CCCiij.Fredericus ep

ſtupris inceſtibꝰ ac adulterijs polluti arma parabāt velut ad p̄liū: dicētes ipſū ſe velle interime̓ ſi quicquidipẜ inferret incōmodi Ip̄a ꝟo ſinodoꝯuocata: ſoli ſenes ad eū ꝑuenerūtquibꝫ ꝑ terrā miſſis: ipſe in eccleſiaorando ac lacrimādo ꝓ pctīs ppl̓i dep̄cans ꝑmanebat donec omēs ꝑmīaducti ad eū cōfluxerūt. ⁊ verbū viteab eo audientes ac illicitis cōiugijsrelictis ſe plene corrigerent. ⁊ ꝙ hecpoſtea nō repeterēt iuramēto cōfirmarent. Ipē ꝟo ibidē ac in alijs prochijs ſingul̓ bene diſpoſitꝭ traiectūeſt reuerſus ¶ Imꝑator vero vt cognouit oīa erga btm̄ Fredericū ꝓſpea̓⁊ nil dyabolici erroris ſibi accidiſſetimuit illuc diutiꝰ cū ꝓhibita ſibi femina ꝑmane̓. ſꝫ verſus galliā remeans eā ſalutauit ⁊ dixit. Hūc nobisꝯtrariū ep̄m ob cauſā nrām ſi potesvllis flecte̓ p̄cibus: aut excecae̓ pecunijs facito. Si ꝟo nō vales: minis extorquere nitere. Qd̓ illa pluries adiuſſū dn̄i ſui tēptans aliqn̄ ꝑ epl̓asaliqn̄ innumea̓s p̄bendo gazas virūſcm̄ cōnabat̉ flectere vt ſibi licentiāin cōiugio ſuo ꝑmanēdi vellet concedere. Ille v̓o reluctādo dicebat taliaabſqꝫ licētia ſūmi pontificis ⁊ alioꝝp̄ſulū iudicio fieri n̄ poſſe ¶ Reginaigỉ in ira exarſit. ⁊ ſecuta imiꝑatorēin multis deo carū pōtificē accuſauit⁊ qualit̓ eū ꝑdere poſſet ſedulo cogitauit Nec ꝓpterea vir dei ceſſauit ſedvt ſe emendarent ſemꝑ plus ceterꝭne perirēt poſtulauit Vn̄ cū p̄dictusimꝑator ꝑ gregoriū papā quartuꝫſuꝑ hmōi illicito ꝯiugio āmonitusſe ad penitentiam dediſſet: ⁊ reginaꝙͣuis inuita velata fuiſſꝫ ⁊ ſtatī incepͣpmīa ad regnū ꝑ ſuos reductꝰ fuiſſetet reuocata vegia ⁊ francia velictain vna ciuitatū ulixta venū cōſediſſetibiqꝫ citharis liris ac tympanis incōuiuijs veſonantibꝫ delicijs vacae̓t:beatus Fredericus cor eius induratūintelligēs: niſi ſe cōuerteret: excommunicae̓ eū ſe velle ſibi p̄nūciauit. ⁊

multoꝝ patrū dicta p̄ponēs ſic ayt.Cur ſi te xp̄i ſeruū aſſeris: ſeruos deiepiſcopos ſine vlla cauſa diiidicaſti. ⁊ eos a ſua digͥtate depoſuiſti?Anſelmū videlicet mediolanenſē archiepiſcopū. theodulfū aurelianēſēyeſſe ābianēſē. ebbonē venieſē. vulfoldū cremoniēſē epōs Nūqͥd p̄cephͦ tibi age̓ qͥ ꝑ ꝓph̓as ſuos d̓t. qͥ vostangit tangit pupillā oculi meiꝰ Etrurſū. Nūqͥd vos vltione veddetꝭ mͥºEt ſi vos vlciſſimi ꝯͣ me. ſcitote velocit̉ reddā viciſcitudinē ſuꝑ caput vr̄mPeſſime egiſtiº. qꝛ a dō nō ab hoībꝰſūmi ſac̓dotes ſūt iudicādi Talibꝫ gͦ⁊ ſil̓ibꝰ āmonicōibꝫ ceſar māgꝭ ꝯͣ viꝝdei iratꝰ. qͣl̓r eū morti trade̓t tractatet regine hoc ſꝑ ꝑſuadēti ad cale nephas ꝑficiēdū ꝯmēdat ¶ Ipō aūt intꝑe ceſar Ludo Sicꝰ frāciā adijt. ⁊ ꝓphanā reginā vt feſtinae̓t in occiſionē viri dei iuxͣ venū vbi ꝯſedeā̓t veliqͥt⁊ vt factū forēt pꝰ ſe ire ne tardae̓t p̄cepit Tūc illa bto p̄ſuli pl̓imas parans īfidias: cū ipſū nec p̄cando necinnumeas gazas ꝓmittēdo aꝓpoſitoflectere potuiſſꝫ: qͣdā eſtate dū vir deipaud ſecū retētis more ſolito mane̓tī cītate cū ſrībꝫ. ⁊ p̄ſcius mibi diē ſuiexpectae̓t exitꝰ: an̄ dies canicularesregina ꝯuoͣtis ad ſe ſuis ⁊ ceſarꝭ fidelibꝫ: eos v̓b̓ alloqͥt̉ talibꝫ. Qn̄te ⁊ ꝙͣmagne p̄ ceterꝭ pōtificibꝫ fredericusep̄s friſonicꝰ mͥ ⁊ dn̄o meo ſit moleſtie: vr̄e vt opinor notū eſt induſtrieQuapropt̓ vos qͥbꝫ phas ē nrā capeſce̓ iuſſa: totꝭ adoro p̄cordijs vt mde eo vindictā faciatꝭ. ⁊ eū ingenioſenō pb̓lice occidatꝭ. ⁊ qͥcqͥd ꝓ mercededeſideraueritꝭ accipiatꝭ Tal̓ ẜmo deūtimētibꝫ dū oībꝫ diſplice̓t: duo iuuenes ſuꝑbi ac cupidi furgētes ꝓmiſerūt ſe ad volūtatē illiꝰ hͦ oīa agere fimercedē eis in futuro vellet redde̓ Qꝓmiſſo. ⁊ ne qͥs innoteſce̓t epō: iuramēto firmato ſūptꝭ̓ ſecū cultellis inmanicꝭ̓ eo die qͦ ſol v̓tit̉ in leonē: traiectenſē vener̄t ad vrbē. ⁊ familiareex ꝑte r̓gine narrauer̄t cū pōtifice ſe