CCCXLi.Sirgitta pͥncipiſſa.
⁊ affectū quā ad eā gerebat Rediēsgͦ de iheruſalē ad romāBirgitta: īuitcū ꝯfeſſorē ſuo dn̄o petro ad domū p̄dicti dn̄i latini Cū gͦ ip̄a ītraſſꝫ domūeiꝰ. tenebat manū ad naſū nil dicēsReqͥrenti latino a ꝯfeſſoe̓ ſuo qͥd hocſigͥficae̓t ꝙ ſic manū tene̓t ad naſūnichil ſibi loquēdo: ꝯfeſſor rn̄t Te n̄ita bene diſpoſitū in mēte tua inueītſicut dimiſit. Ꝙ miratꝰ dixit Quidfeci egoᵉ. Verutn̄ eſt qꝛ habui ꝯtētione cū qͥbuſdā vaſallis meis ¶ Cumetiā ipſa dn̄a Birgitta cum filia ſuadn̄a Ratherina ⁊ dn̄o petro ꝯfeſſorēeius ac dn̄o Magno eiuſ capellanoeſſet in domo dn̄i Iordam de marinoin roma pn̄te vxorē dn̄i iordan quāBirgitta voluit viſitae̓: ipſa Girgittatantū fetorē ſentiebat ex actibꝰ ſuisꝙ vix potea̓t ſuſtine̓ De qͦ dn̄s Magnus multū mirabat̉. interrogauit adn̄o petrocōfeſſore eius qͥd hoc ſigͥficavet. Cui ille. Hoc ſcias ꝓ certo ꝙqn̄docūqꝫ aliqͣ ꝑſona exiſtens in peccato mortali ſtat corā ea aūt loquiꝰverba doloſa vl̓ que ſūt offenſiua deiipſa ſtatim ſentit nimiū fetorē ſulphuris ¶ Similiter cū ipſa dominaGirgitta eſſꝫ in quadā ciuitate regnicipri quādo ipſa vedijt a iheruſalemerat ibi famā ꝙ haberet certas reuelationes ſuꝑ regnū cipri Tūc aliquiveligioſi carnales potiꝰ ꝙͣ ſpirituales: inflati ſcīa. ⁊ ſpiritu vani: faciebant deriſionē ⁊ detractioneꝫ de hocreputātes qua fi impoſſibile ꝙ deusloqueret̉ ꝑ tales altiſſimas veuelationes cū ignara muliercula. Et cōtigit tūc ꝙ quidā frater noīe ſymonordinis p̄dicatoꝝ cōfeſſor principisantiochie patrui regis cipri. qui magnus theologus ⁊ aſtrologꝰ habebatur diſcernere ſciens curſū ſciderū⁊ planētarū ſed nō ſeipſū: venit addomū beate Birgitte q̄ tūc erat infirma. Et ſub ſpecie ouis verb̓ dulcibꝰvulpine ⁊ callide cepit loqui p̄ſentedomino Alphonſo ⁊ alijs cū dominaBirgitta: interrogādo eaꝫ de iſta grā
videndi ⁊ audiendi viſiones d̓inaseidē Birgitte gratis datas. Que vtcolūba ſimplex veſpōdit ad oīa humiliter ⁊ ſimplicit̓ veritatē: ſentiensextūc tantū fetorē ſulphureū ab illodoctore ꝓcedere ꝙ vix potea̓t ſubfiſteIp̄a etiā birgitta fetorē maximiū⁊ ſulphureū ⁊ amaritudinē magnāſentiebat in lingua ⁊ in gutture. qn̄ipſamet verbū aliquod indiſcuſſuꝫvel incautū loquebat̉. vel modicuꝫmundial̓r in operibꝫ ſuis ꝓceſſit. Dehoc habent̉ mira in libro peuelationu̓m ſuarū ad longū. ¶ Prophetizauit inſuꝑ mala futua̓ ſuꝑ regnū cipri⁊ cītatē famaguſtā ꝓpter ppl̓i pctāq̄ poſtmodū vt p̄dixᵗ euener̄t ¶ Cir̄eccleſiā ſcī ioh̓is lateranēẜ vidēs ml̓bos eē ꝑeg̓nos inuenit vnū int̓ eosbenentē pueꝝ infirmū elemoſina petentē. Cuti dixit Quō tu tenes hunciudeūᵉ. furatꝰ es hūc puerulū ⁊ iudeꝰe. Qd̓ audies hō ille ſtupefactꝰ effugere cepʳ. ſꝫ ꝑ eg̓ni circūſtātes tenuerūt hoīeꝫ illū Ꝙ tūc cūctis audiētibꝫpb̓lice ꝯfeſſus ē ꝙ puer ille eēt iudeẜ⁊ ꝙ ipſū furatꝰ fuea̓t Quē pueꝝ ſcāGirgitta vecepᵗ ⁊ baptiſari fecit ānodni Accclxº ¶ In regͦ ſuēcie quēdāmilitē obceſſū a demone qͥ vocabat̉ioh̓es ſcoberī iuſticiariꝰ ꝓuīcie oſgocie libea̓uit Rogāti ſcē b̓gitte ꝓ frēalgocio doctōe̓ ī theologia ordīs p̄dicatoꝝ: in ſenio ſuo cecitatē ⁊ calculūpatiēte Rn̄ſū ē. Ipē ē ſtella fulgidaNō expe vt ſaītate corꝑis denigret̉aīa ſua Certauit ⁊ cōſūmauit. nil reſtat nūc niſi vt a me coronet̉ Et hocerit tibi fignū. qꝛ ab iſta hora alleuient̉ dolores eiꝰ corpoa̓les Iam em̄aīa eius totalit̓ inflāmata ē igne caritatꝭ. Ꝙ frat̓ nō longe pꝰ expirauit¶ Tn̄ſiuit btā birgitta qͥdā tꝑe a r̓geſuecie ad moſteriū aluaſtra. ⁊ mnu enit filiū ſuū quē infirmū diu reliq̄rat iā in extremis agentē. ⁊ plorasmultū de tā longa eius infirmitatereputabat eā accide̓ ꝓ pctīs pareritūTunc dyabolus apparens ei dixit.