CCCCXXXiiij.Albertus cōfeſſor.
madauit. vt ſic in manibꝫ inimicoꝝnō relinquere? Dicebat em̄ī rex Nosfugā capiamꝰ vorſus caſtra cathalomie Et ecce adiūcte ſūt ciuibꝫ turbenobiliū ⁊ ſatrape ⁊ in vniu̓ſis ſcientijs eruditi ⁊ ꝙͣplures comites barōnes in rebus bellicis doctiſſimi gemientes ⁊ dicētes. Ꝙ meliꝰ eſſet ſperare in dn̄o ꝙͣ in pͥncipibꝫ mūdi. Nōem̄ ſolet deꝰ in ſe ſperāteſderelinq̄redicētes Eamꝰ ⁊ inqͥramꝰ ſeruū dei albertū qui deū ⁊ matrē eiꝰ ſupplicet ⁊exoret ꝓ ppl̓o ⁊ ꝓ ciuitate hac Quodcū turbe nobiliū ⁊ ppl̓s audiuiſſentdicebant. Eamꝰ inſimul ad virū deiAlbertū ⁊ rogemꝰ eū qͣtenꝰ ad dn̄ꝫ ꝓnob̓ p̄ceſ fūdat. ne ꝓpter pctā nrā deꝰin hoc tꝑe malo nos deſerat. Cūqꝫ idōnibꝫ placuiſſꝫ ⁊ ad virū dei veniſſētaipſū miſſam celebrantē inueniſſēt:ab eodē poſtulabāt auxiliuꝫ cū magͣdellotōe ⁊ dicebāt Sub tuū ꝯfugimꝰp̄ſidiū ſerue dei iā ex famē validiſſiāpimꝰ. Ora igit̉ deū ⁊ beatā virginēmatrē eius ꝓ nobis vt tuis ſcīs p̄cibus in tātis ꝑicul̓ nos ꝯſtitutos ꝓtegāt ab inimicꝭ nr̄is ⁊ famelicoſfoueat deꝰ nec puniat ꝓpt̓ delicta. Cūqꝫvir dei hos audiſſet gemitꝰ ⁊ clamoves ⁊ ſacrificiū offerret lacrimatꝰ ē. etgenibꝫ flexis humilit̓ deū orauit Etcū orationi finē dediſſꝫ: ecce bonitruūmaximū ſtatiꝫ intonuit de qͦ vox qͣſitube ſonuit dicēs Exaudiuit deꝰ oraciones tuas Et cūctꝭ audiētibꝫ ⁊ ammirātibꝫ: facta eſt leticia magna inppl̓o. Et ecce ſtatī poſt hͦ apparuer̄tin portū cītatis tres galee victualibꝫhabundātiſſime onuſte. Licet portꝰciuitatꝭ circūuallatus fuit: tn̄ grā demediāte. ciues galeas introduxerūt⁊ victualia in eis exiſtentia in noctecū gaudio importauer̄t. ⁊ vnicuiqꝫciuiū ꝓut opꝰ erat diuiſerūt. ⁊ poſthoc galee nu̓ſꝙͣ apparuer̄t. Patronigaleaꝝ erāt ignoti. ⁊ rcōres earūdeꝫquidā angelos fuiſſe aſſerebāt: Qd̓videns rex Cicilie cū cōmitibꝫ ſuis ⁊ppl̓o ſtupefactꝰ de miracl̓o. ꝓperaue
runt ad ſcm̄ virū dei Albertū ⁊ dicebant. Tibi dn̄e ſancte pr̄ grās veferimus. qꝛ ꝓ nob̓ pctōribꝫ tā gratioſeintercede̓ dignatꝰ es. ⁊ ido firmit̓ credimꝰ. ꝙ tuis ſcīs p̄cibꝰ ⁊ meritꝭ hodie liberati ſumꝰ. Et cū viro dei graciarūactōnes retuliſſēt oſculata manū ipſiꝰ cū gaudio abierunt. G¶ Eodeꝫ tꝑe qͥdā monachꝰ monaſterijſcī ſaluatoris apoſtematꝭ tumorē ingutture grauatꝰ: intantū vexabat̉:ꝙ a medicꝭ tāꝙͣ mortuꝰ ſine om ſpedimittebat̉. Hic cū audiuiſſꝫ ſeruūdei Albertum ciuitati ſue meſſanenſiadeſſe: miſit ad illū quoſdaꝫ de monachis ſuis Ꝙ ad eū ingreſſi debitareu erētia exhibita dicebāt Frat̓ nr̄gͣuiſſiā apoſtematꝭ pena artatꝰ mittit nos ad te vir dei: qͣtenꝰ dignerisipſū tua viſitatōe ſalubria tuis meritis int̓pellātibꝫ ab ip̄a incua̓bili infirmitate liberae̓ Qd̓ cū vir dei intellexiſſꝫ pietate motꝰ cū moͣchis cellaꝫinfirmi ītrauit. eiqꝫ dixᵗ Amice ⁊ frat̓mi dilectiſſiē. ad qͥd miſiſti ad me. cūego īfirmꝰ pctōr fim. tm̄ ī dn̄o ſꝑ ſporave licꝫ. cuiꝰ impio ſcītas ⁊ infirmitas obediūt. ⁊ cū ipſū ſigͦ crucꝭ ſigͣſſꝫtetigᵗ ipſiꝰ latea̓ ⁊ ait Fr̄ mi Cōfidisin dn̄o ih̓u xpō: eiuſqꝫ matre. At illeVtiqꝫ ꝯfido. ⁊ ſcītati tue me recōmēdo inīcua̓bili īfirmitate detētū Cūqꝫhͦ v̓ba ꝓtuliſſꝫ: ꝯtinuo apoſtema horribile ꝑ os eiꝰ emiſit Sicqꝫ pͥſtine ſanitati reſtitutꝰ ē Et ex hͦ incepᵗ ſcītasviri dei alberti vbiqꝫ pullulae̓ ¶ Pꝰhͦ vnicā filiā cuiuſdā nobil̓ doīcellea dēonio libra̓uit H ¶ Cir ānos dn̄icclxxj. accidᵗ trapā iuuēculā qn̄dāin ꝑtu laboa̓ſſe ſex diebꝫ. creatua̓ em̄v̓ſa erat in matrior vel ī vulua ſic ꝙmedici qꝛ iā morti vicina ea̓t ipſā develiqͥrāt Cōtigit illo tꝑe viꝝ dei illiceē. Quē cū mr̄ iuuēcule cogͦuiſſꝫ: nimio doloe̓ afflicta in dn̄o tn̄ ⁊ in meritis beati viri cōfidens: ipſū cū ꝯſanguineis lacrimando humiliter adijt⁊ ayt. Heu filia mea in partu poſitamoriʳ. ⁊ nō eſt qͥ medicamē tribuat̉