Arnulphus cōfeſſor.CCCXV.
qelſior omnibꝫ. ¶ Deinde gundolphorectori palacij tradit̉ qͥ ꝑ multa deinceps exꝑmmēta ꝓbatū: theodobertiregis miniſterio dignū aptauit. ℟ſedulꝰ in orōne: in ieiunijs: in miſericordia pauperū incūbebat. Et ſicutſcriptū eſt: veddebat q̄ dei ſūt deo: ⁊ q̄ceſaris ceſari reſtituebat ¶ Intereacogētibꝫ amidꝭ̓ atqꝫ parētibꝫ: inclitāq̓ p̄clarꝭ moribꝫ duxit vxorē: de quaduos filios gn̓auit Vxorēqꝫ defūctaiugis illiꝰ meditatio circa moſteriavel loca ſcā inuigilabat. ¶ Erat ecitēporibꝫ ill̓ in moſterio regꝭ̓ vir egregius noīe romeicus: qͥ deſiderio ulliꝰſcō⁊ familiari iūgebat̉ affectū Contigit autē vt vrbs metēſiū p̄ſule indigeret. Tūc vna vox ppl̓oꝝ Arnulphū domeſticū regꝭ ⁊ cōſiliariū: dignū eē ep̄m acclamauit Ille vero lacrimās ⁊ ꝯpulſus vrbē ad gubernandum ſuſcepit: ac deinceps ep̄ales ſitgeſtās īfulas: ut ec domeſticatꝰ ſollicitudine atqꝫ primatū palacij: etſinolens tene̓t. Auitqꝫ iugit̓ intētꝰ bonis actibꝫ. p̄ſertī in ſuſceptione monachoꝝ ſeu ꝑegrinoꝝ deuotiſſimꝰ inuigilabat ita vt qͦs hoſpitio recepiſſꝫmanibꝰ ꝓprijs pedes abbue̓t: illos ꝙveſtitos atqꝫ refectos deduces: moxalios refocillādos ſuſciꝑet Porro abſtinētie illiꝰ normā narrare qͥs valeat: vel maxime cū interdū pꝰ triduana ſeu āplius ꝓtracta ieiuniapane ordeaceo vel līphe poculo victitaret. Indutꝰ nāqꝫ iugit̓ intrinſecꝰtunice occulte cilicio: ſicqꝫ exeſiſ iammēbris vigilijs atqꝫ ieiunijs geminū ingerebat cruciatū ¶ Cū mulierqͥdā a demonio arrep̄ coraꝫ ſcō p̄ſuledebachari cepiſſꝫ: ille ayt. Heu miſerrmiū genꝰ hūanū. Vt qͥd tā p̄ualuit inimicꝰ: vt vbi xp̄s debet habitare: ibi domiciliū infelix poſſideat.Cūqꝫ vir ſcūs ſe in orōnē dediſſꝫ moxdemoniū clamās ⁊ eiulās a mulierediſceſſit Quidā leproſus ad eū clamare cepit: victū ſeu etiā veſtitū depoſcens Qui cū eſſꝫ barbarꝰ: ſciſci-
tatus ab eo an baptizatꝰ eſſꝫ: rn̄ditNequaꝙͣ dn̄e mi. Nam infelix egoabiectꝰ ſū a ppl̓o: ⁊ qͥs mihi gratiābaptiſmi tribue̓t Accepto gͦ a ſāctoviro baptiſmi ſacramento: repēte decorpore illiꝰ lepra diſceſſit. Et factꝰeſt deinceps in vtꝝͣqꝫ ſubſtātīā ſanꝰqͥ pͥus fuerat pc̄c̄ora maculoſus.¶ Cū autē hec ⁊ ſil̓es ꝙͣ plures v̓tutesꝑ illū ceper̄t crebreſce̓ in ppl̓o: remotiora expetijt loca. in quibꝫ ſoli deoorōnibꝫ ſacris vacae̓t. Sꝫ iteꝝ ꝯſcientiā tactꝰ ne plebs ſibi a dn̄o creditaillo remoto et̓ne vide pabula qͥddaminꝰ acciꝑet: cepᵗ ꝑ epl̓as a pͥncipoflagitae̓ vt ſucceſſorē fibi p̄ſulē dae̓tqͥ p̄dicationis verbū dignꝰ ppl̓o ſeminaret. Cui rex lothariꝰ int̓ ceterāſic reſcpͥſit. Dn̄ ⁊ pr̄. Iſtud nrā preſūptio nō p̄ſumit face̓. Sed ſi qͣlibetdeuotione ꝯpulſi alicubi deliberatisexpectare: nos petimꝰ vt ſalua pacevoſtra: nos vel cōmunione ꝓ amorediuino nullatenꝰ relinqͣtis ¶ Poſthec autē paucis tēporibꝫ actis: viroiuſto iugi intentione pulſanti? ſāctꝰgoericus conomēto abbo Huiꝰ ſucceſſor eligitur. Qūo audito vir egregius romericus: ad beatum pergitarnulphū? atqꝫ ex cōuenientia vtriuſqꝫ inſra vaſta heremi aptū eidemp̄parat locū. Relictis igitur ſeculi vebus atqꝫ pauperibꝰ erogatis velutinouus helyas ad heremū ꝓperat. etintor beſtias ⁊ feras ſilue ꝑuis māſiunculis paratis: cōtidiana meditatione laudes deo perſonat. Acciti squippe aliꝙͣtis ſe cū monachis: necnō et leprōẜ quibꝫ manibus ꝓprijsſeruitutem impendebat: calciamenta a pedibus detrahens atqꝫ detergens capita ⁊ pedes illorum crebriꝰabhuens: necnon et lectos ipſorumveciprocis diebus ſtudioſe componens. Nam ⁊ coquine ſeruitium nōabhorrenſ. ⁊ cocus ſepe eſuriens ipēſuos cōtubernales paſcebat. Sed etlectū ſuū ſpretis mollibus ⁊ p̄cioſisveſtibus cilicio exornabat. In hijs
K. j.