willibrordꝰ ep̄s.CCCLXvi.
et ad vniꝰ dei oīpotētis cultū ꝑduxit.Teſtes qͦꝫ ſunt eccīe qͣs ꝑ ſingula loca cōſtruxit. teſtes ⁊ deo famulātiuꝫꝯgregatōes qͣs aliqͥbꝫ adunauit ī locis E ¶ Tēptauit qͦꝫ idē vir dei vltrͣfrācorū regni fines celeſtis doctrineflūia deriuare. Nā tūc tꝑis rege friſonū rabodū cū ſuā gete pagaᵐ nōtimuit adire. ⁊ qͦcūqꝫ ꝑrexit: verbuꝫdei cū oī fiducia loq̄bat̉. Sꝫ prefatusvex friſonū viꝝ dei hūilitatis grā benigͣne ſuſcipiēs: nullis tn̄ vite fomētis ſaxeū cor eius emollire potuit. Etdū apud eū vir dei ſe fructificare nonpoſſe agnouit: ad ferociſſiōs danoꝝppl̓os iter euāgelizādi ꝯuertit. Ibitn̄ ut fert regnabat on̄gēdꝰ hō oī fea̓crudelior ⁊ oī lapide durior. Ꝙ tn̄ iubente deo veritatis p̄conē honorificetractabat. qͥ eū obduratā moribꝫ vitā ⁊ ydolatrie deditā ⁊ nullā meliorꝭvite ſpē hn̄tē nō offendit. ¶ Acceptꝰtūc vir dei triginta eiuſdē patrie pueris ad electos a do ppl̓os regni francoꝝ reuerti feſtinauit. Sed in eoipſoitinere catezizatos eoſde pueros vite fonte abluit: ne aliqd̓ ꝓpter ꝑicula longiſſimi nauigij: vl̓ ex inſidijsferociſſimoꝝ terre illiꝰ hītatoꝝ damnū pateret̉ in ip̄is. volens antiqͥ hoſtis p̄uenire aſtutias: ⁊ dn̄i ſacramētis aīas munire acqͥſitas. Vn̄ ꝯtigitut ad Pipinū ducē francoꝝ diuerteret. Qui in eiꝰ letatus aduētu rogauit eū deſtinato verbi dei oꝑi inſiſte̓eradicatiſqꝫ ydolatrie ſpinis v̓bumdei inſtanter per loca ſingula ſerereQd̓ etiā pius p̄ditator haud ſegniter implere ſatagebat: circuiēs oēsterre illiꝰ regiōes ꝑ vrbes vicos ⁊ caſtella vbi priꝰ euangelizabat: exhortans oēs qͣtenꝰ hono aī ꝓpoſito in ve̓fidei ꝑmanerēt firmitate ¶ Et dū ꝑſingl̓os dies nūerꝰ creſceret fideliū ⁊maior credētiū turba ad v̓bi dei agnitōem ꝯflueret: ceper̄t pl̓imi fidei feruorē incitati patrimonia ſua viro deiofferre. Quibꝫ ille acceptis mox eccleſias ī eis edificai̓ iuſſit. Statuitqꝫ
ꝑ eas ſingulos p̄ſb̓ros ⁊ v̓bi dei cooperatores: qͣtenꝰ nouꝰ dei ppl̓s hr̄etqͦ ſe diebꝫ feſtiuis ꝯgregaret vl̓ ſalutaret ⁊ audiret admonitōnes. vel aquibꝫ ſacri baptiſmatis mūera acciperet: et criſtiane veligionis vegulasediſceret Et ita vir dei magꝭ̓ magiſqꝫde die in diē d̓ina donantē grā ꝓficiebat f ¶ Cōtigit āt Pipinū ducemfrācoꝝ obireꝫ ⁊ filiū eꝰ karolū regnopatris potiri qui multas gētes ſceptris adiecit francoꝝ. Inter qͣs ec̄ cuꝫtriūphi gl̓a friſiaꝫ deuicto Rabbodopaterno ſuꝑaddidit imperio. in qͣgente tūc ſcūs Millibrordꝰ poſitꝰ eſtp̄dicator. ſediſqꝫ pn̓īcipal̓ ī trͣiecto caſtello delegatus eſt Qui maiori eiiāgelizandi verbū dei occaſione: ac feruētioris animi arrepto feruoe̓ nuꝑgladio acquiſitā gentem ſacro baptiſmate ablue̓ conatus eſt Nec qͥcꝙin ea vetuſti erroris: ac benebraꝝ ignorantie latuiſſe finebat. ſed totameuangelica luce ſine vlla dilatōe ꝓfūdebat: ita ut ī eo populo ſubito ꝓpheticū illud impleret̉ teſtimoniū.Et erit in loco vbi dicetur eis. Nō populus meus vos. Dicetur eis. vos filij dei viuentis G ¶ Pl̓ima qͦꝫ diuina virtus ꝑ ſuū ſeruū fecit miraculaLicet oīm miraculoꝝ oꝑatōe ⁊ fignorū oſtenſione miniſteriū euangolice predicatōis p̄ferendū ſit. tamēque geſta narrātur ad gloriam donantis dei non tacenda eſſe cenſeo.ſed magis ſtilo alliganda: ne pereant poſteris ſeculis que priſtīs temporibus acta eſſe dinoſcūtur. ¶ Eſtaūt in Treueris ciuitate monaſteriūpuellaꝝ qͦd tēꝑibꝫ beati Millibrordiep̄i peſtis acerrimā īuaſit. Cuiꝰ acerbitate multe ex ācillis dei moriebāt̉quedā longe infirmitatis dolore iacebant in lectulo. cetere vero nimioterrore turbate ſūt qͣſi pn̄teꝫ mortēmetuentes Et ꝓpe eſt p̄dicte ciuitatiſancti viri monaſteriū. qd̓ appellat̉Echternacū. in quo vſqꝫ hodie ſāctꝰille veqͥeſcit corpore. ⁊ eius poſteri ex
⁊ iiij.