Fredericus ep̄s.CCCiij.

velle colloqͥū hr̄e Hodū illi ad miſſarū ſolēnia ſe parāti a ſuis eſſꝫ nūciatū: caput ⁊ palmas ingeniſcēdo leuabat ad celū. ⁊ dō ppl̓imas ꝓpt̓ tp̄ſoꝑtatū reddēs grāꝝ actiōes: ad circūſtātes vultu angelico reſpexit ⁊ aytQd̓ volūt ſcio: ſed vt expectet donecmiſſa ſit ꝑacta p̄cipio. Deinde morepōtificali a ſua ſurges cathedrͣ miſſam celebruit. atqꝫ pꝰ lcōne euāgelicā ẜmonē fec̄ ad ppl̓m. ⁊ ꝑ allegoria ne t̓ſtarē̉ qꝛ diligebāt eū vt pr̄eꝫp̄dixᵗ obitū ſuū. ⁊ eodē die ſe cibū celoꝝ p̄petuū cū ſcīs in regͦ celoꝝ a deoeē acceptuꝝ Danſqꝫ corpꝰ dn̄icū oībꝫvaledixᵗ ⁊ paſtor fidel̓ paſtori bonodn̄o nr̄o ih̓u xpō lac̓mādo oues qͣs eiꝯmiſerat ip̄e ꝯn̄idauit Clerꝰ v̓o ⁊ vniu̓ſus ppl̓s flebat. ⁊ qͥd in talibꝫ ſigͥficaret ep̄s igͦrabat. Sacro at rite celebrato officio veſtitꝰ vt cātaret: ſacrariū ſcī ioh̓is euāgl̓e ī qͦ ⁊ illiꝰ fuit ſarcōphagū intrͣuit. excluſiſqꝫ cūctis p̄tvnū capellanū deforꝭ̓: procinia ſcoꝝlac̓mis ⁊ ſuſpirijs īplo a̓bat oīm Etad ſe miſſos introire fec̄ ſacͣriū Qcūeſſēt ītrogreſſi: clericū ſuū vetro altare ſcī ſaluatorꝭ ire p̄cepᵗ. ⁊ ne redie̓tdonͨ eū voret iniūxit Illo ꝟo exn̄te filios belyalvidᵗ titubātes. ⁊ ayt adeos Vr̄aꝫ vt vob̓ p̄ceptū ē īplete legationē ⁊ ne t̓reamī. pͥuſꝙͣ em̄ hūc veniſtis ſciui Hͨ ut illi audier̄t c̓nētesꝙ vltro feſtinaret ad morte̓: extrͣetꝭde manicꝭ ſuis cultell̓ in extis eū ꝑcutiētes dixer̄t Nrā de te vlta ē regināAttn̄ mrͣ dei viribꝫ qͥbꝫ poteāt ne ſanguis ⁊ exta exirēt vulnerā veſtrīxᵗ ⁊hoīcidas illos ne ꝯp̄hēderēt cū feſtinatione abire p̄cepᵗ Ebꝫ velocit̉ abeūtibꝫ vt paululū ē moratū: ad ſe ſuūvouit clericū. ⁊ uuſſit vt ad vidēdū finūcij adhͦ tnͣſiſſēt renū: ſuꝑ murosaſcēde̓t. ⁊ cū qͣli feſtinatōne ꝑgerētei renūciae̓t Hoc ille ſic̄ iuiſſus fuea̓timplēs ē reu̓ſus. diceſqꝫ eos iā venūtnͣſiſſe a qͣſi fugā maturae̓ Diligēt̓qꝫī faciē dn̄i ſui mutatā r̓ſpexᵗ. ⁊ velutexaīatus: qͥd illi foret vl̓ accidiſſꝫ int̓

rogauit. Cui ſcūs ep̄s ne ꝯtriſtaret̉poſtulās dixit Pcuſſꝰ ſū fili mi Aduoca frēs ⁊ ꝯmilitones meos Voca⁊ ppl̓m dei vt r̓ddat me vn̄ egreſſus fūterre t̓renū. ⁊ oret vt ſpūs meꝰ ꝙͣuisnō ſit dignꝰ dirigat̉ ad dn̄ꝫ. ꝓ cuiꝰlege ⁊ amoe̓ hodie ſāguis meꝰ fuſuseſt in terrā Qd̓ ille vt audiuit ſuoseuellēs capillos: ve De vach clamāve cepit Et hec cū cūctis narrauit: qͦtplāctus fletꝰ ⁊ lam̄tatōes ibi orireih̓ū bone qͥs valeat enarrae̓ nͥ̓ qͥ pn̄sd̓r affuiſſe? Tandē ſcō Odulpho cuꝫclero ⁊ ppl̓o ceterisqꝫ oībꝫ in vno cōgregato ⁊ hijs oībus clamātibꝫ: curnos paſtor pie ⁊ bone orphanos velinqͥs: gl̓ioſus mrͣ lac̓matꝰ ꝓphetādodixit Frēs ⁊ filij mei kini. ſi q̄ ꝑs eſtmͥ cū ſcīs in cel̓: nō vos deſolatos relinquā ſꝫ ſꝑ vr̄e interceſſor ero ſalutꝭ⁊ incolumitatꝭ Tn̄ ſciatꝭ ꝙ ꝓpt̓ LudoSici imꝑatorꝭ ⁊ ſue cōiugꝭ ſuorūqꝫpͥmatū neqͥtiā ad nichilū incurſionedanoꝝ totū deppl̓abỉ regnū ⁊ ꝓchdolor ob ſcelꝰ nr̄m cītas hec qꝛ ſepe maſit nobiſcū iſtd̓ ꝯꝑiet ⁊ luet pōtificiūQūo vix dcō ſuꝑ ppl̓m bn̄dictioneꝫfec̄ ⁊ viuēs ſarcōphagū intrͣuit Pſalmodyas qͦꝫ q̄ ſolēt cātari ad exeqͥasmortuoꝝ ip̄e pͥmū incepit ⁊ ayt Placebo dn̄o ⁊cͣ. Deinde ꝑſepe hūc repetens v̓ſiculū In manꝰ tuas dn̄e cōmēdo ſpm̄ meū. celū veſupͥmꝰ inhiāsdixit Hec reqͥes mea in ſcl̓m ſcl̓i hichabitabo qm̄ elegi eam. Tunc eiusſcō ſpiramine emiſſo: clericꝭ̓ adhuccorpꝰ eius humātibꝫ miri odorꝭ fragrantia tota impleta ē ecc̄ia ado vtoīs pn̄s turba angelicā ſēſiſſꝫ adeſſecatheruā q̄ bt̄ī mr̄is animā adregnacū triū phō ꝑduxᵗ fiderra ¶ Eodē igiāno ꝓpheticꝰ ẜmo bt̄ī p̄ſul̓ cepᵗ īpleriNā nortināni .⁊ aquilonares viri invnū ſic̄ avena marꝭ cōgregati maretrāſier̄t. ⁊ ville quondā magne noīedoerſtad q̄ mō Sÿch vocat̉. in quaetiā vt ferūt quinqͣgnitaqͥnqꝫ in dei⁊ ſcōꝝ ſuoꝝ honore fuerāt cōſtructeeccīe applicuerūt. ⁊ oīa vaſtantes ad