Albertus cōfeſſor.CCCCXX Ciiij.

ſalutis Veni igit̉ ad eū ſancte pateranteꝙͣ de ergaſtulo carnis aīa eiusegrediat̉. Oiu em̄ te videre optauitConfidebit̉ ergo tibi ⁊ delectabit̉ aīaipſiꝰ in te. Tūc vir dei ad eā Vbi habitas? At illa rn̄dit. Ad qͥd ncc̄ariūeſt dicere: vbi maneo? Veni ⁊ vide.Vir aūt dei intrauit domū illiꝰ ⁊ aytPax tecū. Illa vero nichil reſpondꝰqꝛ iam amiſerat ſēſus Seruus autēdei affixit digitū ori iuuēcule ⁊ vocauit eam ꝓprio noīe dicēs argaretaad quid doloribꝰ affligeris et mihinō loquerꝭ?. Emitte verbū ⁊ matreꝫtuā cōſolare. Et cū vir dei hoc dixiſſꝫ:impoſuit manꝰ ſuas vnictas oleo ſuper ventreꝫ iuuencule. ſicqꝫ orauit.Sanet te dominꝰ nr̄ iheſus xp̄s ieritis ſanctiſſime matris ſue. ſicut illaſine leſione virginitatꝭ cōcepit ⁊ finedolore peperit; ſic ſine mortis ꝑiculoemittas ꝓlem dn̄o dedicandā. Hijsdictis puella verxᵗ. ⁊ ad virū dei clamauit. Adiuua me amice dei. Et cūhec dixiſſet: peperit puellulā ſpecioſam valde corā viro dei. quā poſtinodum dn̄o confirmauit ¶ Quendāiudeū vir dei de epilentica infirmitate curauit. ꝑ quod parētes eiuſdemcū filio credentes facti ſūt. ⁊ ab eodēbeato viro baptizāti ¶ Eodē tempoo̓appropinqͣuit vir dei fluuio cuidaꝫ qͥnuncupat̉ p̄latanꝰ Cūqꝫ trans fluuiū ꝑgeret vidit quoſdā iudeos c̓caidē flumē ambulae̓: quos ſubita increſcentia ⁊ grādis inundatio aquearripiēs ipſos ſiml̓ natare cōpulitQui de iſtiꝰ viri famā edocti: ceperūthorribilibꝫ vocibꝰ clamare dicentes.Adiuua nos ſcē Alberte ī v̓tute xp̄itui Ad qͦs vir dei ayt. Si baptizari volueritꝭ in noīe ipſiꝰ ⁊ xp̄iani toͣ mēteeffici deſideraueritꝭ: vere ſalui eritꝭ Etilli. Sic credimꝰ ſicut predicas de xpōnaꝫareno. ⁊ baptiſma petimꝰ Tuncvir dei ſuꝑ aquas fluminis ad īpōsābulauit. ⁊ īpōs eiſdē aqͥs baptizauit Cū aūt ſic agerẻ ī medio flumīsaqͣ cedebāt. ⁊ viuiẜ aqͥs vir dei ipōs

iudeos baptizatos ſine leſione aliqͣeduxit ⁊ de ꝑiculo mortꝭ libea̓uit Illiꝟo cū ad ꝓpͥa rediſſēt: oīa q̄ eis in viācōtigerāt epō cū gaudio retulerūt ⁊virū dei vbiqꝫ laudauer̄t I ¶ Nonpꝰ multoſ dies ꝓpter nimia viſitationē ppl̓i vir dei cupiens variā fugeregloria: tn̄ſtulit ſe v̓ſus leontiū. vbidn̄o cōopāte multa fiebāt miracl̓a¶ Nā cū filiꝰ cuiuſdā nobil̓ mronein extremis laboraret: ⁊ medici ipſūdeſeverēt: mat̉ huiꝰ dolore cordis intrinſecꝰ facta. ⁊ tremebunda ꝑ ōmianiēbr corporl̓effecta: ad ꝯuētū fratꝝhuiꝰ viri venit. ⁊ ad ipſū deforis cuꝫmagno eiulatū clamaūᵗ Eya amicedei Alberte adiuua me pauꝑculā inmaxima tribulatione cordis poſitaꝫNō em̄ hinc recedā donec filiꝰ meusꝯualeſcat Illū nāqꝫ ſeruitio tuo deputaui. Et cū invōna illa nobil̓ eſſetſic ad fores cōuentꝰ clamans ſubitōfratres ad eā venerūt. ⁊ quid dolorꝭhabe̓t ab ipſa inqͥſierūt. Cūqꝫ ipſafratribꝫ dolorē ⁊ cauſas ſui aduetusenarraſſet: reſpōderūt frēs ⁊ dixerūtVir dei in qͦ magnā habes ꝯfidentiānō eſt iā p̄ſens Eſt aūt vnū de veſtimētis ipſiꝰ apud nos. Qd̓ ipſa cummagna inſtantia ſibi accommodaripoſtulauit. Frēs v̓o veſtimētū illudaccipientes cū mrē ad domū infirnriprexerūt ⁊ cunctis orantibꝫ infirmoimpoſuerūt. Et ecce apparuit vir deiAlbertꝰ ipſi infirmo in viſione dicēsAagna ē fides mr̄is tue q̄ deū inclinauit ad miſeri cordiā Surge igỉ innoīe dn̄i nr̄i iheſu xp̄i. Tūc ille ſōnoarreptus ayt ad beatū lbertū Porrige mihi dexterā tuā. Credebat em̄voraciſſime virū dei ſibi corporaliteradeſſe. Cū vir dei manū dexterā extēdiſſet: excitatus a ſōno ꝓtinꝰ ſurrexᵗ⁊ ipſā viſionē cunctis enarrauit Ꝙcōſurgens comedit ⁊ bibit ⁊ cōfortatus cōualuit. Poſt hec mat̓ votū filio manifeſtauit. ⁊ filiꝰ religionemcito intrauit. Sed tranſacto quodaꝫtꝑis ſpacio idē a r̓ligiōe apoſtatauᵗ