CCLXVj.VVincētius cōfeſſor.

ne forte hic peregrina derelicta aliquas iniurias ⁊ calamitates ſuſtinieam: nimirū in abiena terra: ⁊ populo ignoto ac innumeroſo cōſtituta. Dixit ei btūs ep̄s. Noli ſoror cariſſima feſtināter ac īportune exituꝫvel trāſitū tuū optare: qꝛ peccatū eſtgrandē. Nō em̄ in nrā ſed in diuinadiſpoſitione finis noſter cōſtitutuseſt: ne forte dū male p̄ſumimꝰ: qd̓dei eſt incidamꝰ in iudiciū: qd̓ nemoreus ſine graui vindicta euādere p̄tQuinpotiꝰ tū meū trāſitū tuis orationibꝫ ꝯfoueas: vt poſtea meliꝰ adtuū xpō donante ac fauēte ꝑueniasTūc beatiſſima v̓go xp̄i cū lacrimispedibꝫ pōtificis ſacratiſſimi ꝓſtrataorauit eū dicēs. Dn̄e ſcē pr̄. memētoqueſo ꝙ de patria mea hūc ꝑduxiſtime: ⁊ nūc miſerā ⁊ orphana velinq̄re cupis. vnū tn̄ ⁊ ſolū hͦ a te peto vtſi non mereor an̄ te vel tecū abceſſūſaltē poſt tuū citius in ꝯfeſſione dn̄ide interueniente optatū merear hr̄otrāſitū. Annuit hijs p̄cibꝫ: btīſſimꝰp̄ſul rupertꝰ Et cū diutiſſime deviteeterne dulcedine collata colloquiamiſcuiſſēt: ⁊ ambo ab vtriſqꝫ ī d̓inecaritatis ardore cōfortati fuiſſēt mutuis ſe lacrimis infūdentes: vltimūvale lugubrit̓ dederūt F ¶ Beatusigit̉ rupertꝰ in die ſcīſſime veſurrectionis dn̄icer cū miſſaꝝ ſolemiia inꝯſpectu totiꝰ ecc̄ie celebraſſꝫ: ſermonemqꝫ ad ppl̓m habēſ cū indulgētiāonibꝫ dixiſſet. ⁊ ſacroſcō xp̄i corporeac ſāguine tā ſe ꝙͣ oēs refeciſſꝫ: datapace ⁊ bn̄dictōe miſſa finita in orōeſe ꝓſtruit: finitaqꝫ orōne ſpiritū ſuūin manus patris cōmendans: felicitranſitū ad thronum celeſtis glorieperuolauit ¶ Obijt igit̉ ſexto kl̓asaplis; ⁊ hōrifice ſepultꝰ ē in baſilicabtōꝝ petri ⁊ pauli apl̓oꝝ: quā ipſein honore ipſoꝝ ꝯſecrauit ¶ Luxitqꝫeū oīs ppl̓s noricoꝝ ⁊ auſtraſioꝝ: eoꝙ apl̓s illiꝰ gentis fuerit: ⁊ neminēvmꝙͣ in vllo verbo ꝯtriſtaueit G¶ Poſt hͦ btā Erēdrudis v̓go xp̄i deuo

ta nocte ac die in orōne ꝑfiſtens: p̄ces cū lacrimis ad dn̄ꝫ ꝓ defūcti pōtificis cogͣti ſui bt̄ī videlicet rupti aīadeuote obtulit: excubias vigiliaꝝ celebrās. ⁊ ꝓmiſſe ꝯſolationis munꝰexſpectans ¶ Quadā deniqꝫ noctepꝰ feſſos labores vigiliaꝝ: btūs rupertus ep̄s in viſu ei apꝑuit: ⁊ dixitveni ſoror cariſſiā in regnū xp̄i: ꝓ qͦiam longo tꝑe laboraſti. Euigilansilla deo grās retulit ⁊ ſtatī egrotarecepit ¶ Conuocatꝭ igit̉ ſororibꝫ: pꝰverbā exhortatoriā: poſt accepͣ ſacroſancta ecc̄ie ſacramenta: poſt dulciacaritatis oſcula: atqꝫ religioſa ſāctaſuſpiria: feliciter ſpiritū ſuū in manus conditorꝭ reddidᵗ qui miſit illū¶ Cuiꝰ ſacrū corpus in viuacenſi ciuitate condituꝫ aromatibus. in monaſterio beate marie cū ſūma veneratione pridie Ralendas iulij ſepulture traditum eſt.¶ De ſancto Vincentio cōfeſſore ordinis dominiciĘatus vincētius exvalentiaclariſſima hiſpanie cītate: ⁊bex antiqͣ honeſtaqꝫ ferrarioꝝfamilia: natiuitatis duxᵗ originemDarētes voro eiꝰ int̓ cetea̓ quibꝫ eoꝝvitā laudabil̓ reddebat̉ illd̓ ẜuabātꝙ ſingul̓ ānis facto diligēti calculoreꝝ q̄ erāt eis eorūqꝫ familie ncc̄arieid qd̓ tandē ſuꝑfluū erat pauperibꝰerogabant. Quātus autē aut qͣlisfuiſſet vincētiꝰ futurꝰ: pr̄i vno: mr̄ivero duobꝫ indicijs eſt oſtēſū: an̄ꝙͣex vtero naſcere? Pr̄i nāqꝫ nocte dormiēti: dictū ē. Pꝰ paucos dies vxortua tibi pariet filiū: cꝰ erit tāta dogmatū vtilitas. tāte famē ac mirabiliū opeꝝ claritas: ꝙ oēs galliaꝝ hyſpāiarūqꝫ ppl̓i eū tāꝙͣ vnū ex veteibꝫapl̓is venerabū? Eritqꝫ frat̓ ordīs p̄dicatoꝝ Verū: ipſi mulieri duobꝫ indicijs ſatꝭ p̄ſuadebả: nō oīno vanūviri ſōniū eē exiſtimādū. Vnū fuitꝙ cū ātea ſingl̓os filioſ qͦs genueatin vte̓o maxīa cū moleſtia portauiſſꝫ