Albertus cōfeſſor.CCCCXX Ciij.
ſeruoꝝ dei mabedicta ymago. Finitoqꝫ p̄cepto viri dei: ſathan euanuit⁊ vir dei nichil mali ſentiuit. ¶ DCurriculo igit̉ tēporis lapſo annusꝑfeſſionis claudit̉ ⁊ vir dei Albertꝰꝑfeſſione ligatur quā mēte feceratipſo die q̄ religionē ſanctā ingreſſꝰfuerat ¶ Eius qͦꝫ vita aſperitate plena. eiuſdēqꝫ laudabil̓ patiētia: cūctꝭveddebat̉ exemplo glorioſa. Ipſe qͦꝫvir dei Albertꝰ nobili cilicio ferijs ſecundis qͣrtis ⁊ ſextꝭ carnē domabataſſiduo ieiunio eā macea̓bat. ſtratūpalmitū carnibꝰ nudis ſemꝑ p̄ſtabat. Lanaqꝫ groſſa corpꝰ operiebat̉veſteſqꝫ viles forinſecus geſtabatHic vinū fugiebat. ⁊ ſemꝑ limphāpoſtulabat ne iocūditate vni vicioluxurie captari poſſet. Hic etiā verberibꝰ cathenaꝝ orōnes nocturnasdecorabat. Panē abſintheo mixtumſextis ferijs ſumebat. Ne qͥd cōtraſpiritū delectatōnis illicite infurgeret. Ociū em̄ ſemꝑ fugiebat ⁊ bonūindeſinent̓ oꝑatus fuit. vt eū ſemꝑſathan in bono ꝓpoſito occupatū cerneret. Caſtitatē ſemꝑ tenuit. Obedientia ſanctā firmit̓ ⁊ integre ſeruauit Pauꝑtabea huilitate ſuꝑ cūctoseminebat. Sciētiā eccleſiaſticaꝫ hicilluſtrbat moribꝫ ornatiſſimis Hicomne ſui prīonij ſb̓ſtantia pauperibus erogabat Hic etiā d̓ina ꝑluſtrtus ſapiētiā intrinſecꝰ: ſemꝑ in cōtēplatōne ſuꝑnoꝝ delectabả Nirificeetiā infideles iudeos radijs ſue p̄dicatōnis ī dn̄o ſuādebat: cū ipōs ſepead fidē xp̄i ꝯuertebat ¶ Vt ec̄ ꝑfectiꝰSina opera ꝑageret: diē naturalemſic diuidebāt Apͥma hora noctꝭ vſqꝫad terciā eiuſdeꝫ orōnibꝫ vacabat.Inde qͥete aliqͣli p̄cepta: iteꝝ corpꝰpoſt hoc domabat ⁊ poſtea ad matutinarū horas ſurgebat. ⁊ deū orationihꝰ ⁊ lacrimis infiſtēdo orabat Oriente aūt aurora circa libamna a facrificia ſatagebat. Cū autē hijs finēdaret vt agiliꝰ ad ſequētia ſe paratūinueniret ⁊ deuotionis actu ſalubriꝰ
ſe veperiret: aliqͥd ꝓprijs manibꝫ operabat̉. Atercijs vſqꝫ ad veſperas: ⁊horis carionicꝭ celeberrime ꝑactis:ad pͥſtine pͥme menſuraꝫ ex integroredundabat Tante fuit ſalutarꝭ penidentie mēfura in eo. ꝙ meruit vndiqꝫ a patre luminū iia̓culoꝝ perluſtrari radijs Ę ¶ Ad ſacerdotij g̓dignitatē cū ꝓmoīlēdus eſſet aytEgo inuite hoc ſuſcipio. qꝛ mihi indigno nūꝙͣ incūbit tantū ſacͣmentūminiſtrare ppl̓o. nec ad Sini cultishonorē me ſuffice̓ inſpicio. Tande cūobſtētiſſet verbis. ad ciuitatē meſſanenſē ꝑ obedientiā deſtinat̉. ⁊ ibidēofficiū ſacerdotal̓ dignitatꝭ cū magͣdeuotione ſuſcepit ¶ In qͣ ciuitateoꝑa miraculoꝝ nō modica admiratione digna per beatū virū ipſe dn̄soꝑatus eſt incōtinēti. Nā quadā dominica die in medie noctis ſilentiodum vir dei in orōnis feruore fuiſſetin eccleſia ante altare: ⁊ lāpas lucoꝫchoruſcantē emiſiſſet: dyabolꝰ virodei affuit ⁊ ipſū a d̓ino ꝓpoſito traho̓curauit. eo ꝙ pſalteriū legeret: ⁊ adillum pſalmū (Eripe me de mimicismeis deus meꝰ) vſqꝫ ꝑueniſſet. Sathan vero vidēs cōſtantiā viri deizlāpadē ante faciē dn̄i extingue̓ voluit.vt ſic cōcuſſa mente vir dei opꝰ penitentie laxaret. Qd̓ cum vir dei iuxtalampadē vidiſſet: ſtatī dn̄s viro deiaffuit nec a aliquā ex hoc tribulationē incurre̓ p̄miſit ⁊ lampadē ex iactūdyaboli cadenteꝫ ab omni leſione ⁊tam luminis ꝙͣ obei effuſione p̄ſeruauit F ¶ Cir̓ ānos dn̄i. Mcclxxx.dux qͥda noīe fredericꝰ ex ꝑte iacobiregis cathalonie rvexit ciciliaꝫ. ⁊ hiccirca ānos dn̄i cc LXXTVI. fuitin ciuitate pānormenſi in vege coronatus Tꝑe igỉ huiꝰ: rōbertꝰ vex n̄eopolitanꝰ cītatē meſſanēſē ineſtīabiliobſidione inuaſit: volens eā ⁊ totūregnū cicilie ſubiugare ſuo din̄o. Etecce famēs valida ciuitatem inuaſit.nͨ hūano potei̓t ſb̓leuari ꝯcilio. Qd̓cū vex ꝑcepiſſet: eam incendio tradi