(CCCIX.Athanaſius ep̄s.
qui ante ob timorē correptōnis abathanaſio ꝓ qͣdā culpa ſua diffugerat: clam ad ſuū ep̄m reu̓ſus. abſcōſus eſt in tp̄s oportunū. Et cū btūsathanaſiꝰ in cōcilio inqͥreret ſi arſeniū noſſent. aliqͣnti ſurrexerūt. dicētes ipſū optime ſe nouiſſe. Tūc addūctꝰ eſt arſemꝰ. ⁊ on̄ſo primū vultu. deinde br̄chijs. heretici de figm̄toꝯuiricūt̉ Cū aūt mulier q̄ ſe vin corruptōis ab athanaſio ꝓpeſſaꝫ fuiſſedicebat introducta eſſꝫꝫ introduci iubet̉ athanaſiꝰ ep̄s. Ingrediturqꝫ cūthnotheo p̄ſbitero ſuo eūqꝫ monetut poſtea ꝙͣ mulier dicēdi fine feciſſꝫ:ſe tacēte ipſe thimotheus ad ea quedixerat rn̄deret. Cūqꝫ mulier ea q̄ docta fuerat poraſſꝫ: thimotheꝰ cōuerſus ad ea: vere inqͥt mulier ego maſi apd̓ te aliqn̄. aūt vin tibi ut aſſeris feciꝰ. Tūc illa ut mulieꝝ ſe taliuꝫꝓcacitas habꝫ obiurgās thymotheum. tu tu inqͥt mihi vni feciſti. tu tuꝯmaculaſti caſtitatē meā. Simul etꝯu̓ſa ad iudices: obteſtai̓ fide xp̄i cepit. vera ſe dicere. Tūc oēs ridiculuspūdor hr̄e cepit. ꝙ tā facile tacēte veofactio ꝯpoſiti crimīs patuiſſꝫ Veꝝ qꝛnō iudicandi ſed opprimēdi homīscauſa cōciliū gerebat̉: fragor om̄iurepēte attollit̉ magū eſſe athanaſiū⁊ decipe oculos intuentiū acclamatEt factō in eū impetu: diſcerꝑe cummanibꝰ parāt. Sed archelaus qͥ p̄cepto imꝑatoris ꝯcilio p̄ſidebat: ereptum eū de diſcerpētiuꝫ manibꝰ: ꝑ occultos exitꝰ deduxit. ac fuge qͣ ſolumpoſſꝫ ſalutē conſeqͥ: monuit ſe ꝯmendare Cōciliū tn̄ rurſū ꝯueniens: tāꝙͣſi nihil oīno dep̄henſū fuiſſꝫ aūt confeſſuꝫ de intentatis crimībꝰ athanaſiū ꝯdēpnat. Et geſta in hūc modūfacta ꝑ orbē terre mittētes: ad ſceleris ſui cōſenſū imiꝑatore cogēte ceteros epōs ꝓpuler̄t. Hinc iā toto orbeꝓfugꝰ agit̉ athanaſiꝰ. nͨ vllꝰ ei tutꝰad latēduꝫ ſuꝑat locꝰ. Tribuni cēturiones. p̄poſiti. cōmites. exercitus qͦꝫad inueſtigādū cōmouēt̉. cūctis īpe
rialibꝫ p̄mia delatoribꝫ ꝓponūtur. fiqͥs eū viuū maximie. ſin minꝰ certecaput ipſiꝰ detuliſſꝫ. Ita totis regniviribꝰ: fruſtra aduerſū eum cui deꝰadeāt certabāt Interea ſex ꝯtinuisanis ita latuiſſe fert̉ in lacū ciſternenō hn̄tis aquaꝫ. ut ſolem nūꝙͣ viderit. Sed cū ꝑ ancillā que ſola conſciadn̄oꝝ officijs qͥ ei latebra p̄buerantvidebat̉ īdicatꝰ fuiſſꝫ: tāꝙͣ dei ſpū āmonitꝰ ipſa nocte qua ad eū ꝯp̄hendendū cū iudicibꝫ veniebả: pꝰ ānosſex emigrauit ad aliū locū. Illi ꝟoqͥ venerāt fruſtrati. dominiſqꝫ in fugam verſus. de ancilla ut falſa indicepenas ſumūt Veꝝ. nihil ſibi iā tutū vltra in ꝯſtātij regno p̄ſumēs: adcōſtātis ꝑtes ꝓfugꝰ abſcedit. a qͦ honorifice ſuſceptꝰ eſt Qui cauſa eiusquō fama ꝯꝑerat diligētiꝰ cognitaſcribit ad fratrē. ſe ꝓ certo cōperiſſe.ꝙ ſacerdos dei athanaſius iniuſte fugas ⁊ exilia pateret̉. hūc itaqꝫ recteface̓t. ſi abſqꝫ vlla moleſtia: loco ſuoveſtitueret. Quod ⁊ ita factū eſt E¶ Porro athanaſiꝰ ut ſcribit Hugofloricenẜ: vir ſpectabil̓ ⁊ magnificefidei impij ꝯſtantij āno ſcdō diſputauit cuꝫ arrior turbis hinc atqꝫ illinoaſtantibꝰ apud laodiciā ſirie vrbemProbus autē quidā vir imꝑatorisuiſſu arbiter int̓ eundē arriū ⁊ ſtrennuiſſimū ſcē fidei defenſorē Athanaſiū ſedit. vbi nitor fidei ad puruꝫ decuſſa eſt ⁊ ex diuinis libris on̄ſumPr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ ſcm̄ ꝓprijs extareꝑſonis ⁊ tn̄ vnam eſſe triū naturamQd̓ ad longū pꝫ ī ſimbolo cuiꝰ priⁿeſt (Quicūqꝫ vult ſaluꝰ eſſe) qd̓ ipſeAthanaſiꝰ compoſuit. Arriꝰ tn̄ indurata mēte ī ſua malignitate ꝑmāſitAlexander epiſcopꝰ alexādrie ſenexglorioſus arriū ſuū p̄ſbr̄m hereticaprauitato conuictū de eccīa eiecit. etpoſtea inter. cccxviij. patres eundemin niceno ꝯſilio cōdempnauit. DcīdoEuſebius oportunitatē tꝑis nactꝰ ⁊principi familiarꝭ effectꝰ: omnia reuobuere ⁊ in irritū veuocave mollitur