CCCLXXLiij.01Oda v̓go.
narrauit ei mirabilē viſionē. Amboigit̉ regreſſi: luīa choruſcātiꝰ arderevidebāt Nec eā̓t ille fulgor par ſplēdori nrōꝝ luminū. ſed qͣſi radiꝰ ſolisquē putabat illuſtrare totū pagumExterriti aūt ambo ꝓpiare nō audebant. ſed cū magna amiratōe grāsdeo egerūt. ꝙ talē viꝝ hoſpitari meruerūt C ¶ Mane ꝟo cū vir dei hoſpitibꝰ valediceret. ipſi pedibꝰ eius ꝓuoluti orabāt. ut vniꝰ diei ſpaciū eꝰſanctitatis mererēt̉ habere ꝯſortiū.Acqͥeuit igỉ eoꝝ petitōnibꝰ manēſqꝫtota die verbū dei illis p̄dicauit ⁊ hoſpitis filiū baptizauit. In memoriāaūt amirande viſioīs p̄dictꝰ hoſpespoſtmodū in eodē loco eccīam ꝯſtruxit. ⁊ totā villā de ſcī pr̄is noīe trudonetas vocauit. Sicqꝫ vſqꝫ in pn̄temdiē nūcupat̉ ¶ Tandē itinere ꝑactovenit in ſuā hereditatē quā olim beato ſtēphano ſcripto donatā ꝯfirmaret. ibiqꝫ in honore ſcī mr̄is Quintini ſcīqꝫ vemigij eccīam ꝯſtruēs multaꝝ ſalutē aīaꝝ tā exhortatōnis verbo ꝙͣ ſcē vite exemplo oꝑabat̉. Plurimos ꝟo diſcipulos adunās: inclitos qͦꝫ pueros caducū mūdi florē ⁊honores vilipēdere docebat. Sic multi nobiliū ꝯpuncti: comā deponētescū inuicto xp̄i milite deo ſeruiebāt.D ¶ Appropinquāte āt eiꝰ vite t̓mino: nō eū latuit: p̄mo ip̄ꝫ vocatis fratribꝰ indicauit. Quos amariſſimeflentes cōſolans ⁊ ſalubriter monēspꝰ paululū eleuatis ad celuꝫ oculisait. Dirige dn̄e deus meꝰ in cōſpectutuo viā famuli tui. Et cū hijs verbisſancta illa aīa carne ſoluta eſt. Factus eſt autē luctꝰ tam in clero ꝙͣ inppl̓o ¶ Tulerūtqꝫ ſacꝝ corpꝰ xp̄i ſacerdotis cū ymnis ⁊ laudibꝰ in eccīaꝫſci Quintini. quā ipſe fundauerat.Qd̓ cū ſepulture traderet̉ odor ſuauiſſimꝰ cū denſiſſima nebula eccīamrepleuit. ⁊ ꝑ vniꝰ hore ſpaciū ꝑdurauit Erat aūt nebula tā denſa ut ꝓximū ſuū qͥs vix videret ¶ Hac odorison̄dit̉ fragrātia. ꝙ eū viſitauerit p̄-
ſens dei grā. Alia qͦꝫ plura miraculatā invita ꝙͣ poſt mortē ipſiꝰ patrata habent̉ in eiꝰ originali legenda. dequa p̄dicta ſunt extracta¶ De ſcā Oda v̓gine filia regꝭ ſcotieĘata ⁊ venerabil̓ virgo Odanatōe fuit ſcota. ex nobili etlbegina ꝓgenie exorta. utputa filia regis terre illiꝰ Que cū eſſetpulchra aſpectu ⁊ venerabilis cū integritatē totiꝰ corꝑis ceca tn̄ facta ēamiſſo penitꝰ luīe remanēte ſibi oculoꝝ ītegritate. Porro ſcōtia regio illa vbi xp̄i ancilla nata ē magni maris occeani eſt inſula. ſita ſub ſeptētrionali climate. t̓minos ſuos extēdens ad t̓minos hybermie. Vn̄ creberrimā int̓ illos bella fuiſſe: eoꝝ trͣdunt hyſtorie. Cū autē regnū ſcotioiā dudū ex p̄dicaºe palladij xpriſtocredidiſſet furrexit ibi rex potēs ⁊ fidelis habens int̓ ceteros liberos filiam dilectā quā qͣſi futurorū p̄ſagionūcupauit odā. eo ꝙ ipſa ſalutis et̓ne accepturā eſſet coronā. Eius em̄vita facta eſt humilis: ⁊ laude digͣQm̄ qd̓ humil̓ ſcotice. hͦ odā grecehoc qͦꝫ dicit̉ laus ul̓ p̄nꝰ latine ¶ Btāigit̉ Oda ꝯſiderās ſe abſqꝫ oculbꝝ lumine gaudiū pn̄tꝭ vite hr̄e nō poſſecorꝑis ornatū cū corꝑiſ ꝯpoſitōe mutauit in ornatū ⁊ decorē aīe ⁊ ſic corde⁊ aīo cepit celi dn̄o adherere Intelligēs em̄ ſe d̓ina pietate p̄uentā eſſeqͣſivoto xpō vouit corꝑis ⁊ aīe integ̓tatē veſeruare. Dorro rex pr̄ eiꝰ prudēs ac ꝓuidꝰ nō modice eſt ꝯtriſtatus dilectiſſimā filiā ſuaꝫ cecitate eēcorreptā. ſciēs illā nuptijs natalibꝰſuis ꝯgruis mīme acceptā foe̓. neqꝫinferioribꝫ nuptiaꝝ gradibꝫ cōpulai̓velle. Sꝫ qꝛ vidit illā cū hūilitate acmoꝝ mutatōe d̓inis cultibꝫ adhere̓mitigatꝰ ē ⁊ qͥeuit accepta ꝯſolatōeTal̓ eī ī etate puellai̓: eā̓t mutaº dextere excelſi. Hijs diebꝫ trucidatꝰ ē ſāctꝰ lābertꝰ ep̄s ī noua valle leodienſeccīe. qꝛ illicitū ꝯnubiū pipini pr̓cipis vedargūᵗ Ꝙ pōtifex leodij ꝑēptꝰ