Sirgitta pͥncipiſſa.CCCXL.
Ex hijs verbis patet ꝙ birgitta nōfuit monachalit̓ veſtita in hac vitanec habitu illiꝰ regule induta quaꝫinſtituit. ſed in trāſitū eius de hoc ſeculo induebat̉ veſte tali veligioſa etinſeneſcibili a xpō ſponſo ſuo: ſicutei ꝑmiſit in reuelationibꝫ ſibi ab eofactis. Hiac eſt ꝙ ymago Birgittecōmuniter tamꝙͣ monacha ſolet devingi. Et licet nō fuit monacha invita ſuā: petijt tamen tali veſte ornari quā nūc veſtiunt̉ moniales deordine ſuo: quā poſtvite ſue terminum ẜm dei promiſſū adepta eſt inregno celoꝝ. ¶ Die igit̉ quinta appropinquate in aurora iterū apꝑuitei dn̄s iheſus conſolando eam. Dictavero miſſa p̄ceptisqꝫ ſacramētis int̓manus ꝑſonaꝝ p̄dictaꝝ emiſit ſpiritū. O inenarrabil̓ increate ſapientie clemētia que pocrupat qui ſe cōcupiſcunt vt rll̓is prīor ſe hylariteroſtendat. O ſponſe ſingularꝭ gloriaquaꝫ ſponſus in miſericordia et fidēſibi deſponſās verbis dulciſſimis cōſolatur. O ꝙͣ felix q̄ poſt labores etmiſerias varias: in pulchritudinepacis ⁊ requiei reſidet opulenta. Felix q̄ teſtamentū electis ſuis diſponita poſt huiꝰ mūdi triſticiā in gaudium dni ſui intrauit ffelix cuiꝰ tranfitus glorioẜ indicijs eſt oſtenſus.Nā quidā bone ⁊ venerabil̓ vite vidit lectū quendā parari ⁊ a ꝑſonisveſtibꝫ albis veſtitꝭ in ſublime ferriCui miranti reſponſū eſt. Perſonaquā in lectō vides hͦ ſponſa dei ē quēin mūdo a pluribꝫ cōtēpta nūc trāſitde morte in vitā eternā. Et hac eadēhora a carne ſoluta eſt Tūc ſūma cūlaude ad monaſteriū ſancti laurētijdefert̉ ⁊ honorifice ſepelit̉ Felix aūttrāfitus eiꝰ ex hͦ mūdo ꝯtigit ſb̓ ānoincarnationis dni MC C CLX Xiij.decimo kl̓as mēſis auguſti. ſcꝫ ipſadie apollinarꝭ mr̄is Et āno immediate ſequenti pꝰ multoꝝ miraculoꝝchoruſcationē ⁊ oſſiū eiꝰ ſubitā ⁊ ſupͣmodū mirabilē purgatōnē a exſicca
tionē: ab vrbe romana refulgēntibꝫmiracul̓ in via: ad p̄dictū moͣſteriūBatzſtena. xij. die menſis Iulij ſcꝫferia tercia pꝰ octauas btōꝝ apl̓oꝝpetri ⁊ pauli cū ingēti ppl̓oꝝ multitudine ⁊ gaudio ſicut ſol qui orit̉ ⁊occidit ⁊ ad locū ſuū veuertit̉ ꝑ ſcāmRatherinā filiā eius ē trāſlata. Vbimiris ſignis ⁊ varijs miracul̓ eamvenerandaꝫ declarat ⁊ mirificat dn̄siheſus xp̄s Ipſe nāqꝫ dulciſſimꝰ eiꝰſpōſus ih̓s xp̄s languētibꝫ tā copioſe cōfert beneficia Vt cecis viſū. ſurdis auditū. mutis loquelā. paraliticis mēbroꝝ donat ſoliditatē. Et vtbreuiter dicamꝰ: qͥbuſcūqꝫ miſerijsegrotantiū deuote eū inuocātiū meritis ſponſe ſue ſalutarē oꝑat̉ ſalutēL ¶ Vidētes igit̉ imꝑator reges regine p̄lati ⁊ pͥncipes ac multi xp̄ifideles diu̓ſaꝝ nationū ⁊ terraꝝ tot celeſtia beneficia q̄ deꝰ omp̄s meritisſponſe ſue dignatꝰ eſt ecc̄ie ſue infūdereromanis pōtificibꝫ multiplicesfecerūt inſtantias qͣtenꝰ ipſā dn̄ambirgittā ſcōꝝ cetui ſociandā ſeu verius ſociatā cernerēt Vnde totiꝰ negocij expeditio: ad boiifatiū nonū ēdeuoluta. Qui noua ⁊ diligētiſſimaexaminatione p̄miſſa: ad ipſiꝰ canorizationē ſolēniter ꝓceſſit. ⁊ eā ſanctoꝝ cathalogo de conſilio ⁊ aſſenſucardinaliū: oīmqꝫ p̄latoꝝ in romaria curia conſiſtentiū aſſcripſit. Statuitqꝫ vt ab vniu̓ſali ecc̄ia qͦlibet annō decimo kalendas auguſti feſtumipſiꝰ ⁊ officiū deuote ⁊ ſolēniter celebret̉ ¶ Ad iſtiꝰ ſācte canonizationēinſtāter ⁊ diu laborauit vna filiarūeius ſcilicꝫ Ratherina. multꝭ ⁊ magnis ſūptibꝫ ⁊ frequētiſſimis p̄cibushoc ꝑficiens M ¶ Ex nimia multitudine mirabiliū operū huiꝰ principiſſe: pauca de miracul̓ eius breuibꝫverbis decreuimꝰ hic annecte̓. ¶ Cūdomina birgitta de roma verſus ihēruſalem iret: dominꝰ Latinus de vrfinis duxit eam extra vrbem ꝑ longum ſpaciū ꝓpter magnā deuotionēj.
V. iiij.