Sirgitta pͥncipiſſa.CCCXXX U iij.
moribꝫ erudirent. Vnde beatus Iobannes baptiſta ei apparens dixit.Quia ploraſti ꝙ filius tuꝰ offenditme nō ieiunans vigiliā meā ⁊ malles eum ſeruire mihi ꝙͣ regē eſſe: ideoiuuabo eū ⁊ armabo armis meisIpſa vero omnes leuitates ⁊ loca aꝑſonas quibꝫ notari poſſet fugiensſemꝑ honeſtas ancillas. ⁊ cōmitesomni morū honeſtate cōpoſitos ſecūſemꝑ habuit. ne cuiꝙͣ occaſionē detrahendi daret. Et quia a pͥmis cunabulis gratia dei eā ꝑfuderat: diuine dilectionis calore ſuccenſa ſurſūtotis deſiderijs ferebat̉ in deū ⁊ feruētiſſime cepit celeſtia meditari Et nedyabolo temptādi occaſionē p̄beretociū abhorruit. ⁊ exercitijs bonis etbeatis iugiter inſiſtens: nunc operimanuū cuꝫ famulabus ſuis ꝓ cultudiuino ⁊ ꝓximoꝝ vtilitate vacabatnunc ſanctoꝝ vitas ⁊ bibliam quāſibi in lingua gothica ſcribi feceratrelegabat: nūc eccleſiarū limina froquentans diuinis officijs intereſſegaudebat. Laboriqꝫ corporis nō pepercit. ſꝫ dulce ⁊ delectabile ſibi viſūeſt pedibus ꝓprijs eundo viſitae̓ monaſteria ⁊ eccleſias cathedrales proindulgētiarū lucris ⁊ peritoꝝ ſermonibꝰ audiendis Ieiunijs qͦꝫvigilijs⁊ orationibꝫ feruēter intenta carnēſpiritui ſubigebat: ⁊ a delicacōribꝰcibis occulte abſtinebat: ne a marito vel alijs notaret̉. Sempervoro dedie ad corpus: ⁊ de nocte in lecto: viro abſente veſte dura ⁊ aſpera vtebatur ¶ Hec infirmoꝝ ⁊ pauperū felix ⁊ inclita mater elemoſinas fecitlargiſſimas: habens magnā domuꝫpro pauperibꝫ deputatā: ⁊ mulieresipſoꝝ continuis ſeruitijs infiſtētes.quibꝰ ipſa frequēter cū humilitatemagna lauando ⁊ oſculando pedeseorū miniſtrabat. F ¶ Cū quodātempore beata Birgitta in partu periclitaretur: ꝑſona quedā ſerico alboinduta ingreſſa eſt. palpans ſingula membra iacentis. Et cū egreſſa
eſſet illa ꝑſona ſtatī ſine omni difficultate peperit. Non dubium quinbeata Maria fuit. ſicut poſtea in qͣdāreuelatione eidem indicauit ¶ Maritus autē eius dum eſſet ſtrenuus⁊ potens ⁊ in cōſilio regis p̄cipuusvidens tantā in ea gratiā: ipſius ſacris ⁊ ſalutaribus mulcebatur eloquijs ⁊ conſilijs. ꝙ ſpretis omnibꝰmūdane vanitatis honoribꝫ ⁊ ponipis: a curia regis penitꝰ ſe ſubtraxᵗSuauiqꝫ iugo domini ſe totū humiliber ſubmittens: quicqͥd erat equitatis ⁊ iuſticie quicquid morū ⁊ honeſtatis vite: ad gloriā ⁊ laudem deicurabat efficacit̓ adīplere. Ab ipſaetiā vxore horas beate Marie virginis didicit legere. ¶ Ambo igit̉ feruentes vt ſe liberiꝰ expedirent a vanitatibꝰ mūdi: exierūt a patria ſuain magnis laboribꝫ ⁊ expenẜ in hyſpaniā ad ſanctū Iacobū. Et tandēmultꝭ ꝑeg̓natꝭ ſcoꝝ locis: cū iā eſſētin veditu: maritus in atrabato cepᵗgrauit̓ infirmari Inualeſcente autēinfirmitate: beata Girgitta in magnia animi auxietate conſtituta: perſarictum Dyoniſiū meruit cōſolari.Ęgo inquit ſū dyoniſiꝰ qui a vomaad has ꝑtes veni p̄dicare verbū deiTu ergo quia ſpeciali deuotione dilexeras meꝫ ſcive debes ꝙ deus per tevult innoteſci mūdo. ⁊ tu tradita escuſtodie mee. Et hͦ tibi fignū qꝛ virtuus iam n̄ moriet̉ ¶ Trāſactis aūtaliquot diebꝰ in atrabato vidit inſpiritu mirabilia quedā: quō ſcilicettranſitura erat vomā ⁊ ſanctā ihrl̓m⁊ quō migratura erat de hoc ſeculo¶ Tranſactis iterū aliqͦt diebus cōualeſcente viro ad patriā ſuam redierunt. et ipſa deo dilecta maritumſuū totaliter ad deū ſanctis ammonitionibꝫ ꝯuertit. ⁊ orationibꝫ ⁊ exemplis ad caſte viuēdū eū induxitQui facto voto intrandi veligionē liberis ſeptē ꝓcreatis ſeruato hoc ꝓpoſito diu ſeruata ꝯtinētia in moͣſtētioaluaſtra ordinis ciſterciēẜ: feliciter
V. ij.