Girgitta pͥncipſſa.CCCE CXIX.
obdormiuit G ¶ Mortuo poſtmosviro ꝯpari ſuo: ſcā ⁊ pudorata nūꝙͣalteri ſe ꝯiūxit ſꝫ ſeculo renunciāſ bonis ſuis int̓ filios ⁊ filias diſtributꝭhabitū mutauit ⁊ vitā. Mayorā tn̄feciſſet niſi ꝑegrinatōis p̄ceptū habuiſſet. Erat nāqꝫ extūc ſicut alteraIudith v̓tuti caſtitatꝭ adiucta. officioſa ad ꝓximiū. affectuoſa ad deuꝫ.Et ẜm p̄ceptū apl̓i qͣſi vera vidua q̄deſolata ſperauit in dn̄o Cū quādāvice nimis ſollicita fuerit de mutatione ſui ſtatus vt liberiꝰ deo ſeruirepoſſet. in extaſi poſita ⁊ rapta in ſpūvidit nubē lucidā ⁊ audiuit de nubevocē (ſicut filij iſrahel audierūt dn̄ꝫloquentē in mōte ſynai de nube) dicentē ei Ego ſū dn̄s deꝰ tuꝰ qͥ tecū loqͥvolo Tu erl̓ ſpōſa meā ⁊ canale ineuEt derrita illa. putāſqꝫ illuſione eſſeIteꝝ audiuit Noli timere qꝛ ego ſūoīm ꝯditor nō deceptor. Nō loquorꝓpter te ſolā ſꝫ ꝓpter ſalutē inuitoꝝ.Audi q̄ loqͦr ⁊ vāde ad ingr̄ꝫ mathiāqͥ duoꝝ ſpirituū diſcretione in ſe exptus eſt .ſ. veritatꝭ ⁊ illuſionis Hicfuit vir magne deuotōis in ſacͣ thrologia doctor famoſꝰ. Cui birgitta inoībꝫ obediuit ẜm ꝙ ei in pͥncipio reuelationū ſibi factaꝝ p̄ceptū fuit Etſic hoc ſpeciale obtinuit ꝙ hͦ ſponſadei in. xxviij. anis exqͦ cepᵗ hr̄e ſpm̄dei nūꝙͣ ꝓfecta aūt morata ē niſi ẜminfuſionē ſpūs d̓initꝰ s factā ¶ Nonum inſuꝑ moſticū ordinē vite regūlaris inſtituit regulāqꝫ ex ore chriſtidictātis cōſcpͥſit. quā monialibꝰ inBatzſtena ſeruanda reliqͥt Cūqꝫ anobilibꝫ vitā eiꝰ inſaniā eſtimātibꝰꝓpt̓ ſubitā vitā mutatonē ⁊ vilitatohabitꝰ ꝯtēpneret̉: rn̄dit. Nec ꝓptervos vecipio nͨ ꝓpter vos dimitto Statuerā em̄ in corde meo ꝟba tolerare.Prate vt poſſim ꝑſeuerae̓. Sciens ꝙſicut malā ꝯſciam nō ſanat laudatisp̄coniū: ſic nō vulnerat bonā ꝯuiciantis obprobriū ¶ In triginta ānisveſtibꝫ lineis pꝰ obitū viri nō vtebảniſi in capitis velaminibꝫ: ſꝫ aſper-
induta cilicio carnē ſuā reſtenabat.An̄ lectū fecit poni thorale ⁊ cuſſinulū ſub capite: ⁊ ſic dormire ſolebathabēs ſub ſeveſtē ſimplicē vel mantellū. Que cū q̄rebả quō illic qͥeſcēpoſſet in frigoribꝫ intentiſſimis qͥ inꝑtibꝫ illis vigēt: rn̄dit. Sentio intꝰin me tātū calorē: ꝙ frigꝰ qd̓ exteriꝰeſt parū me vrget. De quo verificat̉dictū eximij ꝓphetaꝝ pſalmiſte Concaluit cor meū intra me. ⁊ in meditatione mea exardeſcit ignis Tot genuflexiones ⁊ inclinatōnes ⁊ veniasdie ac nocte face̓ ꝯſueuit vt cuiꝙͣ mirabile videret̉ tā nobilē ⁊ tenerā ꝑſonā tātoꝝ laboꝝ pōdera poſſe ſuſtinere ¶ In ferijs ſextꝭ ſolet de ardēticereo ſtillas flāmigeras ſuper nudācarnē fūdeye ita ꝙ ex ipẜ vulnera vemaſerūt. q̄ fi aliqn̄ ꝑ ſe an̄ aliū dieꝫvenerꝭ aliqnͣtulū ſanarent̉. tūc ſtatīvnguibꝫ eius ita arauit vt corpꝰ eiꝰnō eſſꝫ ſine vulnerū paſſione. habēsetiā nodoſa ⁊ aſprima ligamina c̓cacorpꝰ ſuū q̄ a ſe neqꝫ diebꝫ neqꝫ noctibus ſeꝑauit ¶ Oī feria ſexͣ ꝓpt̓ iheſuxp̄i paſſionē ⁊ fellei potꝰ ſibi ī cruceꝓpinati amaritudinē ſolebat qn̄dāherbā amariſſimā bene̓ ī ore ſuo. hocidē alijs diebꝫ obẜuās qn̄ aliqd̓ v̓būādiſcuſſū ꝓferebat Et qꝛ ſpreta mundial̓ leticie pulch̓udīe cor eiꝰ ardētiamaritudīe mortꝭ x̄ fuit ineb̓atū Gn̄potuit dice̓ cū illa nobili vidua Noemi Nō vocelꝭ me pulcrā ſꝫ amarā oramaritudīe repleuit me om̄ps ¶ HIntātū ec̄ dilexᵗ obīaꝫ: ꝙ ī nullo locovolūᵗ eē ſn̄ p̄ ceptoe̓ In ꝯfeſſiōe hūilima ⁊ ad q̄cūqꝫ sͣ iniucta promiptiſſiāIn oī feria ſexta ab infātia ſua cōfideri ſolebat. Sꝫ de hoc mīme ꝯtentaoī die pluries ꝯfibebat̉ etiā de leuibꝫverb̓ ⁊ cogitationibꝫ ¶ Ex obīa g̓ dedomibꝫ moͣſterio aluaſtra cōtiguisniorabả nō vt regula moſterij illoꝝviroꝝ diſſolueret̉: nec vt noua conſuetudo exqͦ mulier fuit inducereturſed vt opus dei mirabile in loco illocertiꝰ oſtenderet̉ ¶ In hoc moͣſterio