CCLX Xiiij.Alexander pꝑ cū ſocijs.

filiam adultā et volo eam viro dapecuius aſpectū pulch̓tudo ꝯdecorat ſꝫcollū eius ſtrumā circūdat Hāc vosſaluā facite ⁊ cōferā eī oīa ⁊ vobiſcūxp̄m cōfitear. Dixit ei alexāder Vadeet adduc eā in carcerē ad me ⁊ tolleboiā de collo meo. ⁊ impone ei ⁊ fac̓illam ſimul manere cū boya ⁊ maneillā iuuenies ſaluā. Dixit eī qͥrinus.Et cū ſis hic in domo mea: quō inueniā te in carcere? Rn̄dit ei alexander. Feſtināter vāde qm̄ qui me adduxit ad te? pͥuſꝙͣ tu ꝑuenies reducime ibi faciet. Hec cū dixiſſꝫ egreſſuseſt qͥrinꝰ ⁊ cepit velle apertū dimitteve locū vbi clauſū denebat hermē.Dixit ei alexāder papa ⁊ ſanctꝰ hermes Claude more ſolito. cum nolletcō egerūt illū ⁊ clauſit. Et cū ſibi valedicerēt: orant. ecce infantulus illecū facula aperuit ei feneſtrā dicens.Sequere me ⁊ infra primū punctūhore reuocauit eū in carcere: eiqꝫ vincula repoſuit ⁊ abceſſit. Poſt vnamvero horā venit ad cuſtodes quatu orviros quirinꝰ quos an̄ yma carcerꝭpoſuerat. Et cū inuenit eos vigilantes ⁊ clauſtra oīa integra atqꝫ fignata. aperiēs vidit ſcin alexandrūAd ciiꝰ pedes ꝓcidens cepit clamaredicens. Peto dn̄e vt ores pro me nōveniat ira dei ſuꝑ me cuiꝰ tu es ep̄s.Cui alexander ayt. Deus meus nonvult perire queꝙͣ ſꝫ ꝯuertit peccantēNam ⁊ cū in cruce poſitꝰ eſſet ꝓ crucifigentibꝫ ſe orauit. Tūc ꝓſternēsſe qͥrinus dixit. Ecce ancilla tua filiamea. Dixit ei alexander. Quot ſūt iniſto carcere clauſe ꝑſone At ille ayiꝓpevignniti. Require ſi ſūt ibi aliquipro noīe xp̄i clauſi. Et cū requiſiſſetinuenit ac renunciauit dicens. Eſtibi Euentius p̄ſbiter ſenex. ⁊ Theodolus quē dicunt de oriente veniſſepreſbiteꝝ. Dixit ei alexāder. Curſimcū honorē adduc eos ad me: tamencū vadis ⁊ venis tolle boyā de collomeo ⁊ indūc eaꝫ collo filie tue. Statīaūt tollens vincula omnia Quirinꝰ

oſculari cepit pedes alexandri dicēsTuis manibꝫ impone boya. Atubiimpoſuit vrgere cepit alexāder quirinū vt iret Qui dū vadit: ecce puerille ſubito cū facula apparuita venitad puellam balbinā noīe dicens eiSalua eſto filia. ⁊ in virginitate ꝑmane. ⁊ faciā te videre ſponſū tuumqui ꝓpter tuū amorē ſanguinē ſuuꝫfudit Hec cū dixiſſet abſceſſit Veniens aūt pater puelle qͥrinꝰ cū Euentio ⁊ Theodolo īuenit filiā ſuā ſanā⁊ cepit clamae̓. Exi hinc de cuſtodiadn̄i mei alexander ne forte dum hicmoras facis: veniat ignis de celo etcōſumat nos. Dicit ei ſcūs alexanderSi vis mihi p̄ſtare beneficiū: ſuadeōnibꝫ qui ſūt in carcere baptiſari vtfiant xp̄iani. Rn̄dit qͥrinꝰ Vos xp̄iani ⁊ ſancti eſtis. Alij aūt hoꝝ adu̓ſtoricalij malefici ſūt ⁊ diu̓ſoꝝ criminū rei. Et quō poſſūt eis ſacramētaſancta cōmitti?. Ayt ſcūs alexanderPro peccatoribꝫ dei filius dn̄s meusiheſus xp̄s de celo deſcēdit ad nos ꝑv̓ginē: oēs vocat ad īdulgētiā Nolidubitae̓ ſꝫ om̄s fac̓ ad mevenie̓ Tūcqͥrinꝰ dixit oībꝫ clara voce. Quicūqꝫvoluerit fieri xp̄ianꝰ ⁊ baptiſatꝰ fuorit vadat liber qͦcūqꝫ voluerit. Cūqꝫveniſſēt oēs ad ſcm̄ alexādru: aperuit deꝰ os eiꝰ ⁊ cepit dice̓. Filioli audite ⁊ credite. Deꝰ qͥ fecit celū ⁊ terrāmare ⁊ oīa q̄ in eis ſūt. qͥ fulgua̓ mittit⁊ tonat. qͥ mortificat ⁊ viuificatcui ẜuiūt ſola lunā ⁊ ſtelle ⁊ ſerenitates ⁊ nubes ⁊ pluuie: h̓ filiū ſuū deregno celoꝝ miſit in v̓ginis vteꝝ vtex homine naſceret̉ ⁊ inciꝑet naſci qͥinitiū naſcēdi nūꝙͣ hūit cū eo qͦ naſcebat̉ ex v̓gine Hic cepᵗ ad fide ſuāmutae̓ oē genꝰ hūaᵐ Sꝫ cū duri eſſētad credēdū ⁊ nollent ei crede̓: hͦ fignūfecit. ut prādēs cū eis cū vinū defeciſſꝫin ꝯuiuijs: aquā ꝯuertit in vinū Ib̓cogitationes cepᵗ expͥme̓; ⁊ rce cecoꝝoculos apire. mutoꝝ ora reſoluere.vedde̓ claudicātibꝫ greſſū. fugare demonia: ſaluae̓ lāguēteſ. ec̄ mortuos