CCCXVj.Agapitus nir̄.
igitur atqꝫ innumea̓bilibꝫ bonis dūangelicā ageret vitam? ⁊ dn̄s ſuūathlethā ad deſtinatū brauiū volēsvocare ad vltimū vrget̉ diem. Qūoꝯꝑto adeſt vir religio ſuſ romericꝰ cūceteris moͣchis: eiꝰ p̄ſtolās egreſſū.Tūc ſacratiſſimꝰ pontifex ayt Boniviri ⁊ amabiles dn̄i obſecrate xp̄mꝓ me. Iā em̄ eſt dies in qͦ iudici meorep̄ſentandꝰ apparebo. Quid faciā?Nichil boni geſſi in ſcl̓o. Oībꝫ ſceleribꝰ ⁊ pctīs vallatꝰ coartor ꝓ quibꝫdn̄ꝫ vt veniā me̓ar ſupplicate Int̓eavenit hora vt ſcā illa aīa manibꝰ angeloꝝ ad xp̄ꝫ geſtaret̉ Fit ilico gaudiu magnū. ꝓculdubio ſuꝑnaꝝ v̓tutū in celo. ⁊ ingēs luctꝰ paupeꝝ xp̄i⁊ moͣchoꝝ ī ſcl̓o Siqͥdē vir eg̓giꝰ romericꝰ adducit ſcīſſimū corpꝰ eiꝰ cūdigͥtate ⁊ hōre qͦ valuit: ⁊ in caſtellohabēdū ſepultue̓ tradidᶜ ¶ Pꝰ octofere ānos ſucteſſor eiꝰ goericꝰ cōſilioinitor cōac̓uata clericoꝝ ſeu etiā laycoꝝ ingēti caterua: aſſcitiſqꝫ duobꝫep̄is ſecū vna parit̓ ꝑgūt ad heremūQuo in loco excubias cū veuerentiacelebrātes: ſcā mēbra ab vrna lapidis auferentes grabato imponūt:atqꝫ mox cū gaudio venieāt ad vrbēNa ſuauitatꝭ odor ex hijs ſacris mēbris exiens: cūctos vepleuerat vehentes ſcm̄ corpꝰ Dū aūt geſtantes veniunt ad quendā riuulū cuiꝰ riparūtellꝰ exciſa fueā̓t q̄ eūtibꝫ ꝯuallē atqꝫlubricū pādebat meatū: tūc poſteriores qͥ feretꝝ portabāt lapſi corruūtſed vt credit̉ eundē ſtatī angeli ſuſceper̄t. Nā pͥores euidētes nullo vetardantes greſſu grabato in aere ſb̓leuato gradiūtur libe̓: atqꝫ furgētesqͥ lapſi fuerāt iam trāſmeato ꝯualleſeſe iungūt ad collegas Pꝰ hec autēcū leticiā ad vrbē ꝑuenientes: moxoīs ciuitas cū crucibꝫ: ⁊ cereis: atqꝫingēti gaudio obuiā currit: ⁊ ſacrucorpꝰ ſui paſtoris in baſilica ſāctoꝝapl̓oꝝ cū veuerētia ⁊ exultatione ſepulture recondūt ¶ Mox ꝟo qͥd apd̓xp̄m in heremo mercatꝰ fuiſſet: ſuis
ciuibꝫ miracul̓ demōſtrauit Nā mulier quedā noīe iulia luminibꝫ olimcecata: ad ſepulchrum eius acceſſit.Vbi cū ꝓſtrata cū fide oraſſet: abſqꝫmora lumē multoꝝ ānoꝝ tꝑibꝫ defideratū vecepit ¶ P idē autē tempusquidā pedibꝫ ꝯtractꝰ ad vrnā ſcī viriſe in orōne ꝓſtrauit: qui ſtatī veſolutus neruoꝝ nexibꝫ: ſurrexit ſanꝰ ⁊ letus. ¶ Itidē mulier quedā auſa fuitdnica die oꝑari? ſed mox d̓initꝰ verberata: vtraqꝫ manū eſt contracta.Que ad baſilicā ſācti viri clauſāveniens ilico an̄ valuas ſe in orōne ꝓſtrauit; ⁊ cū lacrimis vociferās ſāctūArnulphū ep̄ꝫ vt ſe ſanae̓t exorauitStatīqꝫ digiti illiꝰ qͥ iādūdū fortiterpalmis inheſerant: veſoluto rigorepͥſtinā receper̄t medelā ⁊ r̓meat moxincoluīs ad ꝓpͥa leta: q̄ veneāt triſtis⁊ ꝯtracta Hͨ g̓ de pluribꝫ eiꝰ geſtis ⁊miracul̓ cā breuitatꝭ dicta ſufficiāt.¶ D fancto Agapito martire.Agapitus puer timēs deumomnibꝫ rebꝰ ſuis renūciauita do̓ ſe obtulᵗholocauſtū &cū cotidie in doctrīa xp̄i eſſꝫ ⁊ n̄ ceſſavet: d̓t ad hoīem dei porphiriū P covonā tuā ⁊ ꝑ hͦ ī qͦ videm eē ꝙ ſumꝰmilites xp̄i: n̄ nos abſcōdamꝰ a dyaboli neqͥtiā: ſꝫ magꝭ vltro nos offeramꝰ ⁊ dicamꝰ imꝑatōi̓ aupeliāo Rexpagane qͥd q̄ris diſcipl̓os xp̄i: ⁊ qͥdꝯtra eos vis ſace̓? Qd̓ cū audiſſꝫ rexdixit agapito. Aultū te video eē veſanū ⁊ verboſū: vt an̄ꝙͣ interrogeriipē videarꝭ tibi iudiciū dae̓ Agapitꝰrn̄t Ego n̄ ſū veſanꝰ ſꝫ ſū ſanꝰ. ⁊ ī do̓meo ſpem pono. qͥ dixᵗ. Nolite time̓eos qͥ corpꝰ occidūt. aīaꝫ āt n̄ poſſūtoccide̓ Auelianꝰ dixᵗ Accrdea ſac̓ ficadō magͦ ioui. ne te qͣſi pueꝝ xp̄ianūex nobili faīlia gn̓atū. diu̓ẜ prīs facia īterire Et multi diſcāt ꝑ tua tormēta. qꝛ qͣſi xp̄ianꝰ ⁊ īfra ānos. xv.ꝑatꝰ eſmōi̓ Agapitꝰ rn̄t Tu qͥviderꝭeē filiꝰ pr̄is tui diaboli: cogꝭ me xº domeo eē ꝯͣriū Tūc iuſſit eū rex neruiscrud̓ fortit̉ cedi Agap. dixᵗ. n̄ cedor ſꝫ