CCCXRRV iij.Girgitta pͥncipſſa.

vidit ſemel euigilās ex oppoſito lectuli altae̓ ⁊ quandā dn̄am ſuꝑ ilhicivoſtibꝫ fulgidiſ ſedentē ⁊ habentē innianū coronā p̄cioſā q̄ dixit ei. Girgitta veni. Illa aūt ſurrexit de lectocurrens ad altrire. Cui dn̄s dixᵗ Visne hr̄e iſtā coronā? Illa vero annuente: īpoſuit corona capiti ſuo. Itaꝙ birgitta ſenſit qͣſi circuluꝫ coronecaput ſuū. tegere. qͣ redeūte ad lectūviſio illa diſparuit. quā tn̄ nūꝙͣ potuit obliuiſci ¶ Pꝰ hec circa decimūſue etatꝭ ānū velut liliū mūdiſſimūtotiꝰ honeſtatꝭ candorē retinens ⁊ ain ortalitatꝭ radite ad cebeſtē pulch̓tudinē cōfurgēs: mundiciā cordis etcorporis quaſi theſaurū abſconditūcuſtodiuit Habūdauit ei in ea totiꝰforma v̓tutis Sobrietas cū modeſtiaSimplicitas cū verecūdia. Hūilitascū obediētia Specioſitas in cōſcīa. hylaritas in pacīa: cū cai̓tate indefeſſa¶ In decīo āno cū quadā vice audiſſꝫp̄dicare de paſſione xp̄i ī ecc̄ia: nocteſequēti vidᵗ in ſomnis. xp̄m qͣſi eadēhora crucifixū eiqꝫ dicentē. Ecre qͣlit̓plagatꝰ ſū Et illa putās ꝙ eadē hoa̓hoc recent̓ factū eſſet: rn̄dit ei in fomnō. Dn̄e quis fecit tibi iſtudᶜ Rn̄ditxp̄s. Illi qui me ꝯtempnūt ⁊ caritatem meā negligūt: ipſi hoc fecerumtTūc illa rediens ad ſeipſā nitantuꝫfuit affectatā ad paſſionē iheſu xp̄ivt raro ſine ſacrimis ad memoriā veduceret miſteria acerbiſſime paſſionis eius ¶ In duodecīo āno birgittaoperi plumario de ſerico ⁊ auro intēdens cum ſuis puellis cōeuis animoanxīata vt opꝰ facere neqͥret: oculosmētis ad deū dirigebat. Et ecce viſaeſt quedā v̓go ignota ſibi conſedensin hoc opere aminiculās Sed interrogata que ſibi ꝯſediſſet reſpōdit ſe neminē vidiſſe. Matertera eius hec videns ⁊ opus iſtud nō a tam benerapuella ſed a deo ſubtilit̓ factū cōfiderans: inter reliquias ſuas fideliterreſeruauit ¶ Nocte quadā hͦ matertera cubiculū v̓ginis latēter īgreſſa

inuenit eam alijs dormientibꝰ in filentio ⁊ ſecrete crucifixū cū lacrimusan̄ lectū nutā exorantē. Que ſuſpicata leuitatē v̓giniſ eā virga ꝑcuſſitſed virgā in minima feuſta ꝯminutaeſt. Hec āmirans ayt. Quid feciſtibirgittaᵉ. Nūquid te docuer̄t mulieres aliqͣs orationes fallaces? Rn̄ditcū lacrimis. Non. dn̄a mea. ſed furvexi. de lecto vt laudarē eū qui me ſemper ſolet adiuuare. Et illa Quis eſtille? Cui virgo ayt. Crucifixus quēnuperrime vidi. Et ꝓpter hoc ex illadiei matertera cepit eam feruētiꝰ diligere ⁊ plus venerari ¶ Non longopoſt hoc cū quadā vice lude̓t cū ꝑuellis: vidᵗ dyabolū quafi habentē centum manus ⁊ pedoſa horrendo mododifforme. Vnde p̄territa cucurrit adlectū ſuū humilē ſe xpō cōmendansVbi itorū dyabolꝰ apparēs dixᵗ Nychil poſſuꝫ niſi ꝑmiſerit crucifixus.D ¶ Animaduertēs exinde pr̄ euiſꝙꝟ̓go nubil̓ a. tā ſpectabil̓ ⁊ moribꝰelegās veluti alterā heſter: genꝰ ſuūpoſſꝫ altiꝰ extolle̓: ⁊ qͣſi fons puꝰ influutiū maximū creſcēs in aquaſpluri mas pedūdare: ipſā cuidā viro titurni diuiti nobilicupiudēti pͥncipi nerecio noīe Vlphoni de vlphaſo deſpōſauit. Ꝙnit̓ ſe ꝑ vnū annū pudici inv̓ginitae vixer̄t: deuote rogātes deūſi ꝯuenie̓ deberēt ipē crearet ꝓlem exeis ſeruitio eiꝰ deputandā. Poſtꝙͣ ocarne ꝯuenerāt: ſꝑ in qͣdrageſima ⁊in magnis feſtis ⁊ in oī feria ſexta acarnali cōpula abſtinebāt. Et tuntipſa occulte dormiebat induta extralectū in pauimēto vel tabilla in vnotapeto. E ¶ Ambo g̓ aſpirāte ſpūdei ꝯtugiū ſuū honeſtiſſiē ſeruauer̄taodō⁊ hoībꝫ dilecti in venuſta morūhō eſtate ⁊ maturitate felicit̓ ꝓfecer̄tIpſa v̓o filios ſuos cū magͣ ſolicitudine ⁊ diligētiā educaut. qͦs qͣt aqͥlaꝓuocās advolandū pullos ſuos: etſuꝑ eos volitās vnguibꝫ corrcīonis aſane doctrīe: radijs ſol̓ iuſtie obiecitordinans eis ingrōs qͣ ipōs in fide ⁊