis circūamicti ſtolis necnō auro intextis inaere eleuati extiterūt. qͥ corā oī ppl̓ovoce tubali dicebāt (Os iuſti meditabit̉ ſapiētiā) fore cātādū. qͦ dictodiſpuerūt. Tunc archiep̄s cum rege⁊ duce ⁊ cum alijs viſo tam ſolenimmiraculo decreuerūt conſentiēte clerorofficiū de vno cōfeſſore ſolemnit̓celebrandū fore. Qūo facto vex ⁊ ōnis populus ꝓmiſerūt ymmo decreuerūt ⁊ ſanxerūt ꝑ ſedem apoſtolicāipſū virū dei approbandū ⁊ canonizandū ſub laboribꝰ ⁊ expēſis ipſiusregni. ¶ Ad ſepulchrū nāqꝫ ipſiꝰ delonginqͥs ꝑtibꝰ ꝓperāt. infirmi claudi ceci leproſi atqꝫ ꝑalitici poſt paucos dies liberant̉. Obdormiuit atfeliciter in domino vir dei Albertus.anno dn̄i. Accxcij. ſeptimo nonasauguſti. N ¶ Pꝰ obitū btī Alberticū pͥor ꝯuētꝰ leoncij eū ſcm̄ denūciabat: ſac̓dos qͥdā cū audiſſꝫ inuidia ductꝰ corā toto ppl̓o dixit. Mētitꝰ es ꝑcollū ⁊ q̄ p̄dicaſ falſa ſūt qꝛ nō ē ſcūsille Albertꝰ de qͦ dicis. Cūqꝫ ſacerdoshec finiuiſſet verbā: ſtatī in ipſo momēto viſcera ⁊ oīa inteſtina ipſiꝰ inuidi ſacerdotis corā toto ppl̓o elapſaſūt vſqꝫ ad genua. Accerſitoqꝫ mēdico ayt ad eū medicꝰ Nō meo curamine ſꝫ viri dei alberti curatōe ſi crediderꝭ liberaberꝭ. Qd̓ cū didiciſſꝫ ſacerdos a medicorcorā multis flebiliſſiāvoce ⁊ dolore ingētiſſimo ait O Alb̓de vir dei. falſitatē locutꝰ ſū. derogādoſanctitati tue mentitus ſum. Cauſaꝟo iſtius blaſphemie meito iſta pa
tior. Sana g̓ me ſcīſſime vir dei Alberte medicamto ſalutis. ut exptusvalea veriꝰ p̄dicare ſanctitatē tuamvigiliā tui ſcīſſimi tnͣſitus obẜuaboieiunijs. ⁊ ipſiꝰ dieꝫ p̄petue ſcīficaboSeq̄nti die cum aurorā finem daret:ſenſit ſacerdos virū dei Albertū ſibiadeſſe ⁊ corpꝰ eius oleo ꝑungere. qͦfacto ſacerdos qͥ infirmꝰ fuerat de lecto furrexit. ⁊ ſe ſanatū integre inuenit. Ad conuētum ꝓperans corā omnibꝰ grām ⁊ ſanitatē ſe aſſecutū eſſeꝓteſtatus eſt. ¶ Quedā nobilis domina in mamilla incurabilem infirmitatē tribus ānis patiebat̉. Tādēſe ad virū dei Albertū cōuertens ꝓmiſit ymaginē argenteā in honoroipſiꝰ fieri. ⁊ pauꝑes fratres tres denouis veſtimētis indui. Nocte igit̉ſeq̄nti in ſomno apparuit ei Albertꝰtāꝙͣ medicꝰ ignotꝰ dicēs. Si cupis ſanitatē ꝯſeqͥ: oleo alberti māmillā ꝑunge Et cū ſurrexiſſꝫ deuote ad capellā bt̄ī viri intrͣuit ſupplicit̓ ipſū exorādo ut grām ei petēti p̄ſtaret. Ipſavoro dn̄a facta ſupplicatōe oleo lāpadis mamillam inunxit ⁊ miſſam inhonorē beati Alberti audiuit. Finita miſſa ad domū redijt. ⁊ in viā cōcōmitātibus ipſam mamillā ſaniſſimā pandit. ⁊ ſic multū populū gaudio maximo ⁊ amiratōne nimia adimpleuit N ¶ Quidā luſor in taxillis dyabolo cooꝑāte om̄ia bona ſuapdidit. ⁊ in fine deſperauit Venit g̓poſt ludū ad locuꝫ vbi erat ymagobeate Narie ⁊ bt̄ Alberti. Quas cūintuitus fuiſſꝫ dixit Totiēs te alberteīuocaui. nec adiuuiſti me nec iuua o̓potuiſti. iō te ſcm̄i ampliꝰ nō credamEt tu maria q̄ mat̓ grēdiceris: claufiſti aures pietatꝭ tue p̄cibus meis.Et accepto gladio ſcidit ⁊ diuiſit ābas ymagines in ꝑticulas Et ſb̓itogutte ſanguinee emanar̄t de vtriſqꝫymaginibꝰ ſuꝑ t̓rā in magna habūdātia. Qd̓ cū puer qͥdā qͥ aderat vidiſſi: alta voce cū maxīo tremore illūmaledictū inclamae̓ cepᵗ Quod ille
ij j.