CCCCXij.Cena domini.
habere verā carnē. ſed fantaſticamiſti pedes nō cōmedebāt. Alij dicebāteū nō habuiſſe animā rationalē. ſꝫloco anime ſolū diuinitatē. iſti inteſtina nō comedebāt NNos gͦ fideles caput ⁊ pedes cū inteſtinis comedamꝰvt de eius d̓initate anima ⁊ carne fidelit̓ ſentiamꝰ ¶ Tercio debꝫ comedicū lactucis agreſtibꝫ .i. cū amaritudine dolendo de peccatꝭōnibꝫ Notandūꝙ quidā ſūt qͥ cōmedūt iſtas lactucas integras. quidā cōtritas. quidāſuccū ipſarū. Sūt em̄ quidā qͥ habētde ſuis peccatꝭ ſuꝑficialē dolorē queattricio poteſt dici. iſti ſumunt illaslactucas integras Talis attricio nōiuſtificat peccatorē plene. Here. v.Pcuſſiſti eos ⁊ doluerūt. attriuiſtieos ⁊ renuebāt accipere diſciplinaAlij ſūt maioris ꝑfectionis qͥ ſcilicnō ſolū peccata ꝯterūt. ſed etiā lacrimas emittūt. Iſti ſumūt agnū cumſucco lactucaꝝ cū abundatiā lacrimarū Grego. in moralibꝫ Carnes cūlactucis agreſtibꝫ ſūt edende. vt cumcorpus redēptoris accipimꝰ. nos ꝓpeccatꝭ noſtris in fletibꝫ affligamꝰquare ipſa amaritudo penitētie abſtergit a mētis ſtomacho ꝑuerſe humorē vicioꝝ ¶ Quartō debꝫ comedicū panibꝫ azimi .⁊. cū panibꝫ non fermētatis. panes cōmedit cuꝫ fermētoẜm grego. qui bona ſua cū corruptione vane glorie facit. quibꝰ dn̄s dicitSacrificate de fermēto laudē. De fermēto nāqꝫ ȳmolat qui deo de rapinaparat. Sed ille ſine fermēto comedᵗqͥ ſe a mala ſocietate cuſtodᵗ. j. coꝝqͥnto ōdicū fermentū totā maſſaꝫcorrūpᵗ B ¶ Scdo xꝰ aſſūpſit ꝑſonāſerui in eo ꝙ pedes ſuoꝝ diſcipulorūlauit. Lauit autē pedes corporales ⁊ſpūales. ¶ Prīo lauit corporales inexēplū ⁊ docuniētū. In exēplū quidēhumilitatꝭ. vt ipē d̓t. Exemplū dedivob̓ vt vos ita faciatꝭ. Iſtā tn̄ hūilitatē petrus abhorruit: dicēs. Nō lauabis mihi pedes ineternū. Cui rn̄txp̄s. Si nō lauero te. nō habrb̓ ꝑteꝫ
mecū. Tūc petrꝰ timore ⁊ amore ꝑcuſſus obtulit lauādos pedes: manꝰ⁊ caput. ſꝫ xp̄s corripuit eū. aſſerenſꝙ nō indigebat lotione capitis necmanuū. ſed tm̄ pedū P caput intelligitur intentio. ꝑ manꝰ oꝑatio. perpedes affectio. duo pͥma ſcꝫ intentio⁊ oꝑatio in petro mūda erāt. ⁊ ideolotione capitis ⁊ manuū nō indigebat. Habebat aūt intētionē in oībꝫbonā. oꝑationē mundā ¶ Scdō lauitpodes in docunientū ad oſtēdendū ꝙp̄lati debēt lauare ſubditos Tūc aūtnō bene lauat̉. aut qꝛ manꝰ eſt iniqͣaut qꝛ aqua eſt turbidā ⁊ immūdaEcc̄iaſ. xxxviij. Ab immūdo qͥs mūdabit̉. grego. Prius oportet te mūdari. fi aliū vis mūdae̓. ſapientē pͥusfieri: ⁊ ſic alioſ face̓ ſapiētes. lumenfieri: ⁊ ſic alios illuīare. Accede̓ addeū: ⁊ ſic alios adduce̓. ſanctificari:⁊ ſic alios ſanctificare Itē manꝰ hr̄erectas: ⁊ ſic eſſe recti conſilij. vtputarectū dare ꝯſiliū Scdō qn̄ aqua ē immūda?aqua immūdā ē amor mūdi.Ihere. ij. qͥd tibi in via egipti vt bibas aquā turbidā. Tal̓ em̄ aqͣ nō lauat. ſed coinqͥnat Augꝭ̓. Quiſqͥs esin mūdo ad te venit qͥ fecit mundūvt eripiat de de mūdo. qꝛ ſi aliqua delectatio te delectet in mūdo: ſꝑ vis eēimmūdus. ſi tn̄ aliqͣ neceſſitas te vetinet: mūdus ſcꝫ deꝰ habitat in te. qͥmūdat mūdos ⁊ eris mūdus Tercioquando ipſa macula pedū ex nimiafrequētatione efficit̉ nimis tenax ⁊inueterata. Ecc̄iaſ. xxxiiij. Qui baptiſatur a mortuo .i. qui lauat̉ a mortali peccato. ⁊ itoꝝ tangit mortuuꝫ:quid ꝓfuit lauatio eius. Vn̄. ij. petriij. Facta ſūt poſteriora deteriora pͥoribus. cōuenit illis illud. Canis reuerſus eſt ad vomitū ſuū. ⁊ ſus lota iteꝝ in volūtationē luti ¶ Terciolauit pedes ſpūaliter: aqua ſui ſanguinis. de quo dicit̉ apocal̓. ij. lauerunt ſtolas ſuas in ſanguine agni⁊ dealbauerūt eas. Ex quo magisſanguis xp̄i dealbare dicit̉. videt̉ ꝙ
ff. ij.