Athanaſius cōfeſſor.CCCCviij.
ſeruū ſuum ſanctꝰ Gūmarus. hoc rlli premiū reddidit quod ad martirij coronā eum ꝓueherꝫ ⁊ p̄petue glorie cōſortem haberet. Sed d̓in a vltiograuiter vros cōſumpſit. Nam cumvniu̓ſa quē rapuerāt ligatis etiā eūmaībꝫ detuliſſēt ad naui? duo regesqͥ aderant d̓initus ꝑcuſſi ſunt. Altereorū reolſus Alter vocabat̉ reginarius. Sed veolſus cum vētrem purgaret: om̄ia inteſtina ꝑ ſeceſſum emiſit. Reginarius cū lumīe oculoꝝ priuatꝰ: grauiorē mortē ſuſtinuit. Habens em̄ ꝙ ſemꝑ plāgeret ptās ī ſeꝙ ſꝑ defleret. Sic ipſe teſtis veatusſui ſit. Precō māieſtatis dei ne quisloca ſacra temerarie addeat. vl̓ īprittere manū in ſcm̄ dei p̄ſumat. ¶ Eſtaūt alud quod diebꝰ nr̄is deꝰ on̄tIllū de quo nūc locuturus ſū vider̄tmulti in villa ſcī Gūmari manētem⁊ deuotiſſime illi ſeruiētem. Vnde loqui fidēter audeo quod affirmare fideles audiui ꝑſonas. Erat iuuenisquidā gerolſus noīe qui a pͥmo nātutitatis die ⁊ auditu caruerat ⁊ loquela Erat autē ingenuis pn̄tibusoriūdus de vicō tornicēſi. Qui cumhac debilitate ad iuuentutē ꝓceſſiſſꝫdi ſponente deo ingreſſus eſt nauim⁊ applicūᵗ noſtye vicime tandē ad vnlam ſancti Gūmari ꝑuenit. Illic cūoratoriū frequētae̓t ⁊ ſedulus in mōnaſterio eſſet. Aquā deferens ⁊ pauimē purgans. Reſpexit oꝑariumſuū ſanctꝰ Gūmiarꝰ. ⁊ laboꝝ ſui gratiſſimaꝫ illi merordē veſtituit. Namaures eius diu clauſas aꝑuit. Linguā qͦꝫ diu ligataꝫ veſoluit. ut clareaudiret ⁊ diſcrete rn̄deret. Ecce qualis doctor. ꝙͣ cito perfecte inſtruitur.cui d̓initus donū ſcientie cōfert̉. Nāſi legem humanā penſare velimꝰ loqui qͥs poſſit ꝙ nō aliunde acciꝑet.Sed digniꝰ eſt amiratōe hoīm ⁊ memoria hoīm qꝛ nō ſoluꝫ deutonice loquebat̉: verū etiā ꝑfecte romanumexplicabat ẜmone. Auditū eſt illd̓miraculū ab incolis ⁊ fit ꝯcurſus in
eccīam oīs ſexus ⁊ etatis. Acorduntaſpiciūt colloquūt̉ et audiunt Grāsdeo om̄ēs clamat. Grās deo iterum⁊ iteꝝ ꝓnūciant. Prima autē nutuilliꝰ vox fuit qͣ ſancti Gūmari nomēꝓtulit. Hac ſemel hac ſcdō hāc tercio edidit Ado aūt loci illiꝰ habitatōdilexit. ut nec pn̄tes nec patriā vellet veniſere. Sed ſeruiret fideliter ei aquo mirabilē illam acceꝑat ſeruitijmercedē ¶ ulto plures virtutes ꝑſcūm Sūmarum claruiſſe certū eſt.ſed ſcriptis ꝯmendate nō ſūt. Nec licet cuiꝙͣ dubitae̓ quippiā difficile eēin celo cōmorāti ⁊ cū deo viuēti. Et ficeſſaret dei miracula oꝑari. ideo certo quia rari qͥ fideliter petant deuodeqū erāt. ꝑſeueranter pulſant. Inploremꝰ ergo miſericordiaꝫ ſummiiudicis q̄ramus vota ſuffragia huiꝰclementiſſimi ꝯfeſſoris quatenꝰ interioris hominis hoſpitatē et eternevite cōſorrium impetrat nobis a deoet domino noſtro Iheſu xpriſto¶ De ſancto Athanaſio epō alexandrino ⁊ confeſſorē.Anctus Athanaſius alexandrme vrbis ep̄s ab arrianisquoꝝ hereẜ ſuo temꝑe ꝑ arriū queūdā p̄ſbiteꝝ ſpecie magis ꝙͣvirtute veligioſum: apud alexādriaeſt exorta: pericula ꝙͣ plurima et ꝑ ſecutōnes ꝑ̄peſſus eſt. Nam ipſi multa contra Athanaſiū criminā cōfinxerūt. ipſumqꝫ magū aſſerebant. etcuiuſdam lectoris ſui qui arſemiusvocabat̉: brachiuꝫ excidiſſe gratiamagice artis affirmabant. Et factotunc concilio multoꝝ epōrū clericoꝝ⁊ alioꝝ: iuſſu conſtantij imꝑatorisapud tyrū. iubet athanaſiū cōdempnari Et aduēit illo athanaſiꝰ. ⁊ ep̄iqͥdā cū eo. Illo temꝑe addūcta eſtqͥdā mulier p̄cio ꝯdūcta ab hereticꝭ.q̄ ab Athanaſio ſe ꝯqͣrit̉ violatā. Etpꝰ hec heretici brachiū humanū ꝓtulerūt. quaſi brachiū arſenij. Interīautem hereticis neſcientibꝰ: arſemꝰ