CCCLXvi.willibrordus ep̄s.

cū ſocijs ſuis ſicut p̄diximꝰ nauigauit donec ꝓſpero curſu ad hoſtia veniflumminis vela depoſuit Ibiqꝫ optatadelluris vefocillati ſtatōe mox ad caſtellū traiectū qd̓ ī ip̄a eiuſdē fluminis rip̄a ſitū eſt ꝑuenerūt In qͦ etiāpoſt aliqd̓ tp̄s deo donāte ⁊ v̓bo fideicreſcēte idē ſcūs Millibrordꝰ ſedē ep̄iſcopatus ſui habuit. Sꝫ qͥa eadē gesfriſonū apud qͦs idē edificatū eſt caſtellū cū r̓ge ſuo radbodo pagais adhūc ritibꝫ ſordebat: viſuꝫ eſt viro deifranciā ꝯtēdere ⁊ duce eoꝝ adire pipinū viꝝ ſtremiuū triūphis claꝝ ⁊ moribꝫ ꝓbū Qui eū cū honore ſuſcipiēsſed nolēs tāto doctore ſe vl̓ ſuā puave genteꝫ loca eī oportuna intra t̓minos regni ſui p̄uidit qͦ potuiſſet ydolatrie ſpinas extirpare ⁊ puriſſia verbi dei ſemina ꝑ mūdi noualia abūdantius ſperge̓ ut īpleret ꝓpheticuꝫIllud. Nouate vobis noualia ⁊ nolite ſerere ſuꝑ ſpinas D ¶ Cūqꝫ ſtūdioſe vir dei ꝑ loca ſingula diſcurrēdooptatū euāgeliſādi opꝰ exercuiſſet ⁊ſemina vite ſuꝑne grē rore irrigātelonge lateqꝫ ī agris multoꝝ cordiūad eius p̄dicationē vberrime pullulaſſent: ꝯgaudēs p̄dictꝰ frācoꝝ duxeius ſāctiſſime deuotōi ꝓ verbi dei clariſſima multiplicatōe ⁊ maioris ꝓfectus occaſione prudēti cogitabat ꝯſilio eūdē romā mittere. ut a dn̄o apoſtolico ſergio viro ſāctiſſimo tūc tēporis in ſūmi ſacerdotij honorē ordinaretur quabenꝰ apl̓ica bn̄dictōe ⁊iuſſiōe ſuſcepta maioi̓ ab eo miſſusfidūcia roboratus: in opꝰ euāgelij rouerterẻ̉ iuxta illud apoſtolicū Qūop̄dicabunt niſi mittat̉. Qd̓ cū virodei ꝑſuadere temptaret rēnuit pͥmūnec ſe tāte autoritatꝭ honorē dignūeſſe referebat. Enu̓atiſqꝫ apl̓ice ſanctionis p̄ceptllōgē ſe inferiorē huicv̓tutū catalogo aſſerebat quē egregius mūdi p̄dicator filiū ſuū thimotheū erudiēs oportere epiſcopū habeve cenſuit. dux ꝟo religioſe ſua ſit qd̓vir dei vorecūde negauit. Tandē oīm

vnianimitate victꝰ ⁊ ꝙ maius ē diſpenſatōne cōactꝰ cōſenſit: magꝭ volens pl̓imoꝝ hūiliter obedire ꝯſilioꝙͣ ſuā ꝑtinaciter defendere volūtateꝫet ſic cū honorificata legatōe ⁊ mūeribꝫ apl̓ice autoritati ꝯdignis romāvſqꝫ directus eſt Sꝫ die quarta pͥuſꝙͣ illuc veniret btīſſimꝰ apl̓icus āgolica in ſomnis reſpōſione admonitꝰeſt ut illū cū honore ſūmo ſuſciperet⁊ qꝛ multaꝝ eſſet aīaꝝ illuminatorfuturus: a deoqꝫ electꝰ ⁊ ad hͦ veniſſiut ſūmi ab eo ſacerdotij honorē ſuſciperet nihil ei neganduꝫ eſſe quicqͥdpeteret Qua apl̓icus admonitōe factus certus cū magno gaudior fūmo eū ſuſcepit honore Et ut ī eo fideiagnouit feruore: religionis deuotōſapīe plenitudinē: die ꝯpetēti popl̓oadueniēte aduocatꝭ venea̓bilibꝫ adſocietatē mīſterij ſui ſac̓dotibꝫ publicē ī ecc̄a beatiſſimi petri pr̓cipis apoſtoloꝝ cū magͣ dignitate more apl̓icō eū ordīauit archiep̄m: ac ordīatoimpoſuit nomē clemes. veſtimētiſqꝫſuis ſac̓dotalibꝫ induit eū ⁊ ſcō quafiſuꝑ hūerali aaron pallio dignitatꝭ⁊ indumēti ꝯfirmauit gl̓a ⁊ qd̓cūqꝫpotuit vl̓ petiuit aūt in patrocinijsſcōꝝ aūt in vebꝰ eccīaſticis cum totamētꝭ alac̓tate trͣdidit illi. firmatūqꝫbn̄dictōe donis ditatū cū ſalutaribꝰp̄ceptis iterū eū ad opꝰ euāgelij remiſit. Accepta etiā apl̓ice autoritatis bn̄dictōe cū maiori fiducia: deuotus v̓bi dei p̄dicator ad p̄fatū frācoꝝducē regreſſus eſt qͥ euꝫ cū ſūma honoris magnificētiā receptū cū ſua poteſtate et mīſterio in opꝰ euāgelij direxit. maxīe tn̄ in borealibꝰ regni ſuiꝑtibꝰ. quō eatenꝰ ob raritatē doctorū vl̓ duriciā hītatoꝝ fidei flāma minꝰ velucebat. eo vir dei inſtātiꝰ illis īregionibꝫ ſemīa vite ſparſit: qͦ plusncc̄ariū antiquā ignorātie famē depellere ꝑſpexit. Qualē d̓ina grā adiuuāte rll̓is in locis fructū fecerit teſtes ſūt vſqꝫ hodie ppl̓i ꝑ cītates vicos ⁊ caſtella qͦs ad veītatꝭ agnitōꝫ