Alexāder pͣpͣ. Hermes p̄fectꝰQuirmꝰ miles Balbina vos
ſanctitate incōparabil̓. iuueniſ qͥdēetate ſꝫ fide ſemor. Totius autē ppl̓iaffectū ei grā d̓ina ꝯtulerat. Nam ſenatoꝝ maximā multitudine cōuertit ad dominū ita vt etiā p̄fectū hermem cū vxorē et filijs baptizaret cūccl. ẜuis ſuis ⁊ vxoribꝫ eoꝝ ⁊ filijsqͦs oēs in die paſche fecit ingenuos⁊ ita baptiſari quibꝫ etiaꝫ multa cūingenuos face̓t dona cōceſſit. Vn̄ cūhec oꝑa ad trͣyanū pͥncipē ꝑueniſſētmiſit auvelianū connitē vtriuſqꝫ milicie de ſelentia ⁊ ſauriā ad int̓fectionē oīm xp̄ianorū. Vn̄ nutū dei eodēāno defūctus ē trayanꝰ Et ingreſſovrbē auveliano oīs ſenatꝰ ita famulatus ē ei vt ſeipſū crede̓t eſſe pͥncipētrayanū. Statī ꝟo vt ingreſſus eſtromā veniūt ad eū tēploꝝ pōtifices.⁊ ea q̄ facta erāt inuidis vocibꝫ ſuggerēteſ ita animū aureliam ad iracundiā cōcitauerūt vt hermē p̄fectūvrbis in vincula miſerat ⁊ ſanctumAlexandrū papā carceri mācipauerat. Vn̄ orta eſt grādis ſeditio ppl̓iromani. Nā alij clamabant Viuusardeat alexander q̓ innumerabilempopuli multitudine ad ſe traxit: ⁊ p̄fectū herme cū oībꝫ ſuis ꝑuertit Alijdicebāt Hermes debet viuꝰ incendiqͥ bot milia hoīm a deoꝝ cultua̓ eu̓titqͦs fecit tēpla relinq̄ve ⁊ deos in ſuisedibus vnūquēqꝫ ꝯfringe̓. Igit̉ dūhermes p̄fectꝰ vrbis haberet̉ in vinculis apud Quirinū tribunū (tribunu̓s dicebả qͥ mille militibꝫ p̄erat)dicebat ei tribunꝰ Que ratio eſt virilluſtriſſime vt in te ſacra iudicās n̄ſolū ad iſtā iniuriā te redigis: ſꝫ etiāpͥuatus honore p̄fectue̓? vincul̓ onerari eqͣnimiter feras. Scūs hermesayt. Ego p̄fecturā nō ꝑdidi ſꝫ ꝑmūtaui. Nā dignitas terrena eternistollitur ⁊ mutat̉: dignitas voro celeſtis eterna ſublimitate ſubſiſtit.Dicit ei Quirinꝰ. Miror te prudentivirum ad tantā ſtulticiā deueniſſe:vt credās te extra iſtā vitā aliquidviſuꝝ vel habituꝝ: cū cineres hūani
Ocorporꝭ redigan̉ ad nihilū ita vt necipſa oſſa hic ſubſiſtere valent. Hernies dixit. Et ego ante hos ānos itaderidebam xp̄ianos ꝑ carnaleꝫa vaniſſimā vitā. Dicit ei Quirinus. Facme ꝓbare vt ſi ita eſt. ⁊ ſi iuſte credidiſti: ego credā. Hermes reſpōdit.lexander qͥ habet̉ in vincul̓ hͨ medocuit. Audiēs hoc quirinꝰ maledice̓cepit alexandro dicens. On̄e mmi virilluſtriſſime hermes: recipe patrimoniū tuū. recipe familiā tua: ornatūqꝫ domus tue Ad hoc em̄ miſit medn̄s ineus aurelianꝰ comes vtriuſqꝫmilitie: vt ſi ſacrificāe̓ vobuerꝭ: ꝑfecturā nō deſeres. ⁊ vt etiā de hijs vinidices qͥ imimicicias contra te hn̄tesinſultant caſibꝫ tuis Hermes dixitNōne ꝓmiſiſti te crede̓ ſi tibi oſtendere me iuſte credidiſſe Quare ergomabedicis illi qͥ me do crede̓ fecit Dixei qͥrinus. Ego te interrogaui dicēs.Fac me ꝓbare te iuſte credidiſſe. ettu noī aſti mihi hominē magū quēego in vincul̓ ⁊ in carceribꝫ habrocōcluſū. ⁊ iō mox vt noīaſti mͥ ſcelea̓tihominis nomē per quē deceptus es:ram te audive nō potui. Video em̄ teſicut ruſticanū veſtibꝫ indutū. qui ⁊ſe ⁊ te decepᵗ homo eſt miſerrimꝰ: ⁊in vniculis ⁊ in tenebris ꝯſtitutꝰ forfitan flāmis pro ſuis ſceleribꝫ exurēdus. Sed ſi aliquid p̄t liberet ſe ⁊ teRn̄dit ei hermes. Dn̄o meo ih̓u xpōpoſito in cruce dicebāt iudei. Si filiꝰdei omnipotētis es deſcende de cruce⁊ credimus tibi. Ille aūt ſi cor eoꝝnō exhorruiſſet ſqualorē ꝑfidie: ⁊ vidiſſet voraciter eos velle credere: ſinedubio deſcendiſſet. Vn̄ ſi ſcire defideras. ꝙ alexander potens eſt auxiliodei ſui ſeipſū liberare: vade ad eumadicito illi fic. Si vis vt credam te veridei eſſe preconem: ⁊ verum deum eſſequē colis: aut te ad hermem inueiriam aūt hermē ad te. ⁊ omnia quemihi dixeris faciā. Dicit ei qͥrinus.Aodo ſuꝑ eū ⁊ te vincula triplicaboAcuſtodes. dicamqꝫ illi vt euꝫ ad te