CCCLXvij.willibrordus ep̄s.
traditiorie legitima patris ⁊ pijſſimoꝝ pietate regnū tenere noſcūturAn̄dicti vero monaſterij puelle audientes ſcm̄ viꝝ veīre illuc. ſtatī miſer̄ſlegatōꝫ poſtulātes eū nō tarde venie̓Qui btī pn̓cipis apl̓oꝝ petri mitiſſimo doctꝰ exemplo de iope obviduarū xp̄i petitōeꝫ veniētꝭ liddā ut ſcāmſuſcitae̓t tabitā Sic feſtinus auditoācillaꝝ xp̄i deſiderio nō piguit veniread illas. Et mox in eodē monaſteriomiſſis ꝓ infirmis celebratis aquaꝫbn̄dixit qͣ domꝰ illaruꝫ aſꝑgi iuſſit. ⁊egrotātibꝫ eā potādā trāſmiſit Et cito d̓ina donāte mīa ꝯualuere; nec vlla deinceps in eo monaſterio predicta peſte moriebat̉. Cōtigit cuidāpatrifamilias: ⁊ domui ſue dira demoniace illuſioīs tēptatō. ita ut apbe malignꝰ in eiꝰ domo ſpūs exhorrere ⁊ maleficijs hītare agnoſcereturNā ſubito cibos vl̓ veſtim̄ta vl̓ aliadomui ncc̄aria raꝑe ſolebat et in ignē mittere. īmo ꝑuulū inter āplex;parentū pauſantē illis dormientibꝫtulit ⁊ in ignē ꝓi ecit. Vagitu vero infantis ꝑentes ſuſcitati: vix ꝑuulumde incēdio eruerūt. ⁊ multa atrociaeadē familia a nephādo ſpū ꝑpeſſa ēnec a qͦꝙͣ p̄ſbideroꝝ depelli potuᵗ. donec vir ſcūs Millibrordꝰ a pr̄e familias rogatꝰ: aquā illis direxit bn̄dietā. p̄cipiēs oēm domꝰ illiꝰ ſupellectilem foris ferri⁊ aſꝑgi: p̄uidens ī ſpiritu domū flāmis ꝯſumēdā eē. Quibꝰ ita geſtis vacuā domū a loco lectuli ignis inuaſit. totāqꝫ ꝯſūpſit Altera ꝟo in eo loco cū ſcīficatōe aq̄ bn̄dicte edificata domo nihil exinde priſtine tēptatōis paſſi ſūt in ea ⁊ cumom̄i trāqͥllitate ⁊ qͥete degētes ⁊ dn̄ogratias agētes qͥ illos ꝑ ſeruū ſuuꝫvedime̓ digͣtꝰ ē. H ¶ Idē qͦꝫ vir deoamabil̓ q̄dā ꝓphetico dixit ſpū q̄ pꝰveꝝ euētꝰ vera ꝓbabat Baptiſauit eēDipini fortiſſimi frācoꝝ ducꝭkarolipatrē. huiꝰ nobiliſſimi karoli qͥ mōtū triūphis maximis ⁊ omni dignitate glorioſiſſime frācoꝝ regit imꝑi
um. De quo pipino pr̄e eius idē fanctꝰ vir p̄ſaga voce tale corā diſcipul̓ſuis p̄dixᵗ vaticinū. Scitote ꝙ iſte īfans ſb̓limis erit valde ⁊ gl̓oſuſ. oīꝫprecedētiū francoꝝ ducibus mayor.Huiꝰ itaqꝫ vaticinij veritas noſtrisꝓbata eſt tꝑibꝫ. Nec opꝰ ē teſtimonijs aſſeqͥ qd̓ totiꝰ regni agnoſcᵗauctoritas Scit nāqꝫ oīs populꝰ qͥbꝫ nobiliſſimꝰ victor celebr̄t̉ triūphis velqͣntū terminos noſtri dilatauᵗ imperij. vl̓ ꝙͣ deuote xp̄ianā in regno ſuoꝓpagauit religionē. vl̓ quos laboe̓sꝓ defenſione ſancte dei eccleſie apudextraneas exercuit gentes que oīameliꝰ ocul̓ vbari: ꝙͣ v̓bis exēplificatqueūt I ¶ Fuit etei iſte vir ſcūs Villibrordꝰ oī dignitate preclarꝰ. ſtatura decēs vultu honorabil̓. facie venūſtꝰ corde letꝰ. ꝯſilio ſapiēs. ore iocundus. moribꝫ ꝯpoſitꝰ. ⁊ ī omni dei opere ſtrennuꝰ Cuiꝰ vero patiētie fueritex antedictis eiꝰ geſtis on̄ditur. velquātā habuerit induſtriā enangelium chriſti predicare: vel qͣliter illūin oꝑe p̄dicādi d̓ina adiuuerit grānō ucc̄e eſt nrō ꝓſequi ſtilo qd̓ totiꝰppl̓i teſtimonio ꝯprobat̉ Eiꝰ vero ſacrata ꝯuerſatio invigilijs ⁊ oratōibꝫin ieiunijs ⁊ pſalmodijs: ī vite ſanctitate ⁊ ſignoꝝ on̄ſione intelligi daturCaritatē .ſ. aſſiduꝰ labor on̄t: quē qͦtidie pro xp̄i nomine ſuſtinuit Iſte vevo vir ſcūs oībꝰ diebꝰ vite ſue ī d̓inoproficiens oꝑe deo amabil̓ ⁊ oīppl̓oplacabil̓: tꝑibꝫ karoli antiqͥ fortiſſiiniqꝫ francoꝝ ducꝭſenex ⁊ plenꝰ om̄itꝑe ꝑfectōe dieꝝ ad patres ſuos appoſitꝰ eſt. multiplicē laborꝭ ſui fructūaccepturus a deo. ſeculū hͦ relinquēsut celū poſſide̓t xp̄ꝫ ſine fine in et̓nagl̓a viſurꝰ. in cꝰ dilectōe ꝙͣdiu nobiſcū vixerat laborare nō ceſſabat. Dieſexto nouēbrꝭ mēẜ. .viij. ydꝰ ex hcͣꝑegrinatōe ad ꝑ̄petuā migͣuit pr̄iāEt ſepultꝰ ē in moͣſteio echt̓nacō qd̓ipſe deo ꝯſtruxerat. Ibiqꝫ vſqꝫ hodied̓ina oꝑāte mīa: ſigͣa ſaītates ad ſcidei ſac̓dotis reliqͥas fieri nō ceſſant.