CCCXV ij.Sebaldus cōfeſſor.
locupletat̉ Pluſtrant̉ igitur regna⁊ pͥncipatus regis imperio: ſi qͣ nobilis reperiat̉ virgo: q̄ eius vnico filio ſociet̉ mrionio. Dirigit̉ aūt magnifica ābaciata regi de filia cuiſdaꝫcōmitꝭ. de domo ⁊ vegno fracie v̓ginemultū ſpecioſa ⁊ bonis moribꝫ ornata: q̄ regi placēs filio ſuo ſebaldo eſtin mrionio ſociata In pͥma igỉ nuptiarū nocte: an̄ mediū noctis virgoſpecioſa nō veꝝ maritū: ſꝫ ſue v̓ginitatis pudiciſſimū p̄ſentit cuſtodem.Dꝰ mediū ꝟo noctis: pudicꝰ ſpōſusſponſā ſuā more ſagacl̓ doctoris alloqͥtur di. Virgo gn̓oſa: mͥ mrīonialitor es ſociata: leges inrionij cū angelici te ignorae̓ n̄ decetBona res innrionio ē fecūditas corpoꝝ: ſed multo melior ē in mr̄ionio euāgelico fecūditas mētiū: ſine pollutōe corpoꝝſeu ꝯtactū qͦuis mō mēbroꝝ. Nā inmr̄ionio euāgelico v̓ginitas ꝯſulit̉v̓ginitas ꝓbat̉: v̓gmnitas ꝑficit̉: q̄ſtipēdia collegit meritoꝝ Quae̓ dulciſſima ſpōſa mea certae̓ ⁊ militavedeo debemꝰ ⁊ ſūmo ſtudio in nrā virginitate ẜuae̓ apl̓icū dictū: v̓go cōgitat q̄ ſūt dn̄i vt ſit ſcā corpoe̓ ⁊ ſpūHac doctrīa ſpōſe v̓gini ꝓ valēte data eidē imꝑauit filentiū: a more btīalexij a v̓gine receſſit ¶ Itaqꝫ ī nocturno tꝑe qͥcqͥd diuitiaꝝ deliciarū ⁊honoris eāt hꝰ mūdi a ſe abdicauit⁊ artā viā he̓miticā elegit Nā ſiluādenſa ⁊ ab hoībꝫ remotā intruit. in qͣdiurnis ꝑiter ⁊ nocturnis: ꝓlixis ⁊deuotꝭ orōibꝫ inſiſtebat. ⁊ ꝑ multasnoctes inſōpnes: cōtidiana i eiuniaꝑſoluebat Int̓ea. cū qͣſi funeꝝ ex arta vita corpꝰ ſuū geſtaret ꝓ pōderenullo tn̄ mō deſtitit malignus ſpūsliuidas carnis ſcintillas inſtaurareita vt ⁊ in nemore nō minꝰ certae̓t ꝙͣtiro ſcl̓aris in leticiā mūdiali feciſſꝫNam qͦtiens carnis de hoſte ꝑuerſoſtimuli legi mētis repugͣre nitebāʳtotiēs vep̓bꝫ electis intime volūtatꝰP vulnea̓ corporꝭ̓ extīxit qͥcqͥd delectationis carni vndecūqꝫ inſurrexit
Proīde cū luſtrꝭtribꝫ monāde ſūmoregi in he̓mo militaſſꝫ: flagrabat cōuerſatōe in ppl̓o. ut granū ſcolaſticūī agro dn̄ico ſeminae̓t. vt ex effectuoꝑis ſeq̄ret̉ ſui laudabil̓ ꝯuenientianoīs Dicit̉ em̄ ſebaldꝰ qͣſi eloquens⁊ faciēs puſillū genꝰ B ¶ Siluaꝝ g̓linga deſerens: limina ſcōꝝ apl̓oꝝvomē iitima deuotōe viſitabat. vbitūc p̄ſul gregoriꝰ ſecūdꝰ ecc̄īe p̄eratCui cū de tāto viro boͣ fama ⁊ laudabilis vita audite veitati teſtimoniūꝑhibuiſſꝫ: ei officiū indixit p̄dicādiveritatē euangelicā: ⁊ debiles cōfortando bonoſqꝫ ſolidādo: adoctrīa malos coripiēdo ī eo ſtabiliuit audaciāEt cū ad euangelizadum pauperesinorde̓t: cōmites reperit ſui itineris:ſcē vite ꝑeg̓nos &illibaldū ⁊ bomiboldū cū quibꝫ calles aſperos rectotramite ad laudē dei tꝑs expoſuit volubile cū ex itine̓ fatigati fameqꝫreptaret exanimes deſideriū veſcēdiſcō ſebaldo exp̄ſſer̄t Quos cū vir deiv̓bo doctrine hylares feciſſet: ab eispauliſꝑ diſceſcit. oroneqꝫ facta agelus dn̄i ſubcinericium paneꝫ detulitquē capiens ⁊ do gratias agens ſocijs letus diſtribuit ¶ Feſtinauititaqꝫ verbi dei ꝓfeſſor; longabardisſplritalē tribue̓ alimoniā. Et cū ꝓpevincētinā ciuitatē ꝑuū ſiluaticū reperiſſet locū: vtiqꝫ factus d̓initꝰ vlterius progredi diſtulit. Cuiꝰ famagloi̓oſa cū vicina loca ꝑſonaſſꝫ etiāad diſt antes ciuitates intantu eūolauit: vt mediolanēſes ⁊ papienſesceterarūqꝫ ciuitatū vtriuſqꝫ ſexꝰ homines ad ipſū ꝯfluxerūt. Quos benigno amore ſuſcepᵗ: ⁊ in fide catholica inſtruxit Quādā aūt vice cū pꝰp̄dicationē ſuā enceniū caritatꝭ aduene ſecū facerēt: diſcipl̓o ſuo noīedioniſio vini potū ipẜ p̄cepᵗ mīſtrae̓Sed cū non hr̄et: qꝛ nocte ꝑ̄ ordēti cūfiti laboraret ebiberat: mādato viridei ob erubeſcentia ⁊ difficultatē nōpawybat. Sed cū bis ac pluries fuiſſꝫammonitus ad vas acceſſit: ⁊ quod