Sebaldus cōfeſſor.CCCXV ij.
vacuū veliq̄rat: plenū inuenit. Vn̄q inuitati ſūt ſobrie refecti. Eius exinde approbāt doctrinā. ⁊ benedictione ab ipſo accepͣ:cū leticia vnuſqͥſqꝫpemieauit ad ꝓpria. ¶ Alia etiā vicecū hominibꝫ verbū dei p̄dicae̓t: e medio audientiū qͥdā ſurgēs hereticusoīa eſſe falſa que ſcūs ſebaldꝰ p̄dicabat ꝑtinaci animo aſſevebat: ⁊ inpublico nefandaverba ꝓmebat Qd̓vir dei e̓nēs deū exorauit: ut euidētifigno patefaceret hominibꝫ: ꝙ fidesxp̄iana ſolū ſit ſcala illa: cui innixꝰeſt dn̄s Atatīqꝫ hereticū vſqꝫ ad collūeiꝰ deglutiuit tellus. Clamas autēalta voce ſcm̄ ſebaldū inuocauit vtpro eo intercede̓tOmnē falſitatē hepeticam abnegare ⁊ ſoli xp̄iane fideiſincera mente ſpopōdit inhere̓. Sicqꝫad orōeꝫ viri dei factū ē: ut qͥ pͥus corpore tēdebat ad yma: clara fide eleuaretur ad alta d ſtuporē v̓o huiꝰ miraculi: multi infideliū ſūt ad fidē cōuerſi ¶ Relictis itaqꝫ ytalye ꝑtibꝰbauariā ꝓficiſcit̉: vbi cītas ratiſbonēſis optinet pͥmatū. Ad cuiꝰ latusingēs fluuiꝰ ⁊ inuadabilis decurrit.Exutus igit̉ melote: ciliciū ſuū ſuꝑaquā pones ſtetit ſuꝑ eam vt nullacorpori ſuo ineſſe gͣuitas videret̉: ẜqͣi dote ſb̓tilitatꝭ fulcitꝰ felicit̓ portū ēadeptꝰ Qd̓ qͥdā incola ciuitatꝭ vidit⁊ ipſū ad hoſpitiū ſuſcepᵗ Et cū virūdei hō eſte ⁊ veuerēt̓ trͣctae̓ vellꝫ a vicino ſuo qd̓dā vitrū ſolēne excrediditqd̓ ſcō viro vino īpletū porrigēs ⁊ incaute tenens fractū in terra cecidit.Scūs ꝟo ſebaldꝰ ꝑticulas collegit: etabſqꝫ leſionis ſigno vas creditū vtveſtitueret̉ reintegͣuit D ¶ Expletoaūt modico tꝑe qd̓ in illa cītate deuote ꝑfecea̓t: opidū nurēbergēſe cuiadiacet ſilua magͣ ſtuduit ſui ex p̄ſentia decorae̓: ⁊ plebē illā q̄ in beneplacitꝭ theatrͣticaꝝ ſpirituū ced̓ mentibus periodū explebāt: ne ſic miſerabil̓r perirēt luce ve̓ fidei māuduxꝭnormāqꝫ militāti ſūmo regi eis v̓bo⁊ facto p̄ſcripſit Nā vitā turbaticā
actiuā benigne ꝑfecit ī opido ſꝫ qͥetavita ꝯtēplatiua fūgebat̉ in ſilua.Accidit aūt in eadē filua. ut rurēſisqͥdā par boū anitteāt qd̓ ꝓpt̓ paſcuain ea minauea̓t. Hora at crepuſculiſcm̄ ſabaldū obuiā habuit. Qui cūab eo cauſā dolorꝭ didiciſſꝫ: dulciterrn̄dit. Que̓ diligetiꝰ ⁊ inuenies Cuivillanus. Statī me nox app̄hēdet. Etcū amiſero lucē qͦ ire debea neſcio Etcū vir dei ex ꝯpaſſione oraſſꝫ: dixᵗ ei.Grige manus cōiūctas Qūo factoſtati digiti manuū ſine arſura luceꝫradi abat fulgidā: ita vt n̄ noctꝭ videvetur tenebrā: ſꝫ vt hret̉ lux meridiana. Ad quē ſcūs ſebaldus ayt. Deūlauda ſaluatorē. quia qd̓ amiſiſti intriſticia: redūces in leticia Ꝙipigreiuit ⁊ boues ꝑditos celerit̓ inuētosreduxit ¶ Cū aūt nurēbergēſibꝫ ſalutarꝭ doctrinē bn̄ficiū īpende̓t: qͥd āpauꝑ mechanicꝰ machīarūqꝫ factoripſū hoſpitio ſuſcepit. Hyenis autēeāt. Tt̄ vir dei dixit hoſpite vt lignaportae̓t a ignē face̓t vt gelidū corpꝰpoſſꝫ renouae̓ ad rogū Que ob tenacitatē ſui mariti ipſā ꝓhibētē: iuſſaviri ſcī nō fecit. Tande trāqͥllā mēteverbis impetuoẜ dixit Si nō vis autvales afferre ligna: apporta ſaltemglaciē de platea. Qd̓ cū illa feciſſet ⁊vir dei oraſſet: ex glacie factus eſtignis copioſus acſi aridoruꝫ lignorum ſtrues fuiſſet incēſus. Hoſpesvero ad forum cucurrit: c piſces ſuborbatione oculoꝝ anathematizatosemit: ⁊ deprehēſꝰ oculos amiſit. Adquē beatus ſebaldꝰ ayt. Ligna vn̄lumen ⁊ ignē habuiſſē vxorem tuāmihi miniſtrae̓ ꝓhibuiſti: ideo a lumine corporis iam es ſecluſus. Sedqͦniā ex pietate corporꝭ̓ ad id malūes deuolutꝰ beneficiū ꝑcipies curationis Et collectis de terra ocul̓: oratione p̄miſſa debitꝭ eos īpoſuit locꝭ.Ad qd̓ mia̓culū nu̓rēbergē. oībꝫ: vita ⁊ fama ſcī ſebaldi celebriſ facta ēCōſidea̓bāt ei ꝙ tal̓ qͥ ꝑ ſcā oꝑa illuminabat hoīeꝫ in corpoe̓: ꝑ ſanctam
R. iij.