Trudo cōfeſſor.CCCLXXXiij.

Interrogauit aūt eū. qua de cauſaipſum de tā remotis ꝑtibꝰ viſitaret.Cui ille. Ammonitꝰ ſum a remacloſcō tungrenẜ vrbis epō. ut btīſſimiꝓthomrͣis ſtephani limina q̄ in hacvrbe florēt virtutū miracul̓ appeterem. ⁊ eidē ꝓ cōſortio eterne he̓ditatis oēm poſſeſſiōeꝫ meā in haſbamoꝑtibꝰ cōtraderem. Ꝙobrē deuotiſſiōmētis affectū om̄e pr̄imoniū meū apn̄ti die deo ⁊ ſcō ſtephano: rectoribuſqꝫ hꝰ ſcē eccīe incōmutabili largitōe cōdono. obſecrās ut ſacris me literis erudiri iubeatis. Hec audiensbtūs ep̄s gauiſus ē valde. et tradēseū cuſtodi eccīe ſcī ſtēphani p̄cepit.ut magna eū diligētiā erudiret. Dedit aūt ei dn̄s gram ⁊ docibilē ſenſūad obtinēda om̄īa q̄ diſcere debuea̓tO ¶ Scūs igit̉ Trudo cepit in lrāruꝫſcātū ſtudijs magnoꝑe infudare­ ⁊ieiunijs ſe maceras. invigilijs ꝑ noctans. ineffabili feruorē fluēta ſapīefitiebat. ꝓ qͥbꝫ inceſſabil̓r deū dep̄cabat̉. Antiquꝰ v̓o hoſtis deuotōi eiusinuidēs. niſus eſt ei nocere. Inſtigauitqꝫ ꝯtra eū diſpēſatorē ſibi cōtidiealimoīas mīſtrātē. qͥ grauibꝫ freq̄nter iniurijs eū moleſtabat. ſed in virtutū ſtatu ꝑſeuerās patiēt̓ vir dei tolerabat Hmōi gͦ inualeſcēte ꝯſuetudine: multꝭ aſtātibꝫ diſpēſator cū ludibrio ait Quid ſibi vult hic de haſbanie ꝑtibꝰ. huc adueniēs? Nūqͥdut ocioſus cōederꝫ panē? Arguebatat eū aſtātes. ⁊ dixerūt Ob lrāꝝ ſtudiū hūc aduenit. nō panis inopīa.Ecōr iā pſalmos addiſcᵗ Tūc nephadꝰ improperator irridēs. cū cachinoait. Opto. ut qn̄ hic pſalmos in ordine cātare potuerit: tūc pͥmū mͥ dentes dolere inchoent. Suffragāte aūtd̓ina grā. reuoluto āno vir dei ꝑ ordinē pſalteriū cātare valuit. Remorāt deꝰ obprobrij ſerui ſui. p̄dictū diſpēſatorē dētiū dolore īmaniſſimo ꝑcuſſit. ut ſibi accide̓ optauʳ Vexabatigit̉ illū iudicio oris ſui tātꝰ dolor dētiū. ut ꝓ intolerabili pena peſſiᵐ vig

deret̉ hr̄e demoniuꝫ. Sicqꝫ diu miſercruciatꝰ. vitā in eodē dolore finiuit.Hoc aūt factō diffamato. maiori veuerētia ⁊ amoe̓ apd̓ oēs trudo hēbả¶ Cveſcēs igit̉ btūs vir ſapīa ⁊ om̄iv̓tute ut a cūctis inebenẜ veneraret̉.p̄cipue tn̄ epō venea̓bil̓ ⁊ acceptabil̓fuit. Cūqꝫ ſcpͥturarū abūdāt̓ fluētisimbutꝰ eſſꝫ. ꝯſilio ep̄i laycalē habitū depoſuit ac comā ſuā ī btī ſtephani baſilica vouēs ſe deo ẜuituꝝ totōdit. Seruiēs igit̉ fideliter deo in eadēeccīa ſub clodolphi regimine p̄ſulis.ꝑ eccleſiaſticos gradꝰ ad ſacerdotalēdignitateꝫ aſcendit cariſſimiqꝫ filijgratiā apud ep̄m ꝓmeruit ¶ Traſactis autē plurimis annis cum virdei maturus ac ꝑfectus eſſet ſcientia⁊ virtute xp̄i militē predictꝰ epiſcopus in haſbaniā deſtinauit dicensei. Oge iam fili mi. ⁊ patrias viſitafinēs. Oportet em̄ te populū non ꝑuū deo ⁊ beato Stēphano acquireveꝑfectāqꝫ deo plebem in tua heveditate ꝯſtituerr Conſenſit beatus Trudopatris ſui monitis. ⁊ ꝓfectus ad tūgrim ꝑuenit. ibiqꝫ ſpūalem patreꝫſuū Remaclum ep̄um inuenit. Quide aduētū eius valde gauiſus. auditis que erga illū deus egerit: gr̄tiasdeo egit Conceſſit autē eī epiſcopꝰ inomni dyoceſi ſua verbū dei p̄dicareatqꝫ miſſas celebrare. ⁊ ſicut in puiericia vouerat eccleſiā in hereditateꝓpria conſtituere ¶ Benedictōne g̓p̄cepta vir dei ad paternā domū iterꝓſpere direxit. Adueſperaſcēte aūtdie: ad domuni cuiuſdā viri hoſpitijgratia declinauit. Cumqꝫ poſt refectōnem quietis hora inſtaret: vir deiin pomerio locū quieſcēdi ſibi poſtūlauit preparari Quod cū hoſpēs anniuiſſet. vxore hoſpitis in tempeſtenoctis ſilentio fores aꝑiente cum reſpexiſſꝫ locū vbi venerabilis vir dormiebat apparuer̄t ei duo luīaria miri ſplendoris. vnum ad caput. ⁊ aliud ad pedes eius. Conterrita illa. feſtinanter vecurrens ad virum ſuuꝫ