CCXCiX.Boar confeſſor.

celebrare: ⁊ pſalberiū ōni die pſalle̓¶ Deregrinoſ qͦꝫ qui ibidē ꝑ ſemitāilla ꝑgebant libēter ſuſcipiebat: etpauꝑēs hilarit̓ ẜm vires ſuas alebat B ¶ Sed ſeductor gētiū dyabolus valde dedigͣbat̉ ꝙ ei aſſidue̓ tādeanime ꝑ verbū eiꝰdeficerēt quas virdei ad culturā ōnipotētis vocabat ⁊el multas ac varias tribulationestāꝙͣ leo rugiens ingerebat ¶ Contigit autem vt aliqui legati treuericiep̄i cꝰ nomē ruſticꝰ nūcupả ad cellulam viri dei aduenirēt vt ibi aliquiarem noua vol inanē inuenie̓ poſſent⁊ ſeniori eoꝝ hec nūciae̓ valerēt Hicū vidiſſēt ꝙ vir dei face̓t ſic̄ ſolebatmane curſū ſuū completū ⁊ miſſarūſolemnia celebrata cū peregrinis ⁊pauperibꝫ: ꝑfectā ⁊ deo acceptā caritatē faciebat. Hec illi furēti animocogitātes: ꝙ ipſū viꝝ dei apd̓ treuericū ep̄m accuſae̓ deinde vellēt: dicēdeseū fine tēperanea mēte mane comedere vel potū ſume̓. Qd̓ vir ſanctusſpiritaliter faciebat: hoc illi miſerrinri mala ꝯſuetudine factū eſtimbātſimulqꝫ dicebāt alia ibidē ſe vidiſſeque ad partē parrochie treuei̓cē nōꝓficerent niſi ad malū exēplū. Qd̓ep̄us audiens ſtatī ſine mora iuſſitipſos legatos iberū veuerti ⁊ ſacerdotem chriſti ſibi p̄ſentari. Qui advirū dei venientes: dixerūt ei. Ep̄usnoſter ruſticus ſalutē tibi mandat:⁊ iubet vt ad ipſū treuerēſi ciuitateſine mora venias. hoc ipſi doloſe dicebant qͣſi illā accuſationē ei celataꝫhabere voluiſſent. Vir autē dni: cūgaudio dixit Faciat inqͥt dn̄s faciatvt poſſim? quia obediētie ſine moraeſt facienda. Nocteqꝫ il la ẜm viresſuas cena illis faciebāt: ⁊ ipſe in deilaudibꝫ ſicut ſolebat ꝑſiſtebat Mane autē pꝰ curſū ſuū completū cepitmiſſaꝝ ſolēnia celebrare. Cūqꝫ illodie officiū ſuū ꝯpletū habuiſſꝫ: dixitad pueꝝ ſuū Fili fac̓ nob̓ de abundātia nrā vt caritatē iſti legati dn̄i ep̄iſimul nobiſcū faciāt qꝛ in itine̓ ſūta

forſitan nobis deꝰ aliquē pauperemvel peregrinū adducet. vt ſimiliternob̓ faciat. Qd̓ illi maligni audientes: nō potuerūt vltra maliciā quāgerebant corde abſconde̓: dicentesNec tu bene facis qͥ ſic facis: nec tibiꝯſentire volumꝰ Sanctus goar dixitmala domꝰ eſt in qua dn̄s nō timet̉Si deū timuiſſetis: forſitan nequaꝙͣcaritatē vecuſaretis Inter hec ſibi colloquentibꝫ venit puer⁊ dixᵗ Ecce peregrinus ſtat ad portā noſtrā. Qd̓cū vir dei audiſſꝫ. cū gaudio dixᵗ Filivoca illū. Qui cū vocatꝰ fuiſſet dixitEcce ꝙͣ bonū ⁊ ꝙͣ iocundū habitarefratres in vnū. Peregrinū itaqꝫ alebat; ⁊ caritatē ſibi faciebat. Hec legati videntes cū magna leticia ſtrauerūt equos ſuos dicētes. Nūc manifeſte videmꝰ qͥd epō noſtro nūciaq̓poſſumꝰ Et ceperūt ſibi rogae̓ aliqͥdin ſaccul̓ eoꝝ donae̓ ad mādūcandūvel bibendū. quod vir dei cū gaudiofieri p̄cepit. Tūc illi cū vociferationeceperūt illu cogere vt feſtināter iredeberet. Qui ſtatim azinū ſuū ſtrauit; ⁊ munificus ſuus mulū ſuū: etceperūt ambulave. Cū antē ambulavent̓ vir dei cū pſalmis ⁊ ynis meditabatur. Cūqꝫ miliariū ſextū ꝑambulaſſent dixit vnꝰ legatoꝝ ad aliūFFamis mͥ ē ſatꝭ. ⁊ ſitis me occupatEt ayt alius legatꝰ. Si ego nō biboforſitan celeriter morior: dicēteſ inſe ad aliquē riuulū feſtinare. ⁊ ibideſideriū eorū complere. Qūo cū veniſſēt vbi riuulꝰ erat guttā de aquanon inuenerūt. Miſerūt manus adſacculos ad mādūcandū ⁊ bibendūnichilqꝫ reppererūt. Dixit vnꝰ ad alterū. talem famen ac ſitim nūꝙͣ habui: ⁊ hoc dicēs cecidit de equo ſuoquaſi mortuꝰ Alter vero legatꝰ dixᵗad beatū goarē. Succurre nobis pieſacerdos: quia famē ac fiti morituriſumus. Sanctꝰ goar ayt. hodie filijquādo vidiſtis me caritatē face̓ nondebucratis accuſare: nā ad corrigendum vos fecit vobis iſta deus Inter