Ruꝑtus confeſſor.CCLXv.

virginis pr̄imonio deputauᵗ Perfectis ergo om̄ibꝫ edificijs: moſteriovicꝫ ⁊ clauſtro ac oībꝫ ncc̄arijs: miſit btīſſimꝰ p̄ſul ruꝑtꝰ in pr̄iā ſuā: accerſiuitqꝫ ad ſe btīſſimā xp̄i v̓gineꝫexendrūdē Que cū ad eū veniſſꝫ gaudio magno ⁊ p̄cū iubilo ea ſuſcepitSꝫ ⁊ ip̄a xp̄i v̓go deuota: magna cordis exultatōe gauiſa eſt ſuꝑ aſpectubtīſſimi Ruꝑti pōtificis: qꝛ videre eūmereret̉ an̄ diē ſue mortis. Gtūs ig̓rpōtifex virginē ſacrā in oratoriū introduxit: qd̓ btē marie iā pridē ꝯſecͣuerat. Et cū orōꝫ ꝓ ea fudiſſꝫ ad dn̄ꝫdixᵗ ad eā Dn̄a ſoror: ſcis qͣre accerfiui te. At illa rn̄t: ⁊ dixit. Scio patſcio. Nam ⁊ dn̄s meꝰ ih̓s xp̄s velelauit in in ſpū dicēs Vade in pace qͦ vocata es. Ecce ego ero tecū: ⁊ adducāmͥ ꝑ te multas aīas virginū atqꝫ feminaꝝ. qͣs cū tuo exēplo ad vore acſacre religiōis tramitē ꝑduxerꝭ: cuꝫcorona v̓gmnalia cū manipul̓ multarū fideliū ꝑuenies ad me. Audiēs hͨbtīſſimꝰ pōtifex ruꝑtꝰ: gͣtulabūduseffectꝰ laudes dō referebat dicēs Gracias tibi dn̄e deꝰ meꝰ om̄ipotēs deuota mēte refero. qꝛ qd̓ in aīo meo be īſpirāte de lege tua concepi: tū ipē inmīa tua ꝑfeciſti Pꝰ nō multi āt ſpaciū tꝑis deo anuēte innūerabiles virgines atqꝫ matrone nobiles et ingenu̓e ad btāꝫ virginē erendrudē ꝯueuert ut eꝰmagiſtei̓o mererēt̉ inſtrui⁊ btē religiōi āggregari Ꝙbꝫ btā v̓go tā ſtrenue p̄fuit tā diſtricte atqꝫdiſcrete oēs tēpauit. ut in breui tꝑooēs ita īſtructas exhiberet: ut ſacreveligiōi ſatis ꝑfectas deoqꝫ placētesvedde̓t ¶ Erat nāqꝫ ſacͣtiſſiā v̓go erēdiudis tal̓ in moribꝫ: ut ſibi lucro deputae̓t: qͥcqͥd ſolacij q̄qꝫ eiꝰ diſtipl̓aex d̓ini veſpectꝰ mune̓ p̄ciꝑet. Taliserat ī voto: ūt oīm ſalutē ſuā deputaret. Tal̓ eā̓t in vultū libeali: ut qͥcqͥdboni vl̓ mali cuiqꝫ hoīm accide̓t: ſibiaccidiſſe putae̓t Quid mēorandūeſt de ꝯtinētia ⁊ abſtinētia vite eꝰ deelemoſinaꝝ largitate. de moꝝ ꝓbita

te. de vigiliaꝝ aſſiduitate. deqꝫ oīgenā ſacre religiōis ⁊ diſtrictōis ⁊ diſcretōis ſcītate Que oīa qꝛ iā ꝑti exp̄ſſa ſūt et ꝑfecte ⁊ integͣlit̓ expͥmi n̄valēt: omittēdā magꝭ ſūt ꝙͣ ꝓſeq̄nda. E ¶ Hijs itaqꝫ cōpletis iſte virbtūs inceptū p̄dicatōis opꝰ cū ſūmiopificꝭ adiutoi̓o ſtudēs ad ꝑfectōꝫ ꝑduce̓: norica regna comitāte diſcipuloꝝ ſuoꝝ catherua c̓cuire feſtinauit⁊ abvrbe egrediēs iuuamenſi: gētesqͥbꝰ nōdū lumē fidei reſplēduerat viſitauit. ⁊ eis triticū credulitatꝭ lolioꝑeūte ſemīauit. Nā a cordibꝫ eorumbarbaricꝭ hoſpitibꝰ diabolice deceptionis ꝑfugatꝭ: illuc ītromiſit fidēꝫ caritatē: miẜicordia. hūilitatē. ꝑ qͦspacificos hītatores xp̄s oīm bonoꝝlargitor ⁊ origorhūane mētꝭ domiciliū intrare ſolet ¶ Cūqꝫ ſic bauaroꝝt̓mīos circuie̓t: ac oēs ut in fide ſtabiles ꝑmanerēt admonuit. ⁊ dimiſſis p̄ſbr̄is qͥ ppl̓m ad d̓ina mīſteriaꝯſueſcerēt ipē ad vrbē iuuāiē. remeare ſtuduit. qꝛ ſpū ꝓphetico repletꝰdiē vocatōis ſue inſtare p̄ſciuit queꝫdiſcipulis ſuis p̄nūciauit Illi tali⁊tā triſti indicio conſternati: cur eosac tā nouellam xp̄ianitatis p̄lebeꝫdeſereret lacrimati ſunt. Ipē ſpē adxp̄m erecta vrbem iuuamēſem ⁊ populum noricoꝝ omnipotēti deo comnendauit. Et Vitalem virū ſanctū⁊ om̄i ppl̓o acceptū ſibi fieri ſucceſſorē elegit Poſtremo cōueniens Erēdrūdem xpriſti virginem deuotā dixit ei. Soror mea cariſſima: ſermo mͥſecretus eſt ad te. Oro te ne me viuente in carne prodas aRicui? quodtibi ſecreto veuelae̓ diſpoſui Eri dn̄odeo dignante ac cōmonēte: venelatꝰeſt mͥ tnͣſitꝰ meꝰ ex hͦ mūdo. Et nuncpeto dn̄a ſoror ut facias mecū miſericordiam. oreſqꝫ deo pro aīma meaquatenꝰ eam in requiem ſue miſericordi ſſime pietatis collocae̓ dignet̉Cui btā virgo Erēdrudis cū lacinisrn̄dit: dicens. Si ita ē dn̄e mi ut loq̄ris. expedit mͥ magꝭ̓ ut an̄ de moriar