CCXC.Bonifatius mrͣ.

v̓beres: nec tuceta mollia: nec ꝓmptuaria v̓ino falerno cōdita ſiue redolentia ſꝫ potiꝰ aīaꝝ ſalutē. Hāc qͣſiuit ⁊ dei grā hanc inuenit Nā multitudineꝫ ppl̓i in hijs ꝑtibꝫ ad fide catholicā trāſtulit Et illi qͥdē antea inſuis locis ac delilbris laruas lemureſqꝫ coluer̄t: ſꝫ bonifaciꝰ falce manubenes diuinā om̄s faunos ⁊ ſatirosqͦs nōnulli paganoꝝ ſilueſtreſdeosappellāt fūditus extirpauit. Simil̓raūt ⁊ driades napraſis ⁊cͣ. Imoīmagis portēta ꝙͣ numina xp̄ianiſ ōnibus nauſipende̓ ꝑſuaſit. ¶ Verū qꝛnō ſufficit ſi mala deijcian̉: niſi ⁊ boͣſtabiliant̉: ſicut n̄ ſufficit ſi euellas⁊ deſtruaſ niſi etiā edifices ⁊ plātesvir iſte ſpū dei plenꝰ in locꝭ a quibꝰſupͣdictas vanitates expulea̓t. ilicomoͣſteria inclita ⁊ ba̓ſilicaſ eximiasaltaria qͦꝫ diuinis ſacrificijs ꝯſtruxibiqꝫ inuocari ſtatuit nomē dei viuivbi mortua idola ab īdigeis colebatur C ¶ Hijs itaqꝫ geſtiſcū ꝑagͣſſꝫoēs ꝓuincias almanorū. noricoꝝ etquoſdā fines francoꝝ p̄popens illisfidei miſtros ydoneos: yabdixit fratribus ⁊ ſic ī noīe dn̄i ꝓficiſcēs alijsqͦꝫ ꝓuincijs ſeſe ꝯtulit vt illas etiamab erroribꝫ ſuis ꝑ grāꝫ dn̄i liberaretAt pͥmo friſonibꝫ quibꝫ iā antea p̄dicauerat nauigio reuectꝰ eſt qͥ verequēadmodū vt piſces moran̉ ī aq̓squibꝫ ita vndiqꝫ cōcludunt̉ vt raroad exteras regiones acceſſū habeātniſi nauibꝫ ſubuehant̉. Hos remotos a ceterꝭ nātionibꝰ: ideoqꝫ brutos⁊ barbaros celeſtiſ ſemimuerbiusadijt ⁊ ſicut in quodā cōdi ce ſcriptūreperi adheſit ibi Villibrordo claroecc̄ie lumini. de qͦ ſupͣ mētio facta ēqͥ ꝑ idē tp̄s traiecto reſidēs: pauperꝭorti cuſtos ea̓t. Sꝫ cū adhibe̓t̉ tantoagri cole adiutoriū: creuit ⁊ prediūIūctis qͥppe manibꝫ hij duo egregijdoctores: dnici ſpaciū agri pluriniūdilatar̄t efficiētes oronibꝫ ſuis vt ꝓfili ce īfidelitater cat holice fidei nōuelle ſuccreſcerēt. ꝓ vrtica aūt. i libi

dine ꝯtinētia v̓ginal̓. ꝓvepre j auaricia caritas germinaret. q̄ ē bonoꝝoīꝫ radix ¶ Cū hͦ feciſſēt: orātes altꝓ altero ab inuicē diſceſſer̄t Et Siuibrordꝰ quidē trāiecto ſubſedit. bonifatius aūt denuo ꝓfectus eſt romāQo cū ꝑueniſſꝫ officioſiſſime ſuſceptus ē a btō gregͦ. Et cū ꝑ dies aliqͦsde miſtid ⁊ ſuꝑnis ageret rebꝫ videseū ppͣ iā dictꝰ euāgelicē doctrie ſcātebrꝭ redūdae̓ adhibita cōuiuētīā ſcōꝝqͥ romē erāt cohibētia: ſacrū illi pōtificatus tradidᵗ infulatū. ac eū vt putat̉ pꝰ bn̄dictōne exhortatōe corroborās Audiſti fr̄ ac vidiſti qͦt milia hominū apd̓germaniā ātiqͥs idolatriedetinean̉ erroribꝫ. ⁊ qn̄to filioꝝ nu̓ofraudet̉ mr̄ ecc̄ia ſi tā clae̓ familie fuerit lumē celeſte ſubtr̄ctū Nūc gͦ ꝙvir ꝓbus es ⁊ īſignis nrē religioīsph̓s. ꝯſule tāte multitudī ad ſalutēvt talentū qd̓ tibi creditū ē: duplicatū dn̄o reportae̓ merearꝭ Tolle gͦ tecūperā paſtoralē cū līpidiſſimis d̓inelegꝭ lapidibꝫ vt cū gigas ille qͥ totūiſrl̓ demoliri cupit de ſua turpiſſimavictoria on̄tauei̓t cū cōtinuo hūanigr̄iis adu̓ſario dauiticꝰ bellator occurras. Et ſi tibi in hͦ agone oblatafuerit corona mrͣij: libens eā ſuſcipenichil te heſitās p̄ceptuꝝ pro hmōitrāſitoria pena diuitias īmōeles. ⁊hijs dc̄is dīmiſit eū in oſculo ſcōBorro bonifaciꝰ tā bn̄dictōne archiep̄ali ꝙͣ munimētꝭ doctrinalibꝫ voboratus: germanos ſuos ilico reuiſitfortiſſimūqꝫ preliū cū ſpurio ciclopecōmittes ⁊ gladio verbi triumphascaſtrͣ iſrahelitica de p̄dicatōe philiſtinorū xpō maū eiꝰ pugͣnte eripuitDeide qd̓ pͥori victorie r̓ſiduū fuit hͦī iſto ꝯg̓ſſu plene ſuꝑaut d ¶ Et tādē pace ꝑ oēs fīes illoſ ꝯpoſita romāt̓cio adijt: cupiēs adhͦ pleniꝰ īſtrui īxp̄i ane militie doctrīa. veꝝ qͥ didicerat a ſpūſcō ⁊ loq̄bả miſteria n̄ hebat ncc̄e vll̓ orthodoxi īgenij argumtis āpliꝰ erudiri potiuſqꝫ iudicabata cūctꝭeū gͣndis dei exercitꝰ fieri debe