Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CCCCXXXiiij.Albertus cōfeſſor.

madauit. vt ſic in manibꝫ inimicoꝝ relinquere? Dicebat em̄ī rex Nosfugā capiamꝰ vorſus caſtra cathalomie Et ecce adiūcte ſūt ciuibꝫ turbenobiliū ſatrape in vniu̓ſis ſcientijs eruditi ꝙͣplures comites barōnes in rebus bellicis doctiſſimi gemientes dicētes. meliꝰ eſſet ſperare in dn̄o ꝙͣ in pͥncipibꝫ mūdi.em̄ ſolet deꝰ in ſe ſperāteſderelinq̄redicētes Eamꝰ inqͥramꝰ ſeruū dei albertū qui deū matrē eiꝰ ſupplicetexoret ppl̓o ciuitate hac Quod turbe nobiliū ppl̓s audiuiſſentdicebant. Eamꝰ inſimul ad virū deiAlbertū rogemꝰ qͣtenꝰ ad dn̄ꝫnob̓ p̄ceſ fūdat. ne ꝓpter pctā nrā deꝰin hoc tꝑe malo nos deſerat. Cūqꝫ idōnibꝫ placuiſſꝫ ad virū dei veniſſētaipſū miſſam celebrantē inueniſſēt:ab eodē poſtulabāt auxiliuꝫ magͣdellotōe dicebāt Sub tuū ꝯfugimꝰp̄ſidiū ſerue dei ex famē validiſſiāpimꝰ. Ora igit̉ deū beatā virginēmatrē eius nobis vt tuis ſcīs p̄cibus in tātis ꝑicul̓ nos ꝯſtitutostegāt ab inimicꝭ nr̄is famelicoſfoueat deꝰ nec puniat ꝓpt̓ delicta. Cūqꝫvir dei hos audiſſet gemitꝰ clamoves ſacrificiū offerret lacrimatꝰ ē. etgenibꝫ flexis humilit̓ deū orauit Et orationi finē dediſſꝫ: ecce bonitruūmaximū ſtatiꝫ intonuit de vox qͣſitube ſonuit dicēs Exaudiuit deꝰ oraciones tuas Et cūctꝭ audiētibꝫ ammirātibꝫ: facta eſt leticia magna inppl̓o. Et ecce ſtatī poſt apparuer̄tin portū cītatis tres galee victualibꝫhabundātiſſime onuſte. Licet portꝰciuitatꝭ circūuallatus fuit: tn̄ grā demediāte. ciues galeas introduxerūt victualia in eis exiſtentia in nocte gaudio importauer̄t. vnicuiqꝫciuiū ꝓut opꝰ erat diuiſerūt. poſthoc galee nu̓ſꝙͣ apparuer̄t. Patronigaleaꝝ erāt ignoti. rcōres earūdeꝫquidā angelos fuiſſe aſſerebāt: Qd̓videns rex Cicilie cōmitibꝫ ſuisppl̓o ſtupefactꝰ de miracl̓o. ꝓperaue

runt ad ſcm̄ virū dei Albertū dicebant. Tibi dn̄e ſancte pr̄ grās veferimus. qꝛ nob̓ pctōribꝫ gratioſeintercede̓ dignatꝰ es. ido firmit̓ credimꝰ. tuis ſcīs p̄cibꝰ meritꝭ hodie liberati ſumꝰ. Et viro dei graciarūactōnes retuliſſēt oſculata ma ipſiꝰ gaudio abierunt. G Eodeꝫ tꝑe qͥdā monachꝰ monaſterijſcī ſaluatoris apoſtematꝭ tumorē ingutture grauatꝰ: intantū vexabat̉: a medicꝭ tāꝙͣ mortuꝰ ſine om ſpedimittebat̉. Hic audiuiſſꝫ ſeruūdei Albertum ciuitati ſue meſſanenſiadeſſe: miſit ad illū quoſdaꝫ de monachis ſuis ad ingreſſi debitareu erētia exhibita dicebāt Frat̓ nr̄gͣuiſſiā apoſtematꝭ pena artatꝰ mittit nos ad te vir dei: qͣtenꝰ dignerisipſū tua viſitatōe ſalubria tuis meritis int̓pellātibꝫ ab ip̄a incua̓bili infirmitate liberae̓ Qd̓ vir dei intellexiſſꝫ pietate motꝰ moͣchis cellaꝫinfirmi ītrauit. eiqꝫ dixᵗ Amice frat̓mi dilectiſſiē. ad qͥd miſiſti ad me.ego īfirmꝰ pctōr fim. tm̄ ī dn̄o ſꝑ ſporave licꝫ. cuiꝰ impio ſcītas infirmitas obediūt. ipſū ſigͦ crucꝭ ſigͣſſꝫtetigᵗ ipſiꝰ latea̓ ait Fr̄ mi Cōfidisin dn̄o ih̓u xpō: eiuſqꝫ matre. At illeVtiqꝫ ꝯfido. ſcītati tue me recōmēdo inīcua̓bili īfirmitate detētū Cūqꝫ v̓ba ꝓtuliſſꝫ: ꝯtinuo apoſtema horribile os eiꝰ emiſit Sicqꝫ pͥſtine ſanitati reſtitutꝰ ē Et ex incepᵗ ſcītasviri dei alberti vbiqꝫ pullulae̓ Pꝰ vnicā filiā cuiuſdā nobil̓ doīcellea dēonio libra̓uit H Cir ānos dn̄icclxxj. accidᵗ trapā iuuēculā qn̄dāin ꝑtu laboa̓ſſe ſex diebꝫ. creatua̓ em̄v̓ſa erat in matrior vel ī vulua ſicmedici qꝛ morti vicina ea̓t ipſā develiqͥrāt Cōtigit illo tꝑe viꝝ dei illic. Quē mr̄ iuuēcule cogͦuiſſꝫ: nimio doloe̓ afflicta in dn̄o tn̄ in meritis beati viri cōfidens: ipſū ꝯſanguineis lacrimando humiliter adijt ayt. Heu filia mea in partu poſitamoriʳ. eſt medicamē tribuat̉