Boar cōfeſſor.CCXCIX.
hec ſibi loquētibus: tres cerue miremagnitudinis veneruta alonge ſteterūt quas cū vir dei vidiſſet ⁊ ſcāmtrinitatē inuocaſſet iuiſſit eas ſtapeq̓ apprehendētes vaſculū ſuū mulſitillas Ceruiſqꝫ dimiſſis: de ipſo lacteliniebat membra legatoꝝ: ⁊ ſtatimnullū dolorē in ſe ſenſerūt. Miſerūtigit̉ manꝰ ad ſacculos. ⁊ inuenerūtad manducandū ⁊ bibendū vſqꝫ adhabūdantiā: ⁊ aquā ſil̓r Et ceperūtepulari Mirātibꝫ aūt illis ⁊ timētibꝫdixit vir dei ad illos Filij ꝓ qͣli cauſamandat ep̄s me ad ſeverire. Scio ꝙhoc nō ſine cauſa factū quod dn̄s ꝑbeſtias oſtēdit nobis hodie: qͥn fiatad exēplū credulitatꝭ hn̄s qͥ in ip̄o cōfidūt. qꝛ potēs eſt deꝰ menſā parae̓in deſerto At illi timoe̓ ꝯcuſſi: nichilauſi ſūt reſpōdere ei. Ceperūtqꝫ anibulare ⁊ venerūt treuer ciuitatē Virautē dei ꝑ orones ad ecc̄ias ſcōꝝ ẜmꝯſuetudinē ꝑgebat ¶ Hgenteſqꝫ legati ad ep̄m venerūt: ⁊ oīa q̄ eis accideret narrauerūt. Qui ayt nō eſtalia cauſa niſi p̄ſtigiatio. qꝛ ſic manecōmedit: ⁊ beſtias mulſit C ¶ Intrauitqꝫ vir dei in domū: vbi ep̄s ſedebat. Cepit qͦꝫ ꝓuide̓ vbi diſcipulꝰſuꝰ ſtare potuiſſet: vel vbi cappa ſuapende̓ licuiſſet Videbat em̄ in āgulodomꝰ qͣſi fuſtem ei vel maniculo ſuoſic ſimulantē Aderat radiꝰ ſolis ꝑ feneſtrā veniēs: quē fuſtē credēs: cappam ſuā ſuꝑ ipſū ſuſpēdit ⁊ mīſtrūſuū ibidē ſtare p̄cepit Qd̓ cū ruſticꝰep̄s vidiſſet vna cū clero ſuo: dixitvidiſtis nūc qͥd facturꝰ eſt Nō ē heccau̓ſa ex deo. Si ex deo fuiſſꝫ tā manenō cōmediſſet vel bibiſſet P elemoſinas aūt ⁊ ieiunia anteriores ſāctiintrauerūt regnū dei. Nūc autē iſtacauſa qͥd ſit neſcio. Mane comedit ⁊bibit. beſtias mulget. cappa ſuā inradio ſolis ſuſpedit. Accedat ꝓpius⁊ rōnē reddat Si ex ꝑte dei an ex aduerſario hoc faciat Interrogatꝰ igỉvir dei: dixit. Deus iudex iuſtꝰ fortistu ſcis oīa tu ſciſ ꝙ de aduerſarij ꝑte
nichil cōſentio: nec ſētire cupiorneqꝫcappa meam in ſolis radio pendentēſcio: niſi in fuſte ruboreo: ⁊ beſtias illas ꝑ nulla maleficia aminiſtrauiniſi ꝙ ipſa hoā trāſacta dn̄s ordinauit in Cibumqꝫ meū aūt potū maneſumendū dn̄s nouit: qͥ oīa iudicatHec quoqꝫ viro dicēte: veīt puer declero treueroꝝ portās inuētitiū infatem: tres noctes habentē. Tūc ep̄usdixit. Nūc ſcive poſſumꝰ: ſi goarꝭ ſapientiā: ⁊ v̓tutes qͣs facit ſint ex droEt ayt virō dei. Multa de te audiuimus: ⁊ vidimꝰ: modo nob̓ oſtendēminiſteriū ſi ſit voꝝ: aūt falſū Si veꝝeſt: ꝑ obedientiā demādo tibi vt facias infantē iſtū nob̓ innōteſce̓ gemtorē ſuū: ⁊ genitricē ſua fil̓r. Si hocface̓ potes: credimꝰ tibi ⁊ in tuas virtutes Sinantē nichil tibi crede̓ habemus Hec btūs goar audiēs gͣuiterſuſpirabat: ⁊ admirās cur pontifexſuus talē inanē atqꝫ ineptā obediētiam p̄ceperit? cū lacrimīs orans domiliū: dixit Xpē fili dei qui demētipſūexinaniſti: et formam ſerui acciperedignatꝰ fuiſti: fac̓ mecū ꝙͣuis indigno tn̄ clienculo tuo miſericordiā tuāvt cognoſcat iſte ep̄s vel p̄lebs eiꝰqꝛ te diligo. te adoro. tibi ſeruire cūpīo: creator ⁊ redēptor meꝰ Et hͨ diaccedens qꝫ ad homine. qͥ infantē inbrachio gerebat: dixit ad illū. Qd̓noctes hꝫ infās iſte? Qui ayt TresVir autē dn̄i goar dixᵗ Scā trinitaste inuoco. atqꝫ te infas in noīe trinitatis ꝯiuro vt genitorē tuū ꝑ nomēdenomines: ⁊ genitricē tuā ſil̓r manrifeſtes Tūc infās dixᵗ iſte ē pr̄ meꝰruſticus ep̄s; ⁊ mat̓ mea afflaya nūcupat̉ Qūo audito ep̄s cecidit velociter ad pedes btī goarꝭ: dicēs. Nūcſcio vere ꝙ goar eſt vir ſanctꝰ dei: qꝛiſta ſcelea̓ ſic abſcōſa putaui vt nullus hō ſcire debuiſſꝫ niſi ego ⁊ illa femina: ⁊ vnꝰ puerulꝰ meus. Hec virdei audiēs ſtabāt ſtupefactꝰ: ⁊ in exceſſu mētis: dicēs. Heu dn̄e heu. qͣreꝑ me miſerū depublicatꝰ deueniſti?
P. .j.