CCXC.Bonifatiꝰ ep̄s.
ductorē ꝑit̓ ⁊ doctorē Sicqꝫ t̓na bn̄dictōe oīm romāe eccīe ſcōꝝ cōfortatꝰIteꝝ fecit germaniā ſua ſalub̓rimapeu̓ſiōe adeo felicē: utpote cui tūc ſexͣvice ſe p̄bēs ve̓ fidei lumē infudit Figente at illo tētoria ſccꝰ alueuꝫ venifluīs: ecce ppl̓s frācoꝝ īnuerabil̓ promiſcui ſexꝰ ei obuiā ꝓceſſit obſecrasſil̓ ⁊ ꝯteſtās ut ſe mogūtine ſedi epōdeſtituto: ⁊ tali pr̄ono egēti introniſari ꝑmitte̓t. Qd̓ cū hō btīſſimꝰ uēnūꝙͣ reuelatio āgelica deſerebat ceſit ſcōſpui: bonūqꝫ ſuſcipiēs n̄ adhibuit faſtuꝫ. labori ſuccūbēs: deliciasnō admiſit. pōtificiū adeptꝰ hūilitatē nō p̄didit. Quīimo ncc̄itates erūnaſqꝫ ſinguloꝝ hūerl̓ſuis īponēs. ⁊cūctoꝝ oneribꝫ colla ſb̓mittes: ī oībꝫiuxͣ apl̓m fidelē ſe diſpēſatorē ⁊ irrep̄henſibilē xp̄i ouibꝫ paſtorē exhibuᵗE ¶ Sꝫ iā nūc tꝑs āmonet ut decurẜhijs digniſqꝫ eꝰ moi̓bꝫ qͦs ī adoleſcētia hūit: legitimiſqꝫ laboribꝫ qͥbꝫ ī iuuētute c̓tauit: necnō ⁊ ſcā ꝯu̓ſatōe qͣin ſac̓dotio tāꝙͣ ſtella lucidiſſiā fulſit ꝯueniūt. n̄ tn̄ ẜm geſtoꝝ digͥtatēſꝫ ẜm vires meas: ad martirij eius velatōem hiſtoriucula nrā puēiat Qd̓nō idcirco ecl̓ dilatū ē: qͣi ipē a̓ paſſionis ſuppliciū ā mortꝭ impetuꝫ formidauerit. ſꝫ ut audact̓ de euāgelio loquar nōdū venerit hora eiꝰ Nā decretū fuit a dn̄o ut int̓ ip̄a mitiā p̄dicatōis hmōi brauiū p̄ciꝑet. multimodis egea̓t vir ille: ut ſiue int̓ friſonesbarbaros: ſū int̓ ferociſſiōs germanos capite trūcaret̉. ſed piꝰ deꝰ qͥ volebat ad hꝰ exēplū accēdi ꝙͣ pl̓imosnō ꝑmiſit famulū ſuū gladio gētilium trucidari: pͥuſꝙͣ multa milia aīarū vncino fidei ab ipẜ. leiiathan faucibꝫ exͣheret ac ſi ꝯn̄ter ad xp̄m cumtato agmīe ꝓperae̓t. ¶ Hoꝝ ita ⁊ veigeſte ſeries ita ſe hꝫ. Cū btūs Doīfatiꝰ in mogūtine ſedis preſulatu pl̓imis diebꝫ dn̄o mīſtraſſꝫ reuelata ē eiSillibrordi ſciſſimi ep̄i carnal̓ depofitio: ⁊ ad celeſtē gl̓am trāſmigͣtioStatīqꝫ ſenſit fortꝭ adletha ſibi iteꝝ
perā cū lapidibꝫ ſuis ſumendā: iteꝝcū goliath philiſteo bellū gerenduꝫAt nequaꝙͣ incertꝰ qͥd age̓t Spus eīſcus eidē oīa veuelabat. cōfeſtim nauigio illuc ꝓperauit. vbi cū dyabolototis viribꝫ certaturꝰ erat. moxqꝫ ꝑvndas veni notiſſiō fibi loco .ſ. traīectō delatꝰ ē: ⁊ cū applicuiſſꝫ vidit ſibiobuiū exire choꝝ angelicū: quē Siſlibrordꝰ doctor eximiꝰ ī moͣſterio adlaudē ⁊ gl̓am noīs dei aggregauea̓tCū hijs g̓ ꝓceſſit ad ecc̄aꝫ. ⁊ cū orātibꝰ orauit. cū gemētibꝫ gemuit. cū lanētātibꝫ fleuit. cū plāgentibꝫ Orllibrordū acriter plāxit. Nā ⁊ ipē tātopr̄i ſūmo amore ꝯiuctꝰ fuerat: ⁊ fidēdeuota ꝯfedeātꝰ ¶ Cū āt ꝑtrāſiſſēt dies luctꝰ ⁊ triſtie accēſus ē p̄ſul facūdiſſimꝰ ad predicandū. accinctuſqꝫ ēmiles īuictiſſimꝰ ad agoniſandū q̄rēti aptū p̄dicatōi locū atqꝫ certamīon̄ſū eſt ei d̓initus eē quaſda gētesin litōe̓ occean ſitas qͥbꝫ eū eliāgeliſare oꝑteret: p̄cepturus int̓ illas cōvona vite: qua ꝓmiſit deꝰ diligētibꝰſe. ꝓtinꝰ g̓ ꝓcell̓ ſe tradidit fluuialibꝰ. auſtro iter ſecūdāte delatꝰ in īfulā que ẜmone pr̄io oſtrichi d̓r. grāsegit dō ꝯfidens ſibi. poſt hͦ neqꝫ lūctūneqꝫ clamorē neqꝫ dolore vllo mō nōciturū quandoquidē ſic hec om̄īa ineadem inſula tranſiturꝰ Sic ut olimPaulus ad victimā properans deuenit in inſulam mitilene. ſed Paulus eſt ab illis humane tractatus.iſte ꝟo a Friſonibus contumelijs ⁊terroribꝫ laceſſitus. Illiꝰ manu vipera momiordit: hꝰ caput ſpiculator īpius amputauit. Paulꝰ inde romauauigauit. boīfatiꝰ iſtic curſū ꝯſūmauit Aulta tn̄ ꝯcurrūt docum̄ita virtutū Vna volūtas par nauigatō. laborſil̓is. affectꝰ eqͣlis Sꝫ paulꝰ mgr̄. iſtediſcipulꝰ. ille gentiū doctor. iſte germanoꝝ p̄dicator. ille ſedebᵗ ut iudexin throno apl̓oꝝ. iſte a dextrꝭſtabᵗ īnu̓o ſcōꝝ mr̄iū. hbᵗ itaqꝫ cū paulo felicitatꝭ ꝯſortiū ad cꝰ ſil̓itudinē ſuſcepit ictū a de̓liqͥt mūdū Cōgr̄tulabỉ