Fredericꝰ mr̄.CCCij.
iuxͣ renū iudith ꝯiugē ſuā&elpi bauaroꝝ videlicꝫ dūdꝭ̓ filiā ſecū adduxꝯſecranda. qm̄ ne excōmunicarẻ abep̄is eo ꝙ eiꝰ eſſꝫ neptꝭ ea inꝑtibusgallie tenere nō audebat. Qui etiācomꝑto p̄ſul̓ obitu: ꝑ ſuos legatosmādauit ſemoribꝫ eccīe traiecteẜ. vtbeatū fredericū ſibi vellēt ep̄m acclamare. ī cū ſūmo honorē ad eꝰ dedūce̓palaciū neſciēs ꝙ volūtas eſſet oīmqd̓ a ipſiꝰ ſuorūqꝫ fuea̓t pͥmatū Statiniqꝫ vt vir dei hͨ cōgͦuit: ſe indignūtāti honorꝭ hūilit̓ excuſauit. ⁊ ingemiſcēs obſtupuit lacrimatuſqꝫ corāomnibꝫ ayt. Cū ſini hō peccator quōpoſſem dei ouiū exiſtere paſtor? Curqͣ me ꝓchdolor rege̓ neſcio vultꝭ hrevectore? Hijs ⁊ multꝭ alijs excuſationibus cora rege ac ppl̓o in mediū ꝓductis: rex ipſo adiurato ꝑ noſ xp̄ibaculū tradidit paſtoralē eūqꝫ ordinari p̄cepit ep̄m in ſua pn̄tiā t illecū videret ſe nullo mō poſſe excuſaremeſtꝰ templū intrās: palmas erexitad celū. ⁊ longam gemedo orationēeffudit ad dn̄m Qua vix cōpleta vexcū ep̄is ſuꝑueniēs ſcm̄ Fredericū inep̄m fecit ordinari. Clerꝰ aūt ⁊ ppl̓sde bn̄dictionibꝫ illiꝰ multū letificatꝰquid laudis qͥd grārū actionis dn̄oreddideāt lōgū eſſꝫ enarrae̓ Pactoqꝫomni qd̓ ad opꝰ ꝑtinebat d̓inū: miperator clerū ⁊ oēs qui aderāt nobiles atqꝫ ignobiles inuitauit ad conuiuiū. atqꝫ diē illū ꝓ amorē bt̄ī viricū magna leticiā ꝑducebat vſqꝫ adveſpeꝝ ¶ In craſtino vero rex ludoHicus ſecū voluēs in animo ꝓpter cōnubiū ſuū illicitū a btō frederico forte ſe maledici poſſe in futuro: ſb̓ pretextu pietatꝭ eū ꝯmonuit atqꝫ ꝑ deūadiurauit de inhabitātibꝫ inſulā inzelādia Maluchra noīatā: qͥ cū neptibus ſororibꝫ ⁊ matribꝰ cōtraherenō verebā̉: vt ad illos tāꝙͣ ad agꝝincultū ꝑgens eos corrige̓t: vel īcorrigibiles ⁊ rebelles a fideliuꝫ cōioneſeꝑaret Ad quē ille ſpū ſcō repletꝰꝑabolice ꝓp̓o mucrone eū cōfodiens
rn̄dit Nōne comede̓ volēs piſcē pͥusa capite ⁊ nō a cauda ſolꝫ incipere?Ac edificāe̓ volēs: nōne pͥus fūdamētum collocat ꝙͣ murū erigit̉ Et rexamirās qͥd ꝑ hoc vellet: rn̄dit ꝙ ſicCui ille. Bene inqͥt iudicaſti ꝓptereaad te verū caput eccleſie ſancte ⁊ fundamentū pͥus āggrediar. ⁊ deptis decapite vicijs: ac fūdamēto firmitercollocato: ꝑ corpꝰ ad cauda ꝓ poſſemeo dei auxilio ꝑuenia Idc̓co ꝙͣuisgͣuis caſus tuꝰ ezcaue ne gͣuiꝰ cadasHabes em̄ in ꝯiugio neptē tuā quāſi nō dimiſerꝭ ⁊ pro cōmiſſis dignadeo pͥmaꝫ nō egerꝭ: maximiū excidiuimperij tui p̄dico eē futuꝝ. An ignoras qꝛ ſcriptū eſt. Dis hō ad ꝓximāſui ſanguinis nō accedat vt reuelet̉turpitudo eiꝰ Et iteꝝ Anima q̄ fecei̓tquippiā ex iſtis: ꝑibit de medio ppl̓ifui Et iteꝝ. Fornicatores ⁊ adulteros iudicabit deꝰ Hijs ⁊ multꝭ ſcpͥtūris alijs ac correptorijs v̓bis in mediuꝓlatis īꝑator erubuit. ⁊ ad tp̄sp̄niaductꝰ lacrinmatꝰ eſt Dimiſſisqꝫin terrā luminibꝫ ayt. Peccaui. ⁊ avera via erraui Reū me reddo. vr̄oqꝫiudicio ſubmiſſus: me libēter de cōmiſſiſ emēdabo Cui dixᵗ vir ſcūs Qd̓ſi ex toto corde fecerl̓: a deo recipierꝭqͥ multū miſericors e⁊ erit tibi ī patre ⁊ tu eris ei in filiū. ſi ſaltē cor tuūab illo n̄ retroceſſei̓t ¶ Hn̄s ⁊ ſil̓ibꝰẜmonibꝫ tandē finite; btus fredericꝰcū honorē traiectū redūcit̉. ⁊ cū laudibus a clero ⁊ ppl̓o excipit̉. et in tēplū beate Marie v̓ginis ꝓgreditur.ore aūt ſuo ſolito altaria ſāctoꝝorando luſtrauit. cantāsqꝫ illo diemiſſam: ẜmonē ad ppl̓m fecit. ⁊ pꝰofficiū ꝯpletū data bn̄dictōne abireꝑmiſit Maſit ꝟo in eodē caſtello tꝑenon modico doces et pacē faciens inppl̓o Et quidqͥd in pago illo vetuſtierroris colebat̉: diuino extirpauitatqꝫ ꝑemit eloqͥo ¶ Poſt hec ſicuta rege adiuratꝰ fuea̓t inſulā M aluchra nauiꝫ aſcendes adijt. ac incolemiētis ſane ad eū cōfluxerūt Alij ꝟo
P .iiij.