Theodorus irͣ.CCCLXvn.

¶ De ſcō Theodoro mr̄e ac milibe.Ęatus Theodorus cū multisIalijs adductꝰ eſt ad militādū in legiōe q̄ dicit̉ marmaritanoꝝ: ſb̓ p̄poſito brinca. Que legioꝯſiſtebat ī cītate ameſie ꝓuīcie eleſpōti vbi ẜm edictū īꝑatoꝝ ꝯpellebāˢvniu̓ſi ad ydol̓ īmolādū. Hijs btūstheodorꝰ ꝯͣdicēs: adductꝰ ē ad brincāp̄poſitū. Cui brincas dixit Vt qͥd nōobtēꝑas p̄ceptis īꝑatoꝝ: et īmolasdijs īmortalibꝫ? Btūs ꝟo theodorusplenꝰ ſpūſcō ſtans in medio legiōisdixit. Quia ego xp̄ianꝰ ſū­ ⁊ īmolae̓reprobis ſimulacris p̄ceptū nō accepi. Habeo em̄ regē nr̄m xp̄ꝫ in celis.Prīcas p̄poſitꝰ dixit . ccipe arma tuatheodore ⁊ miliciā. ⁊ acqͥeſce īmolae̓dijs īmorlibꝫ: ⁊ obtꝑa inuictiſſimisiꝑatōibꝫ Btūs Theodorꝰ rn̄t Ego milito imꝑatori meo: ⁊ alij militae̓ nōpoſſū. Orīcas p̄poſitꝰ dixit Et hij oēsxp̄iani ſūt circūſtātes ⁊ militāt Theodorꝰ ait. Vnuſqͥſqꝫ nouit quō militat Ego āt milito dn̄o meo ⁊ regi celeſti deo: ⁊ filio eꝰ vnigenito Ih̓u xꝰPoſſidomiꝰ ducenariꝰ dixᵗ. Ergo deꝰtuꝰ filiū hꝫ. Scūs theodorꝰ ait Etiā filiū hꝫ qͥ eſt verbū veī̓tatis: ꝑ quē oīafacta ſūt. Dixit ad eū p̄poſitꝰ. Poſſumꝰ eū ꝯgͦſce̓? Theodorꝰ dixit. Vellē ſidaret vob̓ talē intellectū: ut eū ꝯgͦſcatis. Poſſidomꝰ ducenariꝰ dixit. Et ſiagͦuerimꝰ eū: nūqͥd poſſumꝰ velinq̄vet̓renū īꝑatorē ⁊ ad eū acorde̓? Scustheodorꝰ dixit Nihil ē qd̓ vos īpediatut derelinq̄ntes benebras ⁊ fiduciaꝫquā ad modicuꝫ hētis apd̓ tꝑalē act̓renū atqꝫ morlem vr̄m īꝑatorē: accedatꝭ ad deū viuū ⁊ regē et̓nū: ut ipſiꝰ efficiamī milites ſic̄ ⁊ ego Grīcasp̄poſitꝰ dixʳ. Demꝰ ei inducias paucꝭdiebꝫ ut ſemetip̄ꝫ āmoneat ad id qd̓expedit Cū g̓ btūs Theodorꝰ accepiſſꝫdilatōꝫ: ꝑmanebat in orōne. Illi v̓ode alijs xp̄ianis ſolliciti c̓cuibat cītatē: ut qͦſcūqꝫ īueniſſēt in xp̄ꝫ credētestenerēt Cūqꝫ aliqͦs ꝯp̄hendiſſēt: adducebat eos ī carcere Btūs v̓o theo-

dorꝰ cū eis ſedēs docebat eos viā ſalutis ⁊ ꝑſeuerātie dicēs Nolite hec bormēta ꝑtimeſce̓ q̄ ad modicū vob̓ inferūtur abnegetꝭ regē celeſtē: ⁊ dn̄ꝫih̓m xp̄ꝫ Cūqꝫ hͦ ⁊ alia ſil̓ia btūs theodorꝰ dixiſſꝫ ad eos qͥ recluſi erāt: tꝑooportuno tēplū martꝭ̓ noctu ingreſſus eſt. ponēſqꝫ ignē illud ſuccedit.Viſuſqꝫ ab aliqͦ: de hoc accuſatꝰ eſt.Cronides gͦ tabulariꝰ cū ꝯgͦuiſſꝫ hocfactū: mētu ꝑt̓ritꝰ ꝯp̄hēdit btūꝫ Theodoꝝ: ⁊ obtulit eū populio p̄ſidi dicēs Hic peſtifer nuꝑ electꝰ tiro: aduenit in cītatē nrāꝫ ⁊ tēplū antiqͥtatis deoꝝ martis igne ſuccēdit deoſqꝫnrōs iniuriauit. Quē ita ꝯp̄henſummagnitudī tue obtuli. ut ẜꝫ p̄ceptainuictiſſiōꝝ īꝑatoꝝ penas exſolue̓t.de hijs qͥbꝰ in dros nrōs audacter īgeſſit. Cū hec iudex audiſſꝫ. accerſitobrinca p̄poſibor ait ad eū. Tu ei dediſti īducias: ut deoꝝ n̄rōꝝ tēplū igneſuccēderet?. Ꝙ rn̄t Ego ſepiꝰ cū atteſtatꝰ ſū dans ei dilatōeꝫ ut ſecū ꝑtractās nobis ꝯſentiat: ⁊ dijs īmorlibꝫlibamīa offerat. Sinautē hoc face̓ttu cū ſis iudex tanꝙͣ in deoꝝ ꝯtēptorē p̄cepta īꝑatoꝝ nrōꝝ exerce ẜm datā tibi ptātē Sedēs gͦ p̄ſes ꝓ tribunali: btūm Theodoꝝ iuſſit adduci. Cui⁊ dixᵗ Vt qͥd ꝓut ſacrificares dee nrā⁊ ut ei thurificae̓s: libamēqꝫ offeresignē ⁊ incendiū ei obtuliſti? BeatꝰTheodorꝰ dixit. Qd̓ feci nō abnegoigne nāqꝫ eā incendi. Talis aūt eſtdea veſtra ⁊ eius potētia: ut ignis eātangit ⁊ inflāmet. Ego em̄ ligna ſuccendi ⁊ lapidē combuſſi. Tūc preſesfurore repletꝰ iuſſit eū ordi dicēs Noli mihi multa v̓ba rn̄dere Expectantem̄ te tormēta duriſſima: ut faciantde p̄ceptis imꝑatorū obedire. BtūsTheodorꝰ ait Neqꝫ tibi acqͥeſco. neqꝫpenas tuas ꝑtimeſco: ec̄ ſi valde ſintterribiles. Fac̓ gͦ qd̓ vis. Ne em̄ expectatio bonoꝝ inuitat. ut ꝯfidā ꝓpt̓ſpem q̄ mihi repoſita eſt: et coronaꝫquā mihi dn̄s Iheſus xp̄s preꝑauªIudex dixit. Sacrifica dijs: ⁊ erue te