Magnus nir.CCCXV iij.

ſi quis vos interrogat. dicite dn̄s donauit nobis. de me aūt nemo ſētiatG ¶ Tūc deſcendēte rō ad cītatē: dūageret̉ feſtꝰ dies dn̄i: hec erat lectioin ecc̄ia. Petite ⁊ accipietꝭ q̄rite ⁊ inuenietꝭ. pulſade ⁊ aꝑiet̉ vob̓. Et hijsauditꝭ bt̄īſſimꝰ magnꝰ figēs intētionis ſue curſū ad ſemetipſū aytEccemagne tā diu ꝑ euāgeliū tibi manifeſtae̓t. ut ad lumē ꝑtingas veritatꝭErgo a tn̄bris vedeamꝰ ad lucē. qꝛ ꝑdidimꝰ qd̓ laborauimꝰ: ſi fructū laboris amittimꝰ Fructꝰ aūt lahorꝭ hͦ ē.ſeqͥ ſaluatorē. gͦ teneamꝰ aīo qd̓ tenendū ē. ⁊ oīa q̄ reſpuēda ſūt velinqͣmus Ido q̄ſiui vt inuenirē. idō īuenivt beneā ¶ Hͨ ſecū cōtidie reuoluēsaīo meditabat̉ ⁊ cōtidie faūlos xp̄ineqͥrebat Tc̄ reqͥrēte eo occurrit ei angelꝰ ī ſil̓itudīe hoīs qͥ ſe dice̓t quēdāiuſtū ⁊ ſcm̄a venerabilē viꝝ noīe redemptū ꝑ oīa eruditū Audiēs hͨ bratiſſimꝰ magnꝰ ſtatī miſit ſe ad pedesageli ⁊ rogauit eū cū lac̓mis vt eūꝑduce̓t ad ſcm̄ ſacerdotē Fit ꝓuidēteangelo qd̓ ⁊ fide ⁊ deſiderio īplorauit⁊ p̄ducēte angelo dn̄i inuenit Et cūingreſſuſ fuiſſꝫ ad domū ſacerdotꝭ ſil̓cū āgelo. ſtatī ſe btīſſimꝰ magnꝰ ꝓſternēs ad pedes ſacerdotꝭ: ⁊ plorāsdicebat. On̄de mͥ qͦ iturꝰ ſū vt me̓arvide̓ ianuā dn̄i ſaluatorꝭ. ꝑ quā introducit ⁊ ſuo pr̄i cōmendat eos qͥ indn̄o ſperāt. Tūc d̓t ei ep̄s. Sapiēs ⁊bonꝰ fab̓cator ē ſaluator xꝰ ⁊ cuſtosqͥ inuiſibili v̓tute cūcta mirabil̓r cōſtituit. ipē tuā ſuſcipiat ꝯfeſſionē int̓electos qͥ ꝯfiten̉ pr̄em ⁊ filiū ⁊ ſpiritūſāctū Et cū hͦ dixiſſꝫ baptizauit eūſcūs vedēptus ep̄s dicēs ei. Integraſapīa ⁊ mīſterio dn̄i immōrlis ꝑ ſaluatorē ih̓m ⁊ ſpm̄ ſcm̄ replearis. Acvbi baptizatꝰ ē: āgelꝰ dni michaelſuſcepit eū ⁊ a btō epō intra paucosmēſes edoctꝰ ōnibꝫ lr̄is d̓inis cepᵗ eēdiligēter inſtructꝰ ¶ Et dū iſta ꝑ eūon̄deret dn̄s ih̓s xp̄s et multa taliafama eius ꝑcurrebat ꝑ totā apuliānotūqꝫ factū eſt. qꝛ volebat ſibi dn̄s

eū cōfeſſorē elige̓. Tūc vniu̓ſus ppl̓sclamabat ad beatū magnuꝫ vt eisipſe ſcm̄ ageret ep̄atū. Ad qͦs rn̄ditbtūs magnus Niſi dn̄s cuſtodieritciuitatē. inuanū laborāt qͥ edificanteam Niſi dn̄s mihi peccatori venelauerit: ⁊ vos oēs oraueritꝭ eū ſi ſit inme volūtas dn̄i. nō facio qd̓ iubetisTūc oēs xp̄iani per triduū ieiunauerūt ⁊ lacrimas fuderūt in ꝯſpectudni vt eis veuelaret de iuſto ⁊ ſanctomagno Ipe autē beatiſſimꝰ magnꝰſeptē diebꝫ et noctibꝫ ieiunās orauitdn̄m edia aūt nocte angelus dnīapꝑuit ad cōſolandū beatū magnū⁊ ꝯſolatꝰ eſt eū dicēs Magne exaudita ē orō tua. nā lacrime ppl̓oꝝ addn̄m ꝑuenerūt. fac que hortaris. qꝛꝑ te multi liberabūtur. ⁊ ꝑ to multorū exaudiet̉ oratio. Tūc dū miraretur beatꝰ magnꝰ ab angelo. ⁊ furrexiſſet ab oronē: alloqͥt̉ ppl̓m dicēsFiat volūtas dn̄i mei ſicut ⁊ voſtra.et dū ꝯpletū fuiſſꝫ ep̄atꝰ eꝰ pͥnᵐ. oēsde ſalute eiꝰ ceperūt gaude̓ Erat aūtſcūs ⁊ verꝰ ep̄s xp̄i ſimplex inter choros ſcōꝝ. multaqꝫ mirabilia per eūfecit dn̄s. ¶ Et dū hͦ āgerētur a btōmagno: erat vir quidā noīe caſtoriꝰin ꝑtibꝫ āpulie. Iſte aūt ꝑ ſex ānosegritudinis mnnie incōmodo tenebatur. ⁊ factꝰ eſt mutus. ⁊ tn̄ intelligentie ⁊ audientie habebat ſenſū.Hic itaqꝫ cū intellexiſſꝫ oīa q̄ beatusmagnꝰ dixea̓t ⁊ tātū lumē c̓ca eū vidiſſꝫ. cepit ꝓuolutꝰ genibꝫ eiꝰ rogae̓eū qꝛ loqͥ n̄ potea̓t manuū digitꝭ innuēdo Hūc cū vide̓t btūs magnꝰ cordis ſecreta lingue p̄dicatōe declarae̓velle ⁊ nō poſſe: cauſā eiꝰ ſilentij ꝑcotatꝰ ē Quā dū ꝯpleuiſſꝫ btūſ magnus dixit Si gͦ verꝰ ſeruꝰ xp̄i ſū. et ſivora ſūt oīa que audiuit hic ex orein eo ⁊ credidit: iubeat dn̄s ieꝰ i h̓ sxp̄s: ut redeat ad eū officiū ẜmonis⁊ apiat os eiꝰ qͥ aperuit os zacharioTūc faciens ſuꝑ eū cruceꝫ xp̄i ſanctꝰmagnꝰ ſtatī cepit clamare caſtoriꝰvoce magna dicens Beatus es tu ⁊

K. iiij.