Athanaſius cōfeſſor.CCCCIX.
Arriū venire fecit: ⁊ imꝑialibꝰ edictis ꝯſtatinopolim denuo cōciliū cōuocari. qūo illi maxime cōuenerūtqͥ arriū ⁊ Euſebiū ſectabant̉. qͥ ſepecum alexādro alexādrie epō ꝯgreſſiſunt ut arriū ſuſciꝑet. Aūt ſi veniteret̉ ſe de eccleſia pulſo ⁊ in exiliuꝫ truſo: ab alio eum ſuſcipienduꝫ ſciret.Tūc ille nocte q̄ ad conſtitutaꝫ int̓erat diem ſub altari iacens: atqꝫ inoratōne ⁊ lacrimis eam totā ꝑuigilem ducens: eccīe cauſam dn̄o cōmēdabat. Cūqꝫ lux orta fuiſſet: nec tn̄alexander ab orōne ceſſaret: Euſebius cū ſuis omnibꝰ velut heretici belli ſignifer domū arrij matutinis horis aſcendit: eumqꝫ ſeqͥ ad eccleſiamiubet. Proteſtatuſqꝫ eſt alexanderniſi preſens acqͥeſceret expulſus loco cederet. Igit̉ cum cūctorū animieſſent in expectatōne ſuſpenſi: qͦ velalexandri ꝑſeuerantia: vl̓ Euſebij ⁊arrij inſtātia declinaret: arriꝰ ad eccleſiam ꝑgens: epōꝝ ⁊ ppl̓oꝝ freq̄ntia conſtipatꝰ: humane ncc̄itatis cāad publicū locū declinat. vbi cū ſedevet: inteſtina eius ⁊ om̄ia viſcera inſeceſſus tumulū defluxere. Ita tali īloco dignā mortē blaſphemie ac fetide mentis exſoluit. Quod cū in eccleſia nūciatū fuiſſet Euſebio ⁊ hijsqui vna ſecū ſanctū et innocentē viꝝalexandrū de recipiendo arrio fatigabant aperta cōfuſione diſcedūt. Maex illo miraculo confiderabat errorem ⁊ dolum eſſe in opinione arrij¶ ¶ Sed cū magnētij ſcelere imꝑator conſtās regno ſimula vita fuiſſꝫexemptus: rurſū in Athanaſiū veteves illi incētores principis odio veſuſcitare ceperūt. Rurſum fuga. rurſūlatebre⁊ edicta aduerſus eū ponūt̉Conſtātius ꝟo imꝑator cum ob vindictā necis fraterne regnūqꝫ vecuꝑādū ad occidentis ꝑtes veniſſꝫ: fatigare occidentales epōs ⁊ ꝑ deceptōnemad ꝯſenſū arriane hereſeos coge̓ aggredit̉. Athanaſij pͥus cōdempnatone p̄miſſa. Ob hoc apud mediolaᵐ
epōrum cōciliū conuocat̉. ⁊ pluresſūt decepti. Dyoniſius v̓o euſebius.paulinꝰ. rodamꝰ ⁊ lucifer dolum eſſein negocio ꝓclamātes; aſſerenteſqꝫꝙ ſubſcriptio in athanaſium nō obaliā cauſam ꝙͣ deſtruende fidei molivet̉: in exiliū truſi ſunt. Hijs etiā hilariꝰ iungit̉. ceteris vl̓ ignorātibꝰvl̓ nō credentibꝰ fraudē ¶ Sed ꝯſtātius imꝑator dum iuliano quē ceſaveni apud gallias veliqͥret: dignitatem ſibi auguſti ſponte preſumentiarmis ire obuiā parat: pꝰ occaſū patris āno viceſimo qͣrto ī opido ciliciedefunctꝰ eſt. Poſt quē iulianꝰ ſolusoptinet principatū. Is primo velutarguens ꝓperā geſta cōſtantij: epiſcopos de exilijs iubet velaxari. Sedpoſtꝙͣ ad orientē perſas bello pulſaturus aduenit. ⁊ publica quā priꝰoccultauerat erga ydoloꝝ cultū ferricepit inſania. callidior eccīe ꝑſecuboribꝫ: nō vi neqꝫ tormētis. ſꝫ premijshonoribꝫ. blādicijs. ꝑſuaſionibꝫ. maiorē ppl̓e pene ꝑtē ꝙͣ ſi atrocit̓ pulſaſſet eliſit. Sꝫ nihil ꝯtra athanaſiū potuit. Vn̄ ibeꝝ mittit̉ exercitꝰ. iterumduces. iterū oppugna. eccīa. Cūqꝫ eūineſtia flentes ppl̓i circūſtarēt: ꝓphetico apud eos vſus ſermone ꝑhibet̉Nolide inqͥt o filij ꝯturbari. qꝛ nubilū eſt. ⁊ cito ꝑtrāſit ¶ Cū āt diſceſſit⁊ naui ꝑnilū fluuiū iter age̓t comesqͥ ad hocipſū miſſus fuerat cognitoeiꝰ itinere: ip̄m inſeqͥ inſtāter cepit.Et cum applicuiſſet athanaſij nauicula ad quendā locū cōperit a p̄teveuntibꝫ poſt tergū eſſe ꝑcuſſorē ſuū⁊ iam iamqꝫ niſi ꝓſpiceret immine̓Conterriti om̄es qui ſimul aderāt ſocij: heremum ſuadebant ad fuge p̄ſidium petendū. Tunc ille. Nolite ofilij deterreri. eamꝰ magis in occurſum ꝑcuſſori noſtro. ut ſciat qꝛ maior eſt qͥ nos defendit. ꝙͣ qͥ ꝑſequit̉.Et cōu̓ſa nauicula: obuiā vedijt in ſequēti. Ille v̓o nullatenus ſuſpicatꝰin occurſū ſibi venire quē q̄veret tanꝙͣ p̄terrūtes aliqͦs int̓rogari iubet.