Oda v̓go.CCCLXXXiiij.

traiecti v̓o eſt ſepultꝰ. vbi ecl̓ extititepōꝝ penultimꝰ Vn̄ trāſlatas illiusreliqͥas ſucceſſor eꝰ hupertꝰ leodij recōdidit. ⁊ cū veliqͥaꝝ trāſlatōe pͥmatū p̄dicte trāiectēẜ ecc̄e ibidē trāſpoſuit Vbi fieri ceper̄t ſigͣ ꝟtutes ⁊ ꝓdigia tot videlꝫ ⁊ tāta. ut eoꝝ famā ī exteriores qͦꝫ terras ſit diffuſa Qd̓ rexſcotie pr̄ videlꝫ ſcē ode audiēs. gauiſus ē cogitās ſi illuc filia ſua poſſꝫ venire ad ꝯſolatōꝫ cecitatꝭ ſue. Ip̄a qͦꝫiā ꝓuecta ea̓t etate tāta ut int̓ hoīesꝓcede̓ ꝯu̓ſariqꝫ poſſꝫ. abſqꝫ ruboe̓ Nmora rex pr̄ eꝰ oī ſpe in xpō plenꝰ. ꝓuiſus illi cōmitibꝫ ⁊ expeẜ tāti itinoris v̓ſus galliā cū regia ābitōe eā deſtinauit. ī dn̄o firmit̓ ꝯfidēs. ut qͥ olīocl̓os cecoꝝ digͣtꝰ ē aꝑire: nc̄ ec̄ poſſꝫocul̓ filie ſue viſū reſtituere. Btā igr⁊ venerabilis oda diſpēſatōis hūane nō ignara: liberos debere pn̄tibꝰobedire. ẜm pr̄is p̄ceptū ꝓfecta ē verſus meridiaᵐ diriges greſſū. Vbi ātdeſtinato appropinqͣnt loco. gauiſiſunt gaudio more ſcōticō bn̄dicētesdn̄o: ꝙ cū ſalute ꝑueniſſēt illo. Et vidētes oppidū ⁊ ī oppido moſteriū: clanauer̄t alt̓ ad altoꝝ. ecce leodiu. ecce moͣſteriū ſcī lāberti. ecce ꝓſpeꝝ fec̄nobis dn̄s iter nr̄m. Quo mox ipſaaudito. qͦ p̄cepto clamore ſibi dulciſono: gauiſa ē gaudio magͦ. gͦſſūqꝫfiges ibidē deſcedᵗ cui īſedit de iumn̄toet vertēs ſe v̓ſus moͣſteriū ꝓſtrauᵗ ſehumi. adorās dn̄ꝫ. ut ſi ſalute ſue valeret digͣreʳ ſibi veſtitue̓ lumē ocl̓oꝝOrauit. ⁊ exaudita ē Qm̄ n̄ ē moravbi oꝑat̉ d̓ina grā. Que pͥꝰ erat ceca? vidēs de t̓ra ſurrexᵗ. laudās deū ⁊bn̄dices qͥ oīa bona creauit. qͥ collapſa reparat. qͥ vniu̓ſa veſtaurat GBtā igit̉ oda ꝓmiſſioīs ſue fcā recordaºe voto caſtitatē ſuā xpō ſb̓arraſſecepit limīa eccīe freq̄ntare. corpꝰ incdia domae̓ vigilias vigilādo ꝓlongave. ⁊ ꝓ poſſe ſuo ſe xp̄i obſeqͥo inforͣre. Pr̄ ꝟo eiꝰ putabat nō licere publicā ⁊ nobilē ꝑſonā eē pͥuatā. ſꝫ magis debere ꝯtrahere. ⁊ filios ꝓcreare.

Ipſa ꝟo magis ꝯtinētie ac aīe ſaluti intendēs nolebat acqͥeſceve. ut cōtidie poſſꝫ ex corde v̓tutes ꝓ creare Cūaūt pat̓ eꝰ neqͣꝙͣ poſſet illā blādicijsſuade̓ vl̓ minis ſuis obedire ꝯſilijs.tēptabat eā pr̄na autoritate ꝯpelle̓ſed neqͥuit ſuꝑare. Fortis eſt em̄ utmors dilectio q̄ inſpirat̉ a ſabuaboreBtā igit̉ oda ſic anguſtiata qͣſi diuinō vſa eſt cōſilio ut celerrime exiretꝑtes ſcōtie. ne vl̓ pr̄i inobediēs appaveret. ⁊ xp̄o qd̓ pollicita eſt adīplerevalerēt. Vbi āt ſignificatū eſt regamiſſaꝫ eē filiā eꝰ. nec vſpiā apperealiqd̓ ſignū illiꝰ pn̄tiē. ꝯt̓ſtatꝰ ē ⁊ doluit nō modicē. Queri āt eā fecit vſq̄qͣqꝫ. ſꝫ nō ē inuēta in bota regione.Ęgreſſa itaqꝫ t̓minos ſcotoꝝ direxᵗgreſſū verſus auſtruꝫ ad viſitādū liminā ſcōꝝ ut qꝛ ſuſpirauit ad xp̄mmeritis p̄cedētiū mereret̉ ad eū ⁊ ip̄aacceſſū Vn̄ nō dubiū eſt ipſā xp̄i ancillā in caſtitate virginali ꝑmaſiſſe.erat em̄ res ꝓ ſalute aīe ſue. Deniqꝫcū ſacre ipſiꝰ reliqͥe tranſferēt̉ e telluve: inuentꝰ eſt in ſepulchro eius baculus arudineꝰ. ideoqꝫ nō dubiū eſteā qͦꝫ romā fuiſſe ꝓ accipiēda fibi apoſtolici pr̄is bn̄dictōe. montēqꝫ gargauū ꝑambulaſſe. vn̄ ſolent arūdines repōari C ¶ Pacta igỉ ⁊ ꝯſummata expeditōe ꝑegrinatōis ſue: ingreſſa eſt ꝓuinciā theſandrie. qͣſi diuina vocatōne illuc p̄dūcta ſit. eo ꝙinde āpliꝰ egreſſa nō eſt. Ibi em̄ accepit ſepulturā. ſuis videlꝫ ⁊ reliqͥisad ꝓuidentiā. futurꝭ āt mortalibusad cōſolatonis memoriā. Quā in ꝓuincia dū ambulae̓t. ⁊ directū greſſum faceret. inſpirata eſt d̓initus utverſus orientē intrae̓t interiorē heremū. vbi vepiret cōgruū ſue laſſitudini locū. In qͦ eſt modo monaſterinꝫad tytulū noīs eius inſignitū. ut fic̄ꝓpter deuꝫ dimiſit natale ſolum; ſicdeo largiente in longniquū ſortita ērodenſis eccīe allodium. Quē illa īgreſſa locum arboribꝰ frutectiſqꝫ cōſitū. berbaqꝫ viridi gͣtū ⁊ deſidea̓bilē