CCCCviij.Dūmari trāſlatio.

ſed mulier pre om̄ibus. At illa diuinitus inſpirata vedijt in ſe. iniqͥtatērecognouit. ⁊ peccato ſe obligatameſſe expauit. Tūc ꝑtem quā ſibi retinūerat pͥori adiunxit. et ſancto gūmaro totā poſſeſſionē tradidit. Inſuꝑ abiecto pēplo. cōmancia capitisſui arripiens. ſeſe in ancillā ipſi mācipauit. dedit ſe ⁊ redemit ſe. Sanctꝰautē Gūmarus ſoluit eam a vinculis corꝑis poſtꝙͣ habuit totā ſui iuris. Et illa poſtmōdū in fide magisſolidata fuit ⁊ in t̓renis bonis copioſiſſime habūdauit ¶ Quodā temꝑe cū excreuiſſent pctā hominū: ⁊ ſuꝑno iudicio correptōis flagella meruiſſēt. adeo edūcta eſt a ſedibꝫ ſuis:ꝙ gens northmiannica. gens ferociſſima: que nauigio in iheneſem ꝓuinciā adu̓ecta: circūquaqꝫ om̄ia depopulati ſūt. Hant Berpa incenderūt. & althiā vaſtauerūt. Adeo alijdiſpſi ſunt. ut nullus eſſet locus vbiceſſaret luctꝰ. P fluuiū igit̉ qͥ dicit̉ſch indā: ad villam curuinū deuenerūt: vbi erat monaſteriū ſancti Fredegandi cōfeſſoris. Sed deꝰ ꝓpter miqͥtatē habitantiū exoſus locuꝫ reliqͥaruꝫ ipſis iuſſit alte trāſportari. utnullū eſſet obſtaculū cōtra deſolatōnem. Quibꝰ ſublatis: velut muro ⁊turribꝰ cītatis deſtructis: irruit gēsimimica. ⁊ incēdio pereūt cuncta edificia. Ipſūqꝫ monaſteriū conſūpſit.homines ꝑtim trucidauit partī captiuos abduxit Neqꝫ domus ſuꝑfuitneqꝫ habitator euaſit. nihil niſi ſolūvenāſit. Heu homīes inſenſati. heuduro corde. ⁊ ceruice indomabili peccatis veſtris ſb̓iecti Ab eis etem̄ diſceſſit qꝛ maliciā eorū ferre nō potuitEmigrauit qꝛ au̓ſos ab om̄i eqͥtatevidit. Neqꝫ p̄ſentia corꝑali defendeve voluit qͦs irreuocabiles a ſua pu̓ſitate cognouit. O pater ⁊ pat̓ne ſācte Fredegandē. ſaltē veliqͥas punitorū tuere. Quos inqͥnauit culpa: puniuit etiā pena. deleuit vindictā patris ceſſet q̄ſumus ne deſcendat in fi

lios. Sentiāt deū placatū qui abhorvent delicta p̄ntuꝫ. De illa pͥorū multitudine vemāſit cinis. poſt furoremhoſtilis incēdij reuiuiſcit puluīs. Teergo tutorē q̄rimus. Te defenſoremp̄camur. Reſpice queſumꝰ antiqͥ ſedis tue incolas. ⁊ ut ſis vbiqꝫ illis ⁊ſi nō corpore: preſens tamē auxilioErgo northmam inde trāſmeantespoſt fluuiuꝫ qͥ vocat̉ chile apud machimas eccīam ſancti Runoldi ſuccēderūt. villā ⁊ incolas gladio⁊ incendio ꝑdiderūt. Digreſſi inde ꝑ alueuꝫnite: ad ſanctū Gūmarū ferocitatisſue direxer̄t curſū. Sꝫ illic pugnauitſancti viri meritū ꝯtra ſeuiciā hoſtiūIgnē ad faſtigiū iactauerūt monaſterij: ſed repulſus ⁊ emortuus elanguit. Vim virtutis ſue oblitꝰ eſt ignis ut domus ſancti Gūmari manret incolumis. Sed ꝙͣtuꝫ amittebatignis de virtute ſua: tantū incendebant̉ acrius inimicorū corda. Namtemplū ingreſſi ſunt. ut manuꝓpriafierent noxij. qꝛ ignis non obtemporabāt eorū furori Interim beate memorie fredegerus preſbit̓ infulatusaſſiſtebat offerens ſac̓ficiū dn̄ici corporis ⁊ ſanguinis ꝓ ſua ⁊ aliorū ſahute. Nam cū audiret aduentū ferociſſime gentis. ait. Cruentas horuꝫmanꝰ nō fugio. in manu dei eſt animā meā. Si placet illi ut viuam. qͥsvitā meam tollit. dum vixi tibi ſancte Gūmare obſequiū impendi. Silocum iſtū te ꝑmittente tollunt: meſimul ꝑdant. Me cadēs domus iſtainuoluat trabibꝰ ſuis. ⁊ parietibusſepulchrū mihi faciat. Hec requiesmeā ī ſeculū ſeculi. hic habitabo qm̄elegi eam. Hec dicens veſtimēta ſacerdotali a induens. ⁊ ad miſſam &lebrandā ꝓceſſit. Cumqꝫ ſūme maieſtati mactae̓t ſacrificiū: mactatuseſt ipſe deo in holocauſtū. Ingreſſiam̄ ſicut p̄dictuꝫ eſt irruerūt in eum⁊ crudeliter penierūt. Cecidit igiturſuꝑ altare victima ſuauiſſimi odorꝭdn̄o ⁊ felici qͥeuit in ſōno. Sic hōrauᵗ