Sirgitta pͥncipiſſa.CCCXXXV ij.

¶ De ſancta Hirgitta viduaAncta Birgitta in regno fuetie oriūda: n̄ tm̄ ex pr̄e a inrēQmibꝫ: veruētiā ex ꝑn̄tū ꝓgenitorinobilibꝫ ⁊ corā deo ⁊ mūdo pobus excelẜ: iuſtificatōes dei feruēterveqͥrentibꝫ ⁊ ꝑeg̓natōes ceteroſqꝫ pꝰos actus auidiſſiē ꝯplentibꝫ illuſtrēduxᵗ originē. Oīs ſiqͥdē eiꝰ cognatio⁊ gn̓atio ſic̄ thobye: in boͣ vita ⁊ ſcācōuerſatione ꝑmaſit Ita vt acceptieſſēt tā deo ꝙͣ hoībꝫ ⁊ oībꝫ habitantibus terrā. Nā auus ꝓauꝰ ⁊ attauꝰpatris ſui exēplo abrahe⁊ alioꝝ antiquoꝝ patrū: ꝑeg̓nabant̉ a dn̄o inhoc mūdo ꝙͣuis eſſet diuiteſ in ꝟtubepulch̓tudinis ſtudiū habētes pacificantes in domibꝫ ſuis: ſacramentadn̄ice paſſionis ad memoria veducētes: ꝑeg̓nationē ſua vſqꝫ in ciuitatēſanctā ihrl̓m ⁊ alia loca q̄ xp̄s ih̓usſua corporali mirificauit p̄ſentia nōſn̄ magnis laboribꝫ ⁊ ſūptibꝫ felicit̓ꝑduxerūt. quoꝝ nobiliū dn̄s intrōitū ⁊ exitū miſericordit̉ cuſtodiuit.Horū veſtigijs Girgerꝰ pr̄ Birgitteinheres multa loca ſcōꝝ .ſ. btī Iacōbi ⁊ alia circa mare meridianū deuotiſſime viſitauit. Daratꝰ vlteriꝰ iread terrā ſanctā. niſi apl̓ice ſedis cōſiliū ex rōnabilibꝫ cauſis obſtētiſſetIpſe inſuꝑ oī die veneris pctā ſuaꝯſueuit huiliter ꝯfiteri. ſepiſſime ꝓferens iſta verba. Sic me die venerꝭp̄parare volo ad deū vt qͥcqͥd ceterisdiebꝫ deꝰ mihi dederit: ferre eqͣnimit̓ſū paratꝰ. illud venemorās ſapiētꝭNe moreris in craſtinū differēdo penitētiā ignorās qͥd ſuꝑuētura pariet tibi dies. ¶ Simili mō hͦ idē filiꝰſuꝰ ōnibꝫ diebꝫ vite ſue fidelit̓ ſeruauit Corpus ſuū pꝰ cōfeſſionē ſecreteflagellis acerrimīs verberādo. vt inflagella paratus xp̄m flagellatū inſuo glorificaret corpore ⁊ a vitijs ⁊ꝯcupiſcentijs iugiter crucifigeret carnē ſuā ¶ Mater fimilit̓ huiꝰ gl̓ioſedn̄e nobilis extitit ⁊ deuota. cuiꝰ pr̄de ſemine regio natus erat. decorem

domꝰ dei diligēs. pluribꝫ fundatꝭ eccleſijs: ip̄ẜ iuxta magnificentiā ſuāꝑ ampliſſimos redditꝰ dotis noīe cōſtituit ⁊ dotauit B ¶ Egreſſus nāqꝫbirgitte dei ſponſe filit qͣſi diluculuꝫSinitus p̄paratus. Nā cū adhuc inmatris geſtaret̉ vtero: cōtigit matrē eius in qͦdā ſinū marꝭ̓ pati naufragiū Et cū multi ꝓmiſcui ſexꝰ eſſētſubmerſi dux regni dn̄s hricus frater regis ſuecie vidēs ipſaꝫ in ꝑiculocōſtitutā: onbꝫ modis quibꝫ potuiteā viuā ad littus ꝑduxᵗ Sꝫ miro mōſequēti nocte eidē matri quebā aſtitit ꝑſona in veſtitu fulgēti dicēs Saluata es ꝓpt̓ boniū qd̓ habes in vterō. Ideo nutri illud cū cai̓tate dei. qꝛtibi ſpecialit̉ a deo eſt donatū Nata vero puella ſacerdos quidā vicinioris eccleſie vite approbate ⁊ etatꝭ ꝓuecte qͥ poſtea factꝰ eſt ep̄s aboenẜ.regni ſddetie vidᵗ inter orōnes ſuasnocte vigilando nubē lucidā. ⁊ in nube ſedentē virginē in manu ſua libꝝhabentē. Cui āmirāti vox q̄dā rn̄dēsei dixit Nata eſt birgero filia cuiusvox mirabilis ꝑ mūdū audiet̉ vniuerſū ¶ Pꝰ ꝙͣ hͦ iuuēcula ī hūc mūdū egreſſū ceꝑit: fere ad triēniū qͣſielinguis obmutuit. ⁊ os ſuū ad loquendū nō aperuit. In fine vero triennij adeo plene vſū obtimuit loq̄ndi­ ꝙ iā nō more loq̄ret̉ infātiū balhutiendo. ſꝫ ꝯtra tande etatꝭ naturāverba ꝑfectiſſime veſonauit IInterea me eius in elemoſinis ⁊ oībꝫ operibus v̓tuoſa ſꝑ exiſtēs infirmat̉. q̄aliquibꝫ diebꝫ p̄ſciuit ⁊ p̄dixit obitūſuū Cūqꝫ iā eſſet egreſfura de corpoe̓virū ſuū ac alios de tranſitu ſuo dolentes ſic affat̉. Quid doletisᵉ. ſufficit hucuſqꝫ vixiſſe Congaudendū eſtmihi. qꝛ ad potētiorē dominū ſū vocata. Et vocatꝭ filijs valedicēs oībꝫin dn̄o reqͥeuit C ¶ Mortua gͦ inrēvirgo deo amabil̓ matertere ſue domine magne prudētie et deuotōis apatre traditur nutrienda. Puellulaigit̉ ſancta cū iā ſeptēniū attigiſſet

v. j.