Quirmus cū ſocijs.CCLXXiij.

inueniam cenādi hora. ⁊ ſi ſic potuerit facere credā ꝙ me potuerit in veritate edocere. Cūqꝫ tribunus qͥrinushoc indicaſſꝫ alexandro ⁊ triplicaſſꝫcuſtodes ⁊ clauſtra: miſit ſe alexādetin orōem et dixit. Domine iheſu xp̄equi me in cathedrā apl̓i tui petri ſedere iuſſiſti p̄ſta mihi ut ſalua paſſione mittas ad me angelū tuū quime hodie veſptino tēꝑe ꝑducat adfamulū tuū hermē. ⁊ iteꝝ matutinohūc reducat nemīe ſentiēte dū exeo⁊ vedeo. Primo ergo nocturno ſilentio affuit puer faculam ferēs ardētēDixitqꝫ ſancto Alexandro. Sequereme. Ac ille rn̄dit Viuit dn̄s meꝰ Iheſus xp̄s. qꝛ ſi nō mecū flexerꝭ genua⁊ oroem dn̄i mei Iheſu xp̄i dixeris.nō ſequar te. Duer autē qui nō videbat̉ ampliꝰ eſſe ꝙͣ quinqꝫ annoꝝflectens genuā orauit dimidiā ferebora ⁊ ſurgēdo dixit orōem vnicam⁊ apprehendēs manū lexandri: feneſtrā clauſā quaſi oſtiu aperuit. ⁊ꝑduxit eum ad hermē in domo Quirim intra clauſū cubi culū. Et veniēsQuirinꝰ aperiens oſtiū ⁊ inueniēseos inſimul extenſis manibꝰ orantes ⁊ faculā ante eos ardentē: exterritus ē. Cūqꝫ viderēt eū illi amētē effectuꝫ dixerūt ei. Quoniā ex fide hancdiffinitionē habuiſti in corde tuo. tuſi nos qui ſeparatꝭ corporibꝰ animotamē eramꝰ coniūcti etiā corꝑe ſociatos videres crede̓s. Ecce vidiſti noscrede. ne putes tu qꝛ euafioīs noſtrocauſa nos tibi vinculis abſolutoson̄dimꝰ quos mane inuenies ut ipſevinxiſti. ſed tue liberationis cauſaut credas xp̄m filium dei eſſe verumdeū qui exaudiuit credentes in ſe. etquicqͥd ab eo poſtulaueris accipiesDicit ei Quirinꝰ. Hoc potuerūt ectartes magice facere. Hermes rn̄ditNūquid noſtra volūtate ꝓrupimꝰcarcerē Tu dixiſti te crediturū ſi nosin vnū videres. ecce vides nos quostriplicibꝫ cuſtodijs mācipaſti. Naꝫipſe dominꝰ noſter Iheſus xp̄s me-

mor bn̄ficiorū ſuoꝝ ſuis manifeſtauit indicijs dū illuīaret cecos. mundaret leproſos. curaret paraliticos.effugaret demonia. mortuos ſuſcitavet Sicut mihi factū eſt ut iſti ſāctolexandro credere pape. vnicꝰ mihicū eſſet filiꝰ in ninio languorē qͥ adhūc ambulabat ad lrāꝝ ſtudia iſtoin capitolio ductꝰ a me ⁊ matre ſuacū ſacrificae̓mꝰ omnibꝰ dijs: oībuſqꝫpontificibus pmīa dediſſemus mortuꝰ eſt. Tunc increpare me cepit. nūtrix eius dicens. Tu ſi ad ſancti Detri limīa duxiſſes eū: hodie filiū tuūhaberes incolumē. Cui ego rn̄di. Cūipſa ceca fis facta et nō curata quomodo filiū meū vedderes incolumemAt illa dixit. Sic. ꝙͣuis ceca ſuꝫ ſi tn̄an̄ iſtos annos qnͥqꝫ credidiſſē xpōvedderēt̉ mihi oculi. Cui ego dixi Vade crede ⁊ ſi tibi oculos aꝑuerit alexander: credā ꝙ in poſſit vnicū reſtitueve filiū. Tunc abijt iſta ceca cirͣ horā terciā ⁊ ecor bora diei ſexta reuerſaeſt ad me ſana Imponēſqꝫ filiū meūnortuū in hūerꝭ ſuis cepit curre̓ ſicut vix eā iuuenes ac pueri ſeqͥrētur.Que cuꝫ veniſſꝫ iactauit eā an̄ pedeseius dicēs. Dn̄e redeat ad me. tm̄ utiſte reſuſcibet̉ ad vitā. Tūc dixit ſtūsAlexander. Sic iſtū veſuſcitabit xp̄sut tibi ſemel qͦs vedonauit n̄ auferatoculos Cūqꝫ facta orōe ipſe veddidiſſꝫfiliū meū viuētē ⁊ ſanū: ſtatī miſi mead pedes eius ⁊ rogaui eū ut me facevet xp̄ianū. ⁊ ex eo credidi xpō. Deniqꝫ ꝯſtitui ipſi filio meo tutorē ⁊ oēmatris eius defuncte ipſi cōtuli matrimoniū Aliquāta etiā de meo addidi. Cetera vero om̄ibꝰ ſeruis meisqui mecū facti ſūt xp̄iani ſimul cumlibertate donaui. ⁊ qͥcqͥd ſuꝑfuit dedi pauꝑibꝰ. Nūc in expeditō poſitꝰnec confiſcatonē timeo nec offenſashomīs morituri paueſco. credens mehabere ꝑtem cum hijs qui ꝓ xp̄i nōmine ad coronam martirij ꝑuenerunt. Audiens hec Quirinus dixit.Lucret̉ animā meā xp̄s. Aō habeo