Vnufrius cōfeſſor.CCXCi.
peſerto laborioſe vixi Cum feris conuerſatus ſum crebrius. pro pane eōmedi herbarū fructus. in montibꝫ ⁊in ſpeluncis ac cōuallibꝫ meuꝫ reclinaui miſerabile corpꝰ. Tot ānis neminē niſi de ſolū aſpexi. alimentū anullo hominū ſumpſi. Verūtamē inmoͣſterio hermopolito dicto nutritꝰerā: in ꝓuincia thebaida noīata. vbiſimul pene centū monachi degebātPorro vitā illoꝝ tal̓ extitit: vt more⁊ͥ actione viuerēt eqͣminiter omnes⁊ vno corde vnoqꝫ ſpiritu: iugo acdiſcipline ſancte regule ſe ſubmittepent. atqꝫ fluctus huiꝰ ſeculi ōninonō formidarent. Quicqͥd vni: cūctisplacebat. Mente ſancta: fide puracaritate perfecta: aute deum incidebant. cui die noctūqꝫ omni manſuetudine ⁊ patientia miniſtrare nonceſſabant. Tanta erat hijs taciturnitas cū abſtinentia: vt nullus auderet: niſi cum iuſta interrogatione.Vel cū recto reſponſo redde̓ verbū.Ibi qͦꝫ ꝑabulū ſācte doctrine ab adoleſcētia ſuſcepi Ibi ſancte ⁊ regularꝭvide: normā a fratribꝫ didici: a qͥbꝰamabilit̓ diligebar: ab hijs qͣliterinſtituta mandatoruꝫ dei ſeruare deberem inſtruebar. Profecto: vitambeati patris helye venerabiles fratres meos audiui frequēter laudareqͥ ſe ī heremo tāta abſtinētia ⁊ orōeſtuduit afflige̓ vt maximā v̓tutē .ſ.donū ꝓphetica mia̓culoꝝ a dn̄o ꝓmēruiſſꝫ accipe̓ ⁊ igneo currū trāſuectꝰſpirituſqꝫ ſācti dona habuit īpartiri⁊ adhuc longeuus ſemo: mortis penam non videre. Inſuꝑ ad exemplūbeatū baptiſtā Iohamniē p̄tulerūt:qui in noui teſtamenti ſerie clariſſimus effulſit. Et qui ꝑ plurima annorū ſpacia d̓ino mācipatꝰ ſeruitiocorpus ſuū macerauit. donec in iordanis vnda mundi redemptorē baptiſare dignatꝰ exiſteret: atqꝫ ipſū deiagnū eſſe digito demonſtraret Egovero cū talia eos recitātes audiremdicebā illis Quae̓ ſeniores mei vitā
⁊ nriracula eoꝝ obſtupeſcitꝭ aut curilloꝝ facta tam aſſidue̓ ꝯmemoratꝭAn ſunt vobis fortiores qui deſertūhabitant: an leuiores? At illi reſpōdentes dixerūt. Fili:fortiores nobisſunt: qͥ ſine adiutorio hūano viuūtnos itaqꝫ alter ab altero conſpicim̉pariterqꝫ a nobis diuinū officiū celebratur. Si qn̄ cibū cupimiꝰ paratūreperimꝰ. Si quādo infirmitas autaliqͣ corporꝭ imbecillitas irrepſerit:ſtatim cura fratrū cū omni ſollicitudine adiuuat. In edificijs lucide cōſtructis habitamꝰ: in quibus ⁊ abeſtū ſolis cōopti ſumꝰ: ⁊ ab inundatione pluuie ⁊ a turbine venti ac tēpeſtate: defenſi manemus. Aonachi quippe qui in deſertō ſūt: nichilcōſolacionis niſi a deo reperiūt. Primū ergo qn̄do in ſolitudinē definiūthabitare in dei timore certant firmiter ſtare. In fame ⁊ ſiti in labore etpaſſione corpora ſua cruciāt. cōtradyabolicas infidias viriliter dimīcant. ⁊ vt vincāt cōtra tela nequiſſiimi gladijs ſpiritalibꝫ pugnat Omnipotens ergo deus circundat eos armis ſue potentie. vt eos incur ſio ſathane nō valeat ꝓſternere. Ad eosargeli iuigiter mittunt̉: et ꝑ manꝰipſoꝝ ncc̄aria eis crebriuſ āminiſtrātur Talibꝫ itaqꝫ rōnibꝫ ⁊ ſimilibꝫ abeis inſtructꝰ cepi tacita mēte tractae̓ꝙͣ glorioſa felicitate ꝑfruunt̉ in cel̓q̄ laborioſa certamina ꝓpter amorēdei tolerant in terris. Cōr meū ardebatrmens mea deſiderabiliter feruebat mundi gaudia ſperne̓: patrieqꝫceleſti totis viribꝫ anhelare. Nocteigit̉ filenti ſurgēs: ꝑuū pane mecuꝫdetuli cū exiguis leguminibꝫ vt vix īquartū diem ſufficerēt: ſicqꝫ ẜm deidiſpenſationē ꝓfectꝰ ſū: dep̄cans dominū noſtꝝ ih̓m xp̄m vt in on̄derethabitacionis mee locū Egrediēte ātme de moͣſterio in mōtana veni ⁊ cōtinue lumē ſplendidū qͣſi obuiāſ mͥvidi Extimplo aūt de medio lumīsvir aſpcū pulchrimꝰ acceſſit ad me
O. .j.