Onufrius cōfeſſor.CCXCi.
autē martir martiri. doctor predicatori. apl̓s ſacerdoti in conſpectu xp̄iPegit igit̉ ſcūs bonifaciꝰ curſū ſuiſtans ⁊ orans. tirānoqꝫ iugnlos adcollocandū p̄bens. nonas. tuniij die.ſ. qͣrta. Vn̄ ⁊ illd̓ tetraſticon habet̉⁊ in depoſitionis eiꝰ ſolēnijs ab ecc̄īacantat̉ Hp̄nis in nouis feſtū venerabile nobis Adueīt. exultāt frēs cūciuibꝫ in quo. Tunc qꝛ celoꝝ ieruit̉bonifatiꝰ alta Scande̓ p̄petua mercatus ſāguine vitā. ¶ Mihi at in eādēregionē ſciſcitāti de eo. ſi qͥd ſcriberepoſſim: relatū eſt adhuc ſuꝑſtitē eēq̄ſidā mulierē: ſꝫ iam valde decrepitāq̄ uureiurādo aſſerebāt ſe decollatōnimilitꝭ xp̄i fuiſſe p̄ſentē. dicebatqꝫ q̄dū gladio feriēdus eſſet. ſacru euangelij cōdicē ſuo capiti impoſuer̄t vtſub eo ictū ꝑcuſſorꝭ exciꝑet. eiuſqꝫ p̄fidiu hret in morte cuiꝰ lectionē dilexerat in vita. Pempti ſūt diſcipulieius cū eo in loco qͥ dochinga d̓r vbipoſtea in hōre tāti martirij ꝯſtructaeſt baſilica nobil̓ iuxͣ quā fōs aquedulcꝭ emanat cū alibi ꝑ totā regionem illā ſalſe ⁊ amare ſint aque. etferūt hūc fontē a bonifacio inuentūac ſanctificatū eſſe. ideoqꝫ tāta dulcedine inſignitū ⁊ potationi cūctorūſatis accōmodū ¶ Itaqꝫ venerandūeius corpus pͥmo trāiectū p̄latū eſtpoſtea ad fuldēſe moͣſteriū trāſlatūeſt. qd̓ qͥdē ipē a fūdamēto ꝯſtruxea̓t⁊ in quo paſtor inclitꝰ honeſtiſſimūvere innocētie gregē adunatū ī xpōdeuouea̓t In qͣtuor ergo feliciſſimislocis .. dockinga traiecto in moguntia vrbē. in fuldēſi cenobio bt̄ī mr̄ispn̄tia viſibilibꝫ crebro ſentit̉ īdicijsin quibꝫ ꝑ interceſſiones eiuſ plurime ſanitates a dn̄o. aliaqꝫ p̄ſtanturbeneficia vſqꝫ in diē iſtū¶ De ſancto Onūfrio heremita ⁊ cōfeſſorē.Vadā die cū ego Pafnutiusſolus ſedere: cogitaui ꝙ deIIextā petera: ⁊ vniuerſa locaſcoꝝ monachoꝝ luſtrarē: ac qualit̓
deo miniſtrarēt ꝯſiderarē Vn̄ factūeſt vt iter arripere: ⁊ in he̓mū ꝓperarem. Panes itaqꝫ cū aqua exiguamecū portaui: ne deficere a labore itineris cepti. Quarto itaqꝫ die ꝑactoalimēta q̄ mnecuvexi defecerūt. meaqꝫmēbra nullo victo refocillata: viresp̄diderunt. Moxqꝫ d̓ina illuſtratusgrā: mors iminēs ablata ē. Aſſūpti ſqꝫ viribus iter arripui. atqꝫ diesalios quatuor nichil guſtando ꝑegiHijs itaqꝫ completis nimiū feſſusiacui velud mortuꝰ Et ſtatī aſſiſtepemihi vidi virū gloria mirabilem:magnitudinē ꝓcerū: aſpectu p̄clarūQui p̄lacido vultū accedēs: nūc manus nūc labiā meā tetigit michiqꝫvires reſtaurauit. Continuo letusſurrexi: doqꝫ fauēte ꝑ ſolitudine exidedecē ⁊ ſeptē dierū curſū direxi: qͦuſqquē mihi dn̄s famulū ſuū prouidebat oſtēdere ꝑueni. Ibiqꝫ dū feſſusrequieſcere: virū ꝓcul aſpectu terribileꝫ vidi: īmodū beſtie pilis vndiqꝫcircumſeptū. Tanta em̄ illi capilloꝝdenſitas ⁊ prolixitas erat. vt corpꝰillius ipſoꝝ diffuſione tegeret̉ Proveſtimēto qͦꝫ folijs herbiſqꝫ v̓tebat̉quibꝰ ſb̓teriora venū tantūmodo cingebat. Ego vero territꝰ ſū timore: ⁊concito curſu montē aſcendi ac ſubfrondiū denſitate me abſcondi. Illevoro nimia voce clamauit ⁊ dixᵗ: virdei deſcende ⁊ noli timere: ego em̄ ſūhomo paſſibilis ſimilis tibi. Hijsitaqꝫ verbis ꝯſolatꝰ deſcēdi ⁊ ad viꝝſanctū ꝑueniēs: timdus me pedibꝰeius ꝓſtrͣui. At ille ſurge inqͥt ſurgetu es eī dei ſeruꝰ. vocariſqꝫ pafnuciꝰEt furrexit dicēs. Ecce votū meū adimpleuit: qͥ me ꝑ hac heremū direxᵗIdcirco de corde deuoto dep̄cor: atqꝫꝑ illū ob cuiꝰ amorē hꝰ ſolitudinisdeſerta habitas te cōteſtor vt vndeſis aūt quō vocerꝭ: ſed vel qn̄do hucaduenerl: aꝑtis mihi verbis denūcies. Qui avt. frater dilecte. ego licimimeritꝰ: vocor onufrius. nō minꝰſunt quā ſeptuaginta āni ꝙ in hoc