CCCXViij.Magnus nir.
doctrinā eos illuminaret in menteE ¶ In ꝓceſſug̓ bonoꝝ opeꝝ euenitvt. xiiij. kl̓as ſeptēbriſdebitū letaleſolue̓t hūane ꝯdicōis. qd̓ ⁊ multꝭ an̄p̄dixerat: ⁊ hunri parte vbi corpꝰ ſepulturā accipet: patēti miraculo indicauit. ¶ Nā cū horā clauſiſſꝫ extremā feretꝝ in currū ab indomitꝭ iumētis vbi nūc qͥeſcit dedūctū ē. Et cū deuo te illiꝰ celebrarēt̉ exeqͥe: incēſo redolēte ⁊ duplatꝭ incēſis accidit caſualiter vt vna cādelaꝝ nō ſolide poſitade baſi cade̓t Qd̓ cernēs deuota ml̓rq̄ penitētiū vitā iā agebat qꝛ c̓culūferreū ī lamētū geſtabat ad brachiūcadelā in debito loco vepoſuit; ⁊ c̓culus ferreus fractus de brachio cū ſtrepitu ī medio ꝓſilijt ¶ Quidā aūt malignus barbā corporꝭ viri dei defūctitetigᶜ eiqꝫ blaſphemādo dixᶜ Inuēterate dieꝝ maloꝝ: ꝙͣ pl̓imoſ ſeduxiſtiMox ſcm̄ corpꝰ manū dexterā leuauit; ⁊ improperāti vnū oculū ꝑcutiēdo excuſcit. Ꝙ ſtatī cōſcius ſue culpein caſtigatione dieꝝ multoꝝ et deuctarū precū vehabuit ab ipſo oculuꝫexcuſſū. Ob quoꝝ miraculorū ⁊ fidedignarū ꝑſonarum teſtimonia: cephas ⁊ monarcha ſup̄mꝰ militātiseccleſie ipſū inſtituit mēte deuota veuereri ⁊ ſibi dnlie cultū vt decet ſāctop̄cepit exhiberi. Sicqꝫ a mirēbergēſibus vt patronus colit̉ ⁊ ab ipſisdies eiꝰ velud ſup̄ma feſtiua celebr?F ¶ Modernis aūt tꝑibus factū eſtqd̓ quedā aduena mulier in die ſoleminitatꝭ ſue fuſo ⁊ girgillo intenderet. ⁊ a ſuis yconomis ꝓhibita eſtQue garrula ſe excuſando: incuſauitdicens Ad quinqꝫ miliaria neſciturquis ſit ſanctꝰ ſebaldus Vnde laborēinchoatū perficiā Ipſa autē a tantoſpacio accola fuerat. Et factum eſteadem hora: vt cū magno dolore viſum amitteret. Que monita eſt vteius feſtū deinceps ſolemini voto p̄miſſo ſtuderet venerari cū offertorioſingulari. Quod cū feciſſꝫ. ad interceſſionē ſancti ſebaldi viſū amiſſū-
lūcidius accepit gratum ¶ Multaquoqꝫ ⁊ alia imiracula deus per ſeruum ſuū operatus eſt. que hic nonſunt conſcripta. Veneramur te igit̉ſancte patrone ⁊ ſupina mente p̄camur: vt rorem celeſtis gr̄tie nobisimpetrare dignerꝭ vt mundis mentibus in hoc ſeculo deo gratam degamus vitam. vt poſt hoc exiliū antedei ⁊ virginis filium ſtemus ſine rubore: atqꝫ ad vitam beatam tecumintremꝰ cū gloria ⁊ honore Qd̓ nob̓p̄ſtare dignetur. ⁊cͣ. :¶ De ſancto Magno martire.Catiſſimꝰ itaqꝫ athleta xp̄imagnꝰ cū eſſꝫ vnicus ꝑentibꝫmatꝰ in ꝑtibꝫ apulie in cītatetranas. atqꝫ cū eius ꝑntes eſſēt pagam a nulla facultate gauderent. ⁊eis creuiſſꝫ filiꝰ magnꝰ. cepit a ꝑentibꝰ ſu aderi vt ſe mercenariū facerētad paſcēdas alienoꝝ oues. vt vl̓ ſicvniꝰ ſb̓ſtantiā haberet. Cepit autēbtNimꝰ magnꝰ cōtriſtari vehemētereo ꝙ moleſtias ꝑntū n̄ potea̓t ſuſtinere. Dni aūt mīa affuit puero ſuovt mitte̓t angelū ſuū. ⁊ eunte eo ꝑviā apꝑuit ei iuuenis qͥ ſic ayt. Qd̓triſtaris magne. Nā me quē videsſcias miſſū ad te vt t̓ ꝯſolatōꝫ p̄brāNūc gͦ tolle qd̓ tibi dn̄s tranſmiſitErāt aūt auripōdo talēta decē Ꝙ dūreu̓ſus fuiſſꝫ btīſſimꝰ magnꝰ ad donꝑntū ſuoꝝ gaudēs veferebat pr̄i ſuoqͣl̓r ei dn̄s apꝑuiſſet. rogabatqꝫ ꝑntes ſuos di. Or̄ dn̄s nob̓ ꝑ ſuā v̓tutēdedit vt ⁊ nos pauꝑibꝫ demꝰ. ceterūpr̄. ꝯpara mͥ ouēs ad paſcēdū. Et cūīpletū eſſꝫ oēdēſideriū ſuū: cepᵗ ouespaſce̓. Creſcebāt aūt ei oues gregismultū ⁊ ita affuit dn̄i mīa vt de decē⁊ octo ouibꝫ fierēt ei mille. Tūc beatiſſimū magnū cū adhͦ paganꝰ eſſꝫſic dn̄s inflāmabat ad eleōſinā. vtde tōſura ouiū ſuarū adīple̓t ſacroslanis ⁊ ꝑ noctē ad cītatē depōebat apauꝑibꝫ xp̄iaīs l̓ viduis erogabatAd qͦs ita dicebat Nemī dixeritꝭ Sꝫ