CCCCEXi.Aſſumptio Marie.
dominꝰ integrū matris v̓ginitatꝭ ſeruare pudorē: cur nō velit incorruptāa putredinis ſeruae̓ fetore? Nunqͥdrio ptinet ad benignitatē dn̄i matrꝭſeruare honorē qui legē ſoluere nonvenerat: ſed adimplere? Qui em̄ invita pr̄e ceteris illa gratia ſui cōceptus honorauit: piū eſt crede̓ eam inmorte ſingulari ſaluatōne ⁊ ſpecialigratia honoraſſe Putredo ⁊ vermishūāne ē obprobriū cōditionis. Ab hͦobprobrio cū iheſus ſit alienus: natura Marie excipit̉. quā iheſus de eaaſſūpſiſſe ꝓbatur. caro em̄ iheſu carō eſt Marie quā ſuꝑ aſtra trāſuexhonorans omnē humanā naturā ⁊multomagꝭ maternā Si naturā matris eſt filiꝰ: cōueniēs eſt vt ſit ⁊ filijmater. nō ꝙͣtū ad vnitatē ꝑſone: ſedꝙͣtū ad vnitatē corporalis nature Siem̄ vnitatē face̓ p̄t gratia ſine ꝓprietate ſpecial̓ nature: ꝙͣ tomagl̓ gratīevnitas ⁊ corporal̓ ſpecial̓ natiuitasVnitas gratīe eſt vt diſcipulorū inxpō. de quibꝫ dicit. vt ſint vnū ſicut⁊ nos. Et poſtea. Pater volo vt vbiſū ego ⁊ illi ſint mecū. Si igit̉ ſecumhabe̓ vult eos qui hic ſua fide vnitivniū cū eo eſſe iudicātur: quid exiſtimandum eſt de matre vbi digna fithaberi niſi in p̄ſentia filij Qn̄tū igit̉intelligo quātū credo Marie animaexcellētiori quadā p̄rogatiua a filiohonorat̉. poſſidēs in xpō corpus ſuūqd̓ genuit glorificatū. ⁊ quare nonſuū ꝑ quod genuit Si nō obuiauei̓tnecdū ꝑſpecta autoritas vere credo ⁊ꝑ qd̓ genuit. Quia tanta ſcīficatiodignior eſt celo ꝙͣ terra Thronū deithalamū ſpōſi. domū dni. atqꝫ tabernaculū xp̄i. dignū eſt ibi eē vbi ipſeeſt. Tam p̄cioſū theſauꝝ digniꝰ eſtcelū ꝙͣ terrā ſeruare. Tantā integ̓tatē merito incorruplibilitas: nō putredinis vlla veſolutio ſequit̉ Illudſacratiſſimū corpꝰ in eſcam vermibꝰtraditū: qꝛ ſentire nō valos: dice̓ ꝑtimeſco. Quā exiſtimationē ꝓcul pellit incōparabilis grē munꝰ Qd̓. me
dicere multarū ſcpͥturarū ꝯſideratioinuitat Suis aliquādo miniſtri veritas ayt. Vbi ego ſū illic ⁊ miniſtermeus eritSi hec eſt general̓ ſētentiaomniū ꝑ fidē ⁊ oꝑationē xpō miniſtrantiū: quātomagl̓ quodāmodo ſpecialibor Marie: que abſqꝫ dubio ōnitꝑe mimſtratrix extitit. que hūc invtero geſſit. partuqꝫ ꝑfuſū aluit ⁊fouit. ⁊ in p̄ſepio r̓clinauit: ⁊ fugiēsin egiptū abſcōdit. ⁊ omnē infantiāeius ꝓſecuta: vſqꝫ ad crucē ab eiusnon receſſit ſectatū. Non potuit aūteius d̓initatis nō eſſe credula que ſenouea̓t hūc nō virili ſemine ſꝫ d̓inoſpiramine ꝯcepiſſe. Vn̄ de filij ptātetꝙͣ de dei v̓tute n̄ mutabūda deficiētevmio dixit Vinū nō habēt. ſciens eūhoc potuiſſe qd̓ eū mox cōtigit miraculo cōpleuiſſe ¶ Ecce igit̉ Mariafide ⁊ oꝑe xp̄i miniſtratrix. ſi ibi nōfuerit vbi xp̄s miniſtros ſuos vulteſſe: vbi ergo eritᶜ ⁊ ſi ibi erit: nūqͥdeqͣli grā̉. ⁊ ſi eqͣli grā: vbi eqͣ dei cenſura qͥ reddit vnicuiqꝫ ẜm merita Simerito pre ōnibꝫ Marie viuēti tātaeſt gratia donata: ⁊ gratia mortueerit minuendaᵉ abſit. Si em̄ omniu̓ſanctoꝝ mors eſt p̄cioſa: marie ſanceſt p̄ciōſiſſima. Confitendū igit̉ cenſeo Mariā ad eternitatꝭ gaudiū aſſūptā benignitate xp̄i: ⁊ honorabiliꝰ ſuſcēptā ceterꝭ quā grā honorauit p̄ ceteris. atqꝫ ad cōmunē hūanitatis ꝯditonē nō eē adductā pꝰ mortē putredinis videlicet vermis ⁊ puluerꝭ: que ſuū ⁊ omniū genuit ſaluatorem Si elegit diuina voluntas int̓igniū flāmas pueorū veſtimēta ſeruare illeſa: cur abnuat in matre ꝓpͥaquod elegit in veſte aliena? Ionamſeruave in ventre ceti incorruptū voluit ſola miſericordia: Mariā in corruptam non ſeruabit gratiaᵉ. Seruatus eſt daniel in intemperatiſſiniafamē leonum: non ſeruandā eſt Maria tantis donata donis etiam meritis dignitatū? Hec ergo cuncta quediximus: quia naturā non ſeruaſſe