Sirgitta pͥncipſſa.CCCXLi.

Quid tibi mulier de tantꝭ lacrimaꝝaquisᵉ Debilitas em̄ viſū tuū ⁊ inuanū laboras Nunqͥd aque tue pn̄taſcendere in celūᵉ. Eadē hora xp̄us informa humanitatꝭ apparēs dixit eiHuiꝰ pueri infirmitas nō eſt ex cōſtellationibꝫ ſtellarū vt fatui dicūtnec ꝓpter peccata eius. ſed ꝓpter natupe cōditionē ⁊ maiorē eius coronāIdeoqꝫ ſi hucuſqꝫ vocatus eſt ꝓprionoīe ſcilicet benedictꝰ filiꝰ vlphonisiam decetero vocabit̉ filiꝰ lacrimiarū⁊ orationuꝫ. et faciā finē neceſſitatieius. Poſt hoc ꝟo quinta die auditus eſt cātus ſuauiſſimꝰ quaſi auiūinter lectū pueri et parietē. Et eccetūc anima pueri a corpore egreſſa ē.Eodē tēpore dixit ſpiritꝰ ſanctus birgitte. Ecce quid faciūt lacrime Iamfilius aquaꝝ tranſiuit ad quietē immutabilē Ex hoc ꝑpendi p̄t ꝙͣ odioſeſūt dyabolo lacrime bonoꝝ que ꝓcedunt ex d̓ina caritate. ¶ Habuit ⁊domina birgitta filiaꝫ nomine Ingheburgis ſanctimonialē in ryſaberch. Hec cum nūciaret̉ ei mortuaexultauit vehemēter dicēs O domineiheſu xpē. O amor meꝰ benedictꝰ fistu. qꝛ vocaſti eā āteꝙͣ laqueis mūdiirretiret̉ Et ſtatī ſurgēs ⁊ ingrediēseccleſiā: tot ſacrimas orando emiſit⁊ ſuſpiria ꝙ etiā a circūſtantibꝫ audiri potuit. Qui dixerūt. Ecce filiamſuā deplorat. Tunc aūt xp̄s apꝑuitei dicēs. Mulier quid ploras. Licetem̄ omnia ſciaꝫ tn̄ huiꝰ fletus cauſāa te audire voloº. Rn̄dit illa. O dn̄enō ploro quia filia mea mortua eſtȳmo gaudeo. qꝛ ſi diutius vixiſſet:maiorē corā te habuiſſet veddere rationē. Sed ex hoc ploro. qꝛ ſcꝫ eā nōinſtruxi ſecundū mandata tua. et ꝙexempla ſuꝑbie p̄bui ei: ⁊ remiſſiꝰcorrexi eā delinquentē. Cui xp̄s rn̄tOmnis mat̓ plorās eo ꝙ filia offendit deū ⁊ inſtruens eam ẜm meliorēꝯſcientiā ſuā: illa vera mater cai̓tatꝭeſt ⁊ lacrimaꝝ. Et filia eius eſt filiadei ꝓpter matrē. Mater aūt gaudēs

eo ꝙ filia eiuſregit ſe ẜm mundū nōcuras de moribꝫ honeſtis: ſed ſolummūdialiter exaltari poſcēs a mundoilla nō eſt vora mr̄ ſed nouerca Ideoꝓpter caritatē ⁊ bonā voluntatē tuāfilia tua ꝑ cōpendiū trāſiet ad coronā ¶ Quidā puer circit̓ decē annoꝝnoīe Ęſau: nepos magni ſeneſcalliregine ſicilie cōmorantꝭ in meapoliin curia p̄dicte regine fuit in ethycainfirmitate cōſūptus. ⁊ exficcatꝰ intantū ꝙ a medicꝭ̓ de ipſiꝰ vita deſperabả in toto Ar vero ipſiꝰ noīe lapaduxit eū ad dn̄aꝫ birgittā rogans eāſupplicit̓ vt tange̓t p̄dictū pueꝝ. velſaltē fignū crucis ei impͥmeret Quetūc illicō p̄dictū puerū tetigit ⁊ ſtatīꝯualuit. ¶ Dū dn̄s Rarolus milesfilius birgitte romā veniſſꝫ de fuētiacirca ānos dn̄i. AC C CLXv. intrauit domū vbi mater veſidebat. Hicdū in ſolariū ingrederet̉: egreſſa eſtmater eius benigna camerā ſuam⁊ cernens p̄dictum dn̄m Rarolū incorpore male diſpoſitū: detigit pectꝰeius ꝓferens aliqͣ verba dep̄catiuaQuibꝰ ꝓlatis ſubito ipē euoniuit ꝑos eiꝰ maximā copiā ſāguinis iatantū ꝙ nullo mō potuit mr̄i ſue loqui⁊ ꝯualuit Ip̄a igỉ longe pꝰ exeutede roma verſus ihrl̓m p̄dixit ſe vnūꝑditura de cōmitiua ſua ſibi clariſſimū qd̓ ⁊ factū eſt. Nā cū veniſſꝫ neapolim filiꝰ iſte dn̄s Rarolus milesegregiꝰ infirmari cepit qͣ infirmitateobijt Et licet ipſa dn̄a ibidē eſſꝫ pn̄scū ipē ſpm̄ emiſit: nō tn̄ mouebat ſede loco. nec voces q̄ruloſas nec lacrimas effudit. ſꝫ cū maxima patiētia⁊ veuerentia grās deo veferebat. Etlicet domina r̓gina ⁊ multi pͥncipesregni meapol̓ ⁊ toͣ ciuitas tā dn̄̄i ꝙͣdn̄e ſociarēt ſe ei cū planctu magnocorpꝰ huiꝰ filij vſqꝫ ad ſepulchꝝ deducētes: nūꝙͣ tn̄ ipſa plorabat. ſedcū gratiarū actione recōmēdabat dōanimā eiꝰ. De qͦ tā regina ꝙͣ oēs alijadmirabā̉ ꝑmaxīe ꝓpter huiꝰ venerabil̓ pͥncipiſſe maximiā cōſtantiā.

V. .v.